Εκτύπωση

I have a dream...

Συγγραφέας: Αντώνης Μαδεμτζίδης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Αντώνης Μαδεμτζίδης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(5 ψήφοι, μέση τιμή 4.20 από τα 5 αστέρια)

ihaveadreamΔε μπορώ να κρύψω την αλήθεια: ανυπομονώ να γίνουν εκλογές. Θα είναι οι πιο ενδιαφέρουσες στη (μικρή ως τώρα!!!) ζωή μου.

Γιατί, δε μπορεί, αυτή τη φορά θα ταρακουνηθούν τα νερά. Δε μπορεί, το μάντρωμα δε θα πιάσει (τουλάχιστον δε θα πιάσει πολύ).
Θα ήθελα να πω πως ο κόσμος ξύπνησε, αλλά δεν το πιστεύω κατά βάθος. Ακόμη κολυμπάμε σε θολά νερά. Ακόμη κάνουμε (εν μέρει) ό,τι μας πουν και παπαγαλίζουμε ατάκες της τηλεόρασης. Από τις αγαπημένες μου, παρεμπιπτόντως είναι το "και τί θα γίνει αν χρεοκοπήσουμε; μήπως δεν έχουμε χρεοκοπήσει ήδη;". Για το πόσο έχει επαφή αυτή η φράση με την πραγματικότητα σας παραπέμπω εδώ...

Ωστόσο έχω την κρυφή ελπίδα πως αυτή τη φορά θα εκτελεστεί (μέσα και έξω από "εισαγωγικά") το υπέρτατο δείγμα δημοκρατίας, δηλαδή οι εκλογές, με τον πιο αποτελεσματικό και αμερόληπτο τρόπο. Θα νιώσει ο Έλληνας τη δύναμη (επιτέλους) που έχει στα χέρια του κάθε 4 (λέμε τώρα) χρόνια και θα σκεφτεί λίγο παραπάνω τί θα "ρίξει" και κυρίως ποιους θα "μαυρίσει"...

Διότι, τώρα ξέρει...

Τώρα ξέρει ποιοι παίρνουν τις αποφάσεις.

Ξέρει πως αν αυτός ασκεί τη δημοκρατία κάθε 4 χρόνια, οι οίκοι αξιολόγησης την ασκούν 4 φορές τη μέρα γι αυτόν (με την ίδια δυναμική και την ίδια αποτελεσματικότητα)!

Ξέρει ότι πλέον "λεφτά δεν υπάρχουν" γιατί του το θυμίζει το παιδί του που δεν πηγαίνει πλέον αγγλικά για να μπορεί να πηγαίνει το αδερφάκι του, που και αυτό με τη σειρά του σε λίγο καιρό δε θα πηγαίνει...

Ξέρει πως "μαζί δεν τα φάγαμε" γιατί του το θυμίζει η κοιλιά του, που έχει αρχίσει να μικραίνει επικίνδυνα (γιατί πρέπει να αγοραστεί πετρέλαιο)...

Ξέρει πως "σεμνή και ταπεινή" δεν είναι πάντα μόνο η εργατικότητα αλλά και η σεμνή, ταπεινή και υφέρπουσα λαμογιά...

Ξέρει... τώρα ξέρει...

Ίσως και τότε το υποπτευόταν, αλλά επειδή

είχε ένα βύσμα στην εφορία, ένα βύσμα στο μπουζουξίδικο και ένα βύσμα στην πιτσαρία της γειτονιάς του, αισθανόταν λίγο συνένοχος με τους μεγαλοκαρχαρίες και αρκούνταν στα κοινωνικά χαμογελαστά σχόλια περί της κατάστασης.

Όμως τώρα; Τώρα που ο εφοριακός παίρνει λιγότερα σιχτιρίζοντας, ο μπουζουκοσερβιτόρος απολύθηκε και η πιτσαρία έκλεισε, νιώθει μόνος... ξεκρέμαστος... στην "απ' έξω". Και ετοιμάζεται να τους εκδικηθεί. Με το μόνο νόμιμο τρόπο (μάλλον) που έχει...

Φαντάζομαι όμως τί λείπει από αυτές τις εκλογές... από αυτούς τους καιρούς... τουλάχιστον προς το παρόν: μία νέα κίνηση. Αυτή η κίνηση, που όλοι τη συζητάμε και όλοι την ψάχνουμε. Ένα νέο κόμμα που θα τους πάρει φαλάγγι όλους. Γιατί θα τους πάρει. Δε γλιτώνουν. Δεν έχω ακούσει κανέναν να θέλει να ψηφίσει τα δύο μεγάλα κόμματα αλλά δεν έχω ακούσει και κανέναν να πάει προς ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ, ΚΚΕ κλπ.

Οπότε, μου είναι ολοφάνερο πως πρέπει να καλυφτεί το κενό. Διότι, "στη δημοκρατία αδιέξοδα δεν υπάρχουν" είχε πει ένας καλός κυριούλης (μετά από λίγο είδε βέβαια τα ραδίκια ανάποδα, αλλά δεν είναι της παρούσης). Αυτό το κενό λοιπόν θα γεμίσει.

Και βέβαια, δε θα γεμίσει από τα απολειφάδια των δύο μεγάλων κομμάτων που είπαν ΌΧΙ στο μνημόνιο και τώρα είναι (υποτίθεται) τρίτη δύναμη στη βουλή. Θα γεμίσει από άλλο κόμμα. Ίσως βέβαια προσπαθήσουν και άλλα απολειφάδια να το γεμίσουν και αυτό μπορεί να αποβεί μοιραίο για όλους μας. Όμως δεν είναι αυτό το όνειρό μου. Ένα άλλο κόμμα ονειρεύομαι.

Και αυτό το κόμμα θα λέγεται "Γρηγόρης και Λένα". Ναι, "Γρηγόρης και Λένα". Ο Γρηγόρης ο ανθοπώλης και η Λένα η δασκάλα. Με αυτό το γελοίο όνομα κόμματος που δεν έχει την αξιοπιστία και τη μεγαλοσύνη της "Πολιτικής Άνοιξης" της "Δημοκρατικής Συμμαχίας" ή του "Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς". Θα λέγεται απλώς "Γρηγόρης και Λένα". Και θα βγει πρώτο. Μακράν. Όχι γιατί κόσμος θα πιστέψει πως ο Γρηγόρης έχει τις γνώσεις για να τον σώσει. Όχι. Αλλά γιατί θα βλέπει στο πρόσωπό του τον εαυτό του και όχι τους "παντογνώστες δεινοσαύρους".

Όνειρο χειμερινής νυκτός βέβαια είναι αυτό, ωστόσο τα όνειρα (ακόμη) δε φορολογούνται και δικαιούμαι να τα έχω. Όνειρο είναι και ίσως όνειρο μείνει. Γιατί πρέπει να ξεπεραστεί και ο σκόπελος των "Πρετεντέρηδων" που ίσως είναι και πιο σημαντικός από τους παλαιολιθικούς πολιτικούς σκοπέλους. Γιατί αυτός ο σκόπελος κρατάει ουσιαστικά το οικοδόμημα. Αν δεν έχουν πια αυτόν για να στηριχθούν , τότε ο "Γρηγόρης και η Λένα" θα έρθουν στα "πράγματα" μια ώρα αρχίτερα. Μόνο που, τούτη τη φορά, τα "πράγματα" δε θα αφορούν σοβαροφανείς υποθέσεις, χρήματα, τράπεζες, δικαστήρια, εφορίες... θα αφορούν τη Δέσποινα, το Γιωργάκη, την Αλίκη, τον κύριο Τάσο, το σκύλο μας, τη γειτονιά μας, το χαμόγελό μας...

Υ.Γ.1: Εκτός βέβαια και αν ο κόσμος ψηφίσει ένα άλλο μικρό κόμμα (του 8%)... και ξαναβγεί το ΠΑΣΟΚ!

Υ.Γ.2: Αν δε βγάλατε άκρη, δεν έχει σημασία... άλλωστε όνειρο είναι... στα όνειρα ("no end and no beginning") συνήθως δε βγάζεις άκρη...

Share

2009©Kavalacity.net