Εκτύπωση

εγώ με το παρά μου…

Συγγραφέας: Γιάννης Κανάκης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Γιάννης Κανάκης γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(17 ψήφοι, μέση τιμή 4.88 από τα 5 αστέρια)
1265

Η δουλειά μας είναι να πουλάμε αυτοκίνητα. Ο κύριος Ιριδίδης έχει παραγγείλει το αυτοκίνητό του απ’ το υποκατάστημα (στα Αμισιανά),

ένα almera μπλε,αλλά η παράδοση θα γινόταν στο κεντρικό, και μάλιστα από μένα (στο Χαλκερό). Τον Ιριδίδη δεν τον έχω δεί ποτέ. Έχουμε ραντεβού στις επτά το απόγευμα για την παράδοση και επτά και δύο λεπτά σκάει μύτη ένα ζευγάρι. Ο πατέρας μου, ο Ντίνος (ο εκπαιδευτής σκύλων), επίσης δεν έχει δεί ποτέ τον Ιριδίδη (αλλά  εγώ δεν το ξέρω) μου λέει πριν ακόμη μπουν στην έκθεση:

  • ήρθε ο άνθρωπος για το μπλε το almera και αποχωρεί στο γραφείο του.

Βεβαίως, το ζευγάρι ήταν άλλο. Αλλά άμα είναι να σκ@τωθεί μια κατάσταση,

όλο το σύμπαν συνομωτεί και πασαλείβεσαι πατόκορφα.

Με το που μπαίνουν στην έκθεση, πάνε καρφί στο μοναδικό πινακιδωμένο αυτοκίνητο, στο χώρο παράδοσης, δηλαδή στου Ιριδίδη, και κάθονται μέσα.

  • Καλησπέρα και καλορίζικο λέω εγώ.
  • Ευχαριστούμε πολύ λένε κι αυτοί, που θεωρούν ότι κάνω χιούμορ (και καλά, όποιος μπει στο όχημα δεν αντιστέκεται στην αγορά).

Ξεκινάω λοιπόν την επίδειξη παράδοσης (κανά μισάωρο μονότερμα).

Λέει η σύζυγος σε σπαστά Ελληνικά:

  • Μπράβο σας, πουθενά δεν μας τα παν τόσο καλά.

Σκέφτομαι και γω πως θα πήραν πρόσφατα και κανένα άλλο αυτοκίνητο και τους είχαν γραμμένους, το εκλαμβάνω ως φιλοφρόνηση και προχωρώ ακάθεκτος. Καθόμαστε στο γραφείο, εκτυπώνω έντυπο παράδοσης, υπογράφουν κάποια χαρτιά που τους δίνω (το αυτοκίνητο ήταν εξοφλημένο απ’το πρωί) και τους λέω:

  • Είμαστε έτοιμοι!
  • "Πότε δηλαδή μπορούμε να το πάρουμε"? λέει η κυρία.
  • "Τώρα αμέσως", απαντώ.
  • Τόσο γρήγορα! (σκέφτομαι τι δούλεμα είχαν φάει απ' τον συνάδελφο στο άλλο τους αυτοκίνητο.)
  • Ε,φυσικά, λέω.
  • Όμως να σας πω κάτι: εμένα δεν μου άρεσε το χρώμα.

Κόκκαλο εγω!

  • "Θα το προτιμούσα σε ασημί".
  • "Λυπάμαι" απαντώ, "αλλά δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα".
  • "Γιατί"?
  • "Είναι πλέον αδύνατο ν’ αλλάξουμε το χρώμα".
  • "Εγώ το θέλω σε ασημί"!
  • "Μα είναι αδύνατον", επαναλαμβάνω.
  • "Θα μας δώσεις ασημί" (με έντονο ύφος πλέον).
  • "Είναι πια αργά"!
  • "Ε, πότε έπρεπε να το πω"? (πιο άγρια)
  • "Πάντως όχι τώρα" (και έχω αρχίσει να εκνευρίζομαι γιατί ο Ιριδίδης είχε επιλέξει μπλε, καρατσεκαρισμένα).

ΜΠΑΠ χτυπάει, ο σύζυγος πλέον, το χέρι στο τραπέζι και φωνάζει: ]

  • "άκου ρε μ@λ@κ!σμ€ν€ εγώ με το παρά μου γ@μΩ, και τη κυρά μου, κατάλαβες" ?
  • "Οπα ρε γ@μ!κουλ@, και γω έλεγα ποιος θα μας τον χώσει σήμερα"! απαντάω...

Ακολουθούν στιχομυθίες απείρου κάλλους και κάπου εκεί τρώω τη φλασιά: ρε λες?…

Μαγγώνω το φάκελο πάω στο μέσα το γραφείο που δεν έχει οπτική και ακουστική επαφή και καλώ τον Ιριδίδη στο κινητό.

  • Παρακαλώ
  • Κανάκης, λέω έντονα και σκέφτομαι: αμάν άλλη φωνή…
  • Αχ χίλια συγγνώμη,τώρα θα σας έπαιρνα να σας πω ότι κάτι μου’ τυχε και θα ρθω αύριο να παραλάβω το αυτοκίνητο.
  • Οκ λέω και το κλείνω.

Κουράδες!!!!!!!!

Τί λένε τώρα στον άνθρωπο που ήρθε να αγοράσει και τον στόλισα με ό,τι μπορούσα? Σκέφτομαι για λίγο και αποφασίζω: παίξτο τρελός!

Ξαναβγαίνω με τον ίδιο τσαμπουκά και λέω:

  • "κομμάτια να γίνει θα το κάνουμε ασημί το αυτοκίνητο".
  • "Έτσι μπράβο", η κυρία!
Και παραγγέλνουν αυτοκίνητο ρε παιδιά!!!!!!!!!!!!!!!
  • Έχετε έτοιμο να το πάρουμε τώρα?
  • Ε,αφού το θέλετε ασημί θα περιμένετε και μερικές μερούλες…

Την ώρα που φεύγουν σκάει μύτη ο Ντίνος που δεν έχει πάρει χαμπάρι τί παίχτηκε και απευθυνόμενος στους πελάτες:

  • πάντως διαλέξατε το πιο ωραίο χρώμα!
  • Ποιό? το ασημί? λέει η κυρία
  • Ποιό ασημί, μπλε είναι το αυτοκίνητο!
  • Άσε πατέρα, το κανόνισα. . .

Κοιτάχτηκαν τρομαγμένοι οι άνθρωποι κι έφυγαν.

Όταν βέβαια ήρθαν να παραλάβουν κανονικά το αυτοκίνητό τους, τους είπα την ιστορία όπως την διαβάσατε και γελάσαμε αρκετά. Μάλιστα η κυρία είπε:

  • δύο πράγματα είχα σκεφτεί: ή που το μπλε είχε κουσούρι κι ήθελες να μας το φορτώσεις, ή που είσαι τελείως ανισσόροπος!

Έκτοτε, όποτε με συναντά ο σύζυγος χαμογελά και υπενθυμίζει:

εγώ με το παρά μου…

Share

2009©Kavalacity.net