Εκτύπωση

...και η ισονομία συνεχίζεται...

Συγγραφέας: Αντώνης Μαδεμτζίδης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Αντώνης Μαδεμτζίδης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(3 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

lazy worker smallΘυμάσαι Αντώνη μου, τότε, που σε απασχολούσε (!) προσωρινα, για μερικούς μήνες, μία υπηρεσία του Δήμου Καβάλας;

Θυμάσαι που υπήρχε και ένας οδηγός στο Δήμο Καβάλας;

Θυμάσαι που κάθε βράδυ έπαιρνε το υπηρεσιακό αυτοκίνητο του Δήμου και κατέβαινε για ουζάκι στο κέντρο της πόλης, αφήνοντάς το, μάλιστα, ξεκλείδωτο;

Θυμάσαι όταν κάποιοι συνάδελφοί του το είχαν πάρει μια νύχτα του καλοκαιριού, χάριν φάρσας, και το επέστρεψαν την επόμενη ημέρα;

Τον θυμάσαι να λέει ξεκάθαρα πως "αν μου ρίξουν έστω και μία μέρα αργίας, θα τους σκίσω"; Καλά θυμάσαι; Σίγουρα είχε "χάσει" αυτοκίνητο του Δήμου και το είπε αυτό; Είναι δυνατόν; Ή μήπως τα θυμάσαι λάθος Αντώνη μου; Τόσο δεν ήταν (είναι;) η maximum ποινή ενός δημοτικού υπαλλήλου; 4 ημέρες αργίας, δηλαδή μη-πληρωμής. Όχι τίποτε άλλο... 4 ημέρες αργίας... ή μήπως δεν προβλεπόταν αυτό, και απλώς "έτσι συνηθιζόταν";... το maximum.. που ποτέ δεν εφαρμοζόταν... ούτε καν αυτό...

Και τώρα Αντώνη μου; Τί δεν κατάλαβες από τη (νέα) εφεδρεία;

Θα "σουτάρουν" κάποιους από το δημόσιο. Και επειδή, κάπως, πρέπει να βρουν

και... "κριτήρια", συμπεριλαμβάνουν και αυτούς που έχουν υποπέσει σε πειθαρχικά παραπτώματα στο παρελθόν.

Δηλαδή, έχεις καταχραστεί δημόσιο χρήμα; Έχεις καταστρέψει δημόσια περιουσία; Είσαι άκρως ανεπαρκής στη δουλειά σου; Είσαι απείθαρχος;

Κανένα πρόβλημα. Δεν απολύεσαι αυτοστιγμή για να καταλάβεις τί σημαίνει εργασία και την επόμενη φορά να εκτιμάς περισσότερο τη σχέση προσφοράς-μισθού.... Όχι! Αυτές οι φασιστικές μέθοδοι ανήκουν σε έναν άλλο κόσμο που λέγεται "ιδιωτικός τομέας".

Στο Ελληνικό Δημόσιο είναι αλλιώς Αντώνη μου... εκεί δε λειτουργούν οι νόμοι, όχι μόνο της αγοράς, αλλά ούτε της Βουλής! Αν κάνεις όλα τα παραπάνω, δεν πάς φυλακή (όπως προβλέπει ο νόμος), δεν επιστρέφεις τα χρήματα εντόκως (όπως προβλέπει ο νόμος) και φυσικά δεν απολύεσαι χωρίς αποζημίωση (όπως προβλέπει ο νόμος).

Αλλά στη χειρότερη version της ζωής σου, μετά από δεκαετίες ατιμωρησίας, μπαίνεις σε "εφεδρεία" και εξακολουθείς να πληρώνεσαι από όλους μας με το 65% του (βασιλικού σε πολλές περιπτώσεις) μισθού σου για τα επόμενα τρία χρόνια, επιζητώντας, μάλιστα, και τη συμπόνοια της κοινωνίας για την αδικία που σου συμβαίνει... Ναι Αντώνη μου... γιατί χρειάζεσαι τρία χρόνια πληρωμένου καθισιού για να σκεφτείς τη φράση "βρε συ... μήπως δεν έπρεπε να πάρω προμήθεια από εκείνο το έργο του δημοσίου;... μήπως δεν έπρεπε να δουλεύω τις μισές ώρες από όσες πληρώνομαι;... μήπως στην επόμενη δουλειά μου να είμαι πιο προσεχτικός;".

Δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά Αντώνη μου... θέλουν χρόνο. Και πληρωμένη ηρεμία.

Όχι σαν τον ιδιωτικό τομέα που έτσι και σε πιάσει το αφεντικό να έχεις το χέρι στο μέλι, η ιστορία (στην καλύτερη περίπτωση) αρχίζει και τελειώνει απλώς σε ένα... "έφυγες".

Τί δεν κατάλαβες Αντώνη μου;

Ισονομία και ισοπολιτεία στην ίδια κοινωνία ονομάζεται...

(... να το προσέξεις αυτό... το να μιλάς στον εαυτό σου δεν είναι και πολύ φυσιολογικό... και η Ζαν το έκανε και κατέληξε σουβλάκι...)

Share

2009©Kavalacity.net