Εκτύπωση

Αγαπητό μου ημερολόγιο

Συγγραφέας: Αντώνης Μαδεμτζίδης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Αντώνης Μαδεμτζίδης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(8 ψήφοι, μέση τιμή 4.00 από τα 5 αστέρια)

diaryΤετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012 - 18:52

Αγαπητό μου ημερολόγιο,
δεν είμαι πολύ καλά. Θα είμαι ο μόνος πρόεδρος του δικομματισμού, τα τελευταία 30 χρόνια, που δεν έγινα πρωθυπουργός.

Για περίμενε, όχι, ήταν και ο Μιλτιάδης. Αλλά αυτός ήταν "αλλού", Θεός σχωρέστον. Αυτός μίλησε σε δεκάδες χιλιάδες από το μπαλκόνι και τους είπε "ήρθε η ώρα να σηκώσουμε τα μανίκια". Πότε; Τέλη δεκαετίας του 90'! Σε ποιους; Στους Έλληνες! Δεν τα λες αυτά τα πράγματα.

Αλλά εγώ; Τι έκανα λάθος αγαπητό μου ημερολόγιο; Ή, τι θα μπορούσα να κάνω διαφορετικό; "Καθάρισα" το κόμμα από τη σαβούρα του παρελθόντος. Ή τουλάχιστον όσους μπόρεσα. Και κάνα δυο έφυγαν μόνοι (-ες) τους. Και είχα απέναντί μου την πιο μισητή κυβέρνηση στις τελευταίες δεκαετίες. Και έναν πρωθυπουργό που στην Ευρώπη τον είπανε "τρελό". Ε, όχι. Μπορούσα να γίνω και εγώ πρωθυπουργός!

Αλλά τι να έκανα; Όταν έγινε ο χαμός αρχές Νοέμβρη του '11 ζήτησα επίμονα εκλογές σε 6 εβδομάδες. Ήταν ευκαιρία να πάρω την καρέκλα εν ριπή οφθαλμού. Αλλά ήταν και αυτή η κωλοκατάσταση με τη δανειακή σύμβαση. Έπρεπε, λέει,  να γίνουν μερικά πράγματα και

δε σήκωναν αναβολή. Τι να κάνω; Με είχαν πρήξει και από την Ευρώπη. Έκανα λοιπόν κι εγώ πίσω. Δέχτηκα εκλογές 19 Φλεβάρη. Δεν έβαλα και πολλά άτομα στην κυβέρνηση. Την ονόμαζα συνέχεια και "μεταβατική" για να ξέρει ο κόσμος πως ΕΓΩ είμαι ο επόμενος, απλώς τώρα κάνουμε ένα διάλειμμα.

Αλλά ο κόσμος είναι ηλίθιος! Δε μπορείς φίλε μου να δίνεις 42% στον Παπαδήμο! Δε μπορείς να του λες να συνεχίσει να κυβερνά και μάλιστα με όποιους αυτός θέλει! Κάτι περίεργους τύπους, που δεν έχουν τη δική μας πολιτική ιστορία. Ποιοι είναι αυτοί; Τι θα πει "έχουν δουλέψει στη ζωή τους"; Τί θα πει "ξέρουν οικονομικά";

Και αυτός ο μάγκας; Τον βάλαμε (!) στη θέση του πρωθυπουργού για τρεις μήνες και αυτός το πήρε επάνω του. Και το θυμάμαι σαν τώρα να του το λέω: "πρόσεχε καλά. Θα κάνεις αυτά που σου λέμε και θα φύγεις. Δε θέλω καμία κουβέντα για μετά τις 19 Φεβρουαρίου. Ούτε μία! Εγώ θα είμαι πρωθυπουργός την επόμενη ημέρα! Σε μένα στηρίζονται πολλοί άνθρωποι. Και τα συμφέροντά τους είναι πολύ μεγαλύτερα από την όποια φιλοδοξία σου". Λέξη προς λέξη. Αυτά του είπα. Και αυτός με διαβεβαίωσε πως δεν έχει καμία φιλοδοξία. Συνταξιούχος είναι, λέει, και βοηθάει. Και τον πίστεψα ο ηλίθιος.

Αλλά εγώ φταίω. Έπρεπε να επιμείνω περισσότερο στον Πετσάλνικο. Δεν υπήρχε μεγαλύτερη ευκαιρία από αυτήν. Άνθρωπος άσχετος με τα οικονομικά, που δεν έχει καμία σχέση με την Ευρώπη. Με διασυνδέσεις μόνο στην Καστοριά που τον "βγάζουν" για πολλά πολλά χρόνια και με προσωπικό φίλο το Γιωργάκη που τον έκανε πρόεδρο της Βουλής. Μετά από αυτόν, εγώ θα έμοιαζα μεσσίας. Θα έκανε μόνο τα βασικά (και αυτά με δυσκολία), η χώρα θα είχε γίνει χάβρα, αλλά εμένα τι με νοιάζει; Θα ήμουν σήμερα πρωθυπουργός! Και το ΠΑΣΟΚ σε μονοψήφιο!

Αντ' αυτού; Οι δημοσκοπήσεις λένε πως ο Παπαδήμος έφερε σιγουριά στον κόσμο. Οι Έλληνες μπορεί, λέει, να έφτασαν στον πάτο αλλά ξέρουν πως από εδώ και πέρα ό,τι προσπάθεια γίνεται είναι προς τα μπρος. Και πάνω από 65% τον ξαναήθελαν πρωθυπουργό. Βλακείες. Τι ξέρει ο κόσμος; Και τα κανάλια πια μας τα έχουν πρήξει. Τον λατρεύουν, λέει, στην Ευρώπη γιατί είναι άνθρωπος πρακτικός. Αμ, δεν είναι θέμα πρακτικότητα η πολιτική παλικάρι μου. Θέμα όχλου είναι. Γαμώτο!

Κι εγώ τώρα τι θα κάνω; Όλοι στο κόμμα με πιέζουν να φύγω. Μα ακόμη δεν ήρθα! Πώς να φύγω; Και πώς να τους πείσω πως θα είμαστε 4 (και πόσα ακόμη) χρόνια αντιπολίτευση στους Παπαδήμους; Τουλάχιστον με το ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια ξέραμε τι θα πούμε. Με αυτούς; Τι να λέμε; Αυτοί οι μαλ… (συγγνώμη αγαπητό μου ημερολόγιο) λένε την αλήθεια στον κόσμο. Πως μπορείς να απαντήσεις στην αλήθεια; Δεν ξέρω τι να κάνω. Πραγματικά. Ο Μπακογιάννης είχε πει πως "στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα". Ε, λοιπόν, Παύλο, στην Νέα Δημοκρατία υπάρχουν.

Θα ηρεμήσω αγαπητό μου ημερολόγιο. Είμαι πολύ μικρός για να βγω στη σύνταξη. Θα παλέψω. Εδώ πάλεψα όταν ο τρισκατάρατος με ανάγκασε να φύγω από το κόμμα, τώρα θα κωλώσω; Από αύριο το πρωί θα βάλω μπροστά τους μηχανισμούς και θα παλέψω. Τόσο για την αρχηγία του κόμματος, όσο και για την πρωθυπουργία. Και αυτός ο χέστης ο Γιωργάκης την κοπάνησε στο εξωτερικό. Άφησε τα κλειδιά στο Λοβέρδο και την κοπάνησε. Από πουθενά δεν έχω βοήθεια. Τέλος πάντων. Όλα αυτά από αύριο το πρωί. Σήμερα… ηρεμία. Θα πάρω τη μπυρίτσα μου, θα πω και στο Μιχελάκη να έρθει από το σπίτι και θα δούμε την Ολυμπιακάρα που έφτασε στους 16 του Champions League. Τουλάχιστον αυτοί με κάνουν υπερήφανο.

Θα χαλαρώσω λοιπόν. Και από αύριο πάλι στο κυνήγι της καρέκλας (ε, μεταξύ μας, αγαπητό μου ημερολόγιο…).


Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και γεγονότα είναι τυχαία. Η ιστορία είναι φανταστική. Υπάρχει περίπτωση ο Ολυμπιακός να περάσει στους 16…;

Share

2009©Kavalacity.net