Εκτύπωση

Τα παιδία….δεν παίζει

Συγγραφέας: Γιάννης Προμούσας.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Γιάννης Προμούσας γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(0 ψήφοι, μέση τιμή 0 από τα 5 αστέρια)

Μόλις επέστρεψα προχθές στο σπίτι, με πλησίασε βιαστικά ο γιος μου (μαθητής 3ης γυμνασίου) και αφού μου έριξε μια διερευνητική ματιά,  μου είπε με έναν, μάλλον προσποιητό δισταγμό πως δεν πήγε στο σχολείο,

καβάλα πορεία μαθητών. Kavalacity.netγιατί συμμετείχε με τους συμμαθητές του σε μια πορεία. Του ζήτησα να μου  πει τους λόγους και τα αιτήματα αυτής της πορείας και τον άφησα να μου μιλά, ακούγοντάς τον προσεκτικά. Στην αρχή ήταν αρκετά επιφυλακτικός απέναντι μου καθώς προσπαθούσε να αντιληφθεί  τις αντιδράσεις μου, αλλά κατά τη διάρκεια της κουβέντας ξεπέρασε τις αναστολές του και τον διέκρινε μια ορμή και μια περίσσια για την ηλικία του παρρησία. Αφού μου είπε για τα σχολειά που κλείνουν, για τις υπεράριθμες τάξεις, για την μείωση των δαπανών στη παιδεία, μου είπε για το πόσο μεγάλη ήταν η κινητοποίηση των μαθητών, για την συγκέντρωση τους κάτω από την Νομαρχία και για τα έντονα συναισθήματα που ένιωσε,

κόμπιασε για μια στιγμή, με κοίταξε στα μάτια και με ρώτησε γεμάτος απορία... «πειράζει που πήγα;» Η απάντηση μου ήταν κοφτή και ξάστερη, « Όχι, έκανες πολύ καλά που πήγες». Μια απάντηση αυθόρμητη που ξάφνιασε τόσο το γιο μου, όσο κι εμένα τον ίδιο.

Σε ανάλογες κουβέντες που κάναμε, του έλεγα πάντα να μην χάνει άσκοπα τα μαθήματα του και να μην παρασύρεται σε αναίτιες αποχές και καταλήψεις. Ο λόγος, πολύ απλός. Έκρινα εξ ιδίων! Θυμάμαι όταν ήμουν μαθητής, κοιτούσαμε να γλυτώσουμε μάθημα για το παραμικρό, βρίσκοντας πολλές φορές απίθανες αφορμές για να κάνουμε μια αποχή, τότε βλέπετε δεν είχαμε ανακαλύψει ακόμη τις καταλήψεις. Οι αιτίες θα μπορούσαν να είναι πιστικές, όπως για παράδειγμα ο λέβητας του σχολείου που χάλασε, λιγότερο σοβαρές, όπως μια εκδρομή στο «παραδοσιακό» πάρκο ή εντελώς ηλίθιες, όπως για παράδειγμα, «γιατί δεν είχε πίτσα στο κυλικείο…..» Για να είμαστε ειλικρινείς, κάπως έτσι είναι η κατάσταση και σήμερα, λογικό άλλωστε!

Ωστόσο εδώ τα πράγματα διαφέρουν κατά πολύ, εδώ πλέον ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Σε λίγους μήνες θα γίνουμε θεατές παράλογων και κωμικοτραγικών καταστάσεων στα Ελληνικά σχολεία. Προς το παρόν δεν αντιδρά κανείς, πέρα από αυτή τη κινητοποίηση των μαθητών τη περασμένη Παρασκευή, ίσως γιατί δεν αντιλαμβάνεται το μέγεθος του προβλήματος. Όταν όμως βρεθούμε εμπρός στο πρόβλημα το ερχόμενο Σεπτέμβρη, ίσως τότε να είναι αργά - παλιά ξινά σταφύλια - θα έχουν περάσει 9 ολόκληροι μήνες και θα έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος.

Ακούγεται φαιδρό αν το καλοσκεφτείς, ακούγεται στ’ αλήθεια παράλογο. Αντί να χτίζουμε καινούργια σχολειά, αντί να δίνουμε νέες κατευθύνσεις  στην Ελληνική εκπαίδευση, αντί να ανοίγουμε τους ορίζοντες των νέων, εμείς φροντίζουμε να κάνουμε ακριβώς το αντίθετο. Κλείνουμε τα σχολεία, συμπτύσσουμε τις τάξεις και παστώνουμε 30 μαθητές σε μια τάξη. Μα εδώ δεν μπορεί να γίνει μάθημα με 20 μαθητές, θα γίνει με 30; Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι συνθήκες εκπαίδευσης και τα μέσα που παρέχονται στις ελληνικές τάξεις είναι άθλια, περιμένοντας μήπως και αλλάξει κάτι προς το καλύτερο. Δυστυχώς όμως οι τελευταίες εξελίξεις είναι απογοητευτικές, θα έλεγα απελπιστικές. Φράζουν κάθε ελπίδα και κάθε όραμα που είχαμε εμείς οι αδαείς, για τη βελτίωση αυτής της άμοιρης Ελληνικής εκπαίδευσης. Είναι κοινώς αποδεκτό πλέον, ότι το σχολείο είναι για τα παιδιά μια τυπική διαδικασία, δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στα φροντιστήρια παρά στο σχολείο τους. Δεν είναι λίγοι οι καθηγητές που αδιαφορούν για την σωστή εκπαίδευση των μαθητών τους αφού γνωρίζουν ότι θα τα διδαχτούν καλύτερα στο φροντιστήριο. Τελευταία μάλιστα είναι της μόδας, να μαζεύουν οι μαθητές τις απουσίες τους, ώστε να κάθονται τους δύο τελευταίους μήνες πριν τις εξετάσεις στο σπίτι τους, προτιμώντας να κάνουν μαθήματα μόνο στο φροντιστήριο. Η απαξίωση της Ελληνικής παιδείας σε όλο της το μεγαλείο. Πως απαντά λοιπόν η πολιτεία σε όλα αυτά; Πολύ απλά, απαξιώνει περισσότερο το εκπαιδευτικό της σύστημα, οδηγώντας τα πράγματα, από το κακό στο χειρότερο. Πριν ένα χρόνο έδιναν δωρεάν net book σους μαθητές της πρώτης γυμνασίου, σύντομα όμως φρόντισαν να το καταργήσουν και αυτό. Τώρα φαίνεται πως αυτό είναι πταίσμα, μπροστά σε όσα πρόκειται να γίνουν. Οι περικοπές που θα ακολουθήσουν στην παιδεία θα είναι δραματικές. Όπως για παράδειγμα, η κατάργηση του Ο.Ε.Δ.Β. και η διακοπή της δωρεάν παροχής  βιβλίων προς τους μαθητές.

Μπορώ να δεχθώ και να ανεχθώ τα πάντα. Την όποια περικοπή στις κρατικές δαπάνες, σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς, στην μείωση των δημοσίων υπαλλήλων, μπορώ να υποστώ και μείωση του εισοδήματός μου, αν θέλεις να δεχθώ – με μισή καρδιά- περικοπές ακόμη και στην υγεία. Αλλά όχι περικοπές στην παιδεία, αυτό δεν το δέχομαι με τίποτε, θα με βρουν απέναντι τους με την όποια μορφή κινητοποίησης. Την επόμενη φορά θα είμαι κι εγώ εκεί ανάμεσα στους μαθητές και θα φωνάζω, θα φωνάζω……θα φωνάζω μέχρι να κλείσει η φωνή μου. Ναι σε όλα, αλλά όχι στη παιδεία, δεν σας φταίνε σε τίποτε τα παιδιά. Δεν μπορεί να κυκλοφορούν έξω οι κλεφταράδες που καταχράστηκαν τα λεφτά μας και εσείς να κόβεται από τα παιδιά μας. Εμπρός λοιπόν, γιατί δεν τους κλείνετε στη φυλακή, γιατί δεν δεσμεύεται τους παχουλούς  λογαριασμούς τους στις Ελβετικές τράπεζες. Πάρτε από τα κλεμμένα τους και δώστε τα στα σχολειά, δώστε τα στα παιδιά να μορφωθούν. Δυστυχώς μένουμε μόνο στις εξεταστικές επιτροπές και στα γελοία πορίσματα τους, αποτέλεσμα όμως δεν βλέπουμε, ούτε κάποιον από αυτούς να μπαίνει στη φυλακή. Αλήθεια, ξέρετε ποιος θα είναι πετυχημένος πρωθυπουργός; Όχι αυτός που θα βγάλει την Ελλάδα από το οικονομικό αδιέξοδο, αλλά αυτός που θα έχει τα μπαλάκια να βάλει στη φυλακή όλους αυτούς τους κλεφταράδες.

Κι ύστερα παραπονιόμαστε που τα παιδιά μας  γράφουν στα greeklish, που δεν ξέρουν να εκφράζονται σωστά, που δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν την 25η Μαρτίου από την 28η Οκτωβρίου. Εδώ κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε την ιστορία μας, τη γλώσσα μας και τη γραφή μας. Αντί αυτού λοιπόν τι κάνουμε; Πολύ απλά, κλείνουμε τα σχολεία! Ένα πολύ σοφό απόφθεγμα λέει πως, « όπου κλείνει ένα σχολείο, ανοίγει μια φυλακή» κι εγώ θα συμπληρώσω, «λαός χωρίς παιδεία, ίσον λαός χωρίς πολιτισμό, χωρίς ταυτότητα, λαός δίχως αύριο».

Κύριοι που κυβερνάτε αυτό το τόπο, σκεφτείτε καλά αυτό που κάνετε, είμαι σίγουρος ότι θα βρείτε μπροστά σας μεγάλες αντιδράσεις. Είμαι βέβαιος ότι θα ανοίξετε τους ασκούς του Αιόλου, είμαι απολύτως βέβαιος ότι αυτό θα είναι η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι των αντιδράσεων. Οι νέοι δεν θα το αφήσουν να περάσει έτσι, να είστε σίγουροι ότι θα γεμίσουν οι δρόμοι με μαθητές και φοιτητές και θα βιώσουμε πάλι τις μέρες του «αείμνηστου Αλέξη» . Μη ξεχνάτε ότι οι μεγαλύτερες εξεγέρσεις ξεκίνησαν από τους νέους, όπως το Πολυτεχνείο, ο Μάης του ’68, η εξέγερση της Πράγας και τόσες άλλες.

Να είστε βέβαιοι ότι όποτε χρειάζεται να αντιδράσουν, οι νέοι το πράττουν με σθένος, να είστε βέβαιοι ότι «τα παιδία …….δεν παίζει!»

 

 

Share

2009©Kavalacity.net