Εκτύπωση

Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω… πλήρωσα!

Συγγραφέας: Αντώνης Μαδεμτζίδης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Αντώνης Μαδεμτζίδης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(0 ψήφοι, μέση τιμή 0 από τα 5 αστέρια)

flagΟ πόλεμος μαίνεται. Τα στρατόπεδα έχουν ξεκαθαρίσει. Εμείς κι αυτοί. Καλώς ή κακώς, δικαίως ή αδίκως πλέον ξεκαθάρισαν: Εμείς κι αυτοί.

Οι πολίτες ενάντια στους πολιτικούς. Οι γιούχες το έκαναν απολύτως σαφές. Από τις πλατείες των πόλεων μέχρι το Σύνταγμα και από το ΟΑΚΑ μέχρι το γήπεδο του Ακροποτάμου. Πολιτικός=εχθρός. Λάθος; Σαφώς. Άδικο; Σαφέστατα. Αλλά μπορείς πλέον να το βγάλεις από τη συνείδηση του κόσμου;

Στην αρχή προσπάθησαν να μας σαμποτάρουν… να μας διεμβολίσουν. Με σφαίρες όπως "μαζί τα φάγαμε" και "ένα εκατομμύριο δημόσιοι υπάλληλοι ταλαιπωρούν δέκα εκατομμύρια ;Eλληνες" κατάφεραν ένα βαρύ πλήγμα στο στρατόπεδό μας. Πέτυχαν, έστω και προσωρινά, το σκοπό τους. Προκάλεσαν εμφύλιο στις τάξεις μας. Ευτυχώς όμως ήταν όντως προσωρινά. Διότι με τους δημοσίους υπαλλήλους να φτάνουν πλέον μέχρι και τα 650 ευρώ, ο στρατός μας συσπειρώθηκε και πάλι.

Όμως χάνουμε. Αυτό πιστεύω. Όχι, δεν τα παρατάω, ούτε απογοητεύομαι. Αλλά οι άτιμοι έχουν το μεγαλύτερο όπλο στη φαρέτρα τους: το χρόνο. Και ο χρόνος, εκτός των άλλων ιδιοτήτων του, έχει και την πιο ύπουλη: να μετατρέπεται σε συνήθεια.

Σκεφτείτε τις αντιδράσεις του κόσμου πέρυσι. Και τώρα δείτε τις παρούσες. Δεν έχουν αλλάξει σε ένταση. Όχι. Έχουν αλλάξει όμως

σε δομή. Μικραίνουν οι ομάδες. Εκεί που νόμιζες πως θα τους πολεμήσουμε στα ίσια, πως είμαστε ο τεράστιος όγκος, πως θα τους φάμε λάχανο... αυτοί κρύβονται και μας αναγκάζουν να είμαστε σε αντάρτικο. Οι περισσότεροι πολιτικοί λοιδορούνται. Πλέον σε όλη τη χώρα. Φταίνε δε φταίνε, δε μπορούν να εμφανιστούν. "Έτσι είστε, εντάξει…" λένε από μέσα τους και απλώς… δεν εμφανίζονται. Και να οι μήνες να περνούν, και να οι νέοι νόμοι, και να τα χαράτσια. Και να οι Παπαδήμοι… και να οι συμφωνίες… και να οι συναινέσεις. Και μπερδεύεται προς στιγμήν ο λαός… και ξεκαθαρίζει τη σκέψη του μετά από λίγο… και ξαναμπερδεύεται… και ο χρόνος περνάει…

"Πώς να ημερέψει ο νους με ένα σεντόνι" μας έγραψε ο Αλκαίος (όχι αυτός… ο άλλος…). Και έτσι ακριβώς δεν είναι; Μας έχουν αφήσει με ένα σεντόνι. Αντιδρούμε, φωνάζουμε, γκαρίζουμε, αλλά ο χρόνος περνάει, οι νόμοι ισχύουν, και πρέπει σιγά σιγά να δούμε πως θα συντηρηθούμε. Ξεσηκώθηκε ο λαός με το χαράτσι των ακινήτων. Γριές με 350 € σύνταξη, εκ των οποίων τα 200 € πηγαίνουν σε φάρμακα, τα 100 € σε φαγητό και τα 50 € σε λογαριασμούς, πρέπει να πληρώσουν δύο ισόποσες δόσεις των 320 €! Πόσο περισσότερο να μας πυροβολήσουν οι άνανδροι; Χτυπάνε αλύπητα… και κάτω από τη μέση. Κι όμως, πέρα από τις αντιδράσεις, ο καθένας μας πλέον παλεύει μόνος του να βρει την άκρη. Διότι πως θα ζήσεις χωρίς ρεύμα; Και ως που θα "σηκώσεις" την καγκελόπορτα; Ως πότε θα ταΐζεις με Δεητζήδες το λυκόσκυλο που αγόρασες και έβαλες το σπιτάκι του κάτω από τη "χελώνα";

Ακόμη όμως δε χάθηκαν όλα. Χάνουμε συνεχείς μάχες, αλλά δεν τελείωσε ο πόλεμος. Οι ομάδες του στρατού μας οργανώνονται. Το κακό είναι πως ακόμη δεν κόπηκε ο ομφάλιος λώρος από τους εχθρούς. Για το χαράτσι της ΔΕΗ "παρακαλάμε" το Δήμο Καβάλας να βάλει κιόσκι και να διαμαρτυρηθεί (!) στο όνομά μας απέναντι σε αυτούς που τον στήριξαν, τον έσπρωξαν και θα το ξανακάνουν στις επόμενες εκλογές.... Εντάξει... Μείνετε ήσυχοι! Αλλά αρχίστε και να μαζεύετε (δανείζεστε… ζητιανεύετε…) κανένα φράγκο σιγά σιγά… ακούστε με… Διότι φίλοι μου, εμείς ακόμη δεν καταφέραμε να τους διεμβολίσουμε. Δε μπορούμε να βάλουμε πολιτικούς να πολεμήσουν πολιτικούς. Στις λέξεις, ναι. Στην πράξη όμως;

Όμως, επαναλαμβάνω, δε χάσαμε ακόμη. Ίσως κοπεί κάποια στιγμή αυτός ο άτιμος ο λώρος. Ίσως όταν μας πάρουν και το σεντόνι. Και τότε ο πόλεμος θα αλλάξει χαρακτήρα. Διότι θα έχει τελειώσει ο χρόνος…

Share

2009©Kavalacity.net