Εκτύπωση

Ελλάδα... ο παράδεισος της λούφας!

Συγγραφέας: Γιάννης Προμούσας.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Γιάννης Προμούσας γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(0 ψήφοι, μέση τιμή 0 από τα 5 αστέρια)
dhmosio

Είναι γεγονός ότι μια από τις μεγαλύτερες πληγές του Ελληνικού Κράτους είναι το ίδιο το κράτος

και για να γίνω πιο ακριβής εννοώ τη Δημόσια διοίκηση. Είτε το θέλουμε είτε όχι πρόκειται για ένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής μας ζωής, γιατί λίγο ή πολύ όλοι μας συναλλασσόμαστε τουλάχιστον δυο έως τρεις φορές την εβδομάδα με κάποια υπηρεσία. Δεν θα σταθώ στη ποιότητα της εξυπηρέτησης και στη παραγωγικότητα των δημόσιων υπαλλήλων, αυτά είναι πράγματα χιλιοειπωμένα, είναι κουβέντες που  έχουν γίνει χιλιάδες φορές αλλά έμειναν απλώς… κουβέντες. Η αναλγησία της Δημόσια διοίκησης έχει γίνει θέμα ανεξάντλητων συζητήσεων και έχει κοσμήσει κατά καιρούς τα πορίσματα ειδικών επιτροπών, που  απλώς έμειναν... στα πορίσματα.

Εχθές βρέθηκα για μια προσωπική μου υπόθεση στην «πρώην Νομαρχία»

και ξαφνικά αντίκρισα ένα στίφος Δημοσίων υπαλλήλων να βγαίνει από το κτήριο και να κατακλύζει το δρόμο. Δεν είχα φανταστεί ποτέ μου, ότι ένα απειλητικό τηλεφώνημα για βόμβα, από κάποιον φαρσέρ, θα με βοηθούσε να αντιληφθώ πόσοι Δημόσιοι υπάλληλοι κρύβονται μέσα σε αυτό το  κτήριο. Ο προβληματισμός μου θεωρώ ότι ήταν απολύτως φυσιολογικός, «…μα καλά χρειάζονται όλοι αυτοί εκεί μέσα;»

Είναι βέβαιο πως όχι, είναι σαφές πως το κράτος πληρώνει πολλά εκατομμύρια ευρώ την ήμερα για άσκοπες και άχρηστες εργατοώρες. Είναι κοινό μυστικό πλέον ότι η περισσότεροι δημόσιοι  υπάλληλοι εργάζονται παραγωγικά  τις μισές ώρες από αυτές που πληρώνονται και δουλεύουν πολύ λιγότερες ημέρες το χρόνο από αυτές που θα έπρεπε να δουλέψουν. Δεν είναι δύσκολο άλλωστε, αρκούν κάτι μυστήριες άδειες μητρότητας ή πατρότητας, κάτι άδειες ασθενείας ή ειδικές άδειες συνδικαλιστών... αλήθεια όταν λέω αυτή τη λέξη –συνδικαλιστής– μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Ο συνδικαλισμός του δημοσίου είναι μια πονεμένη ιστορία, μια πραγματική πληγή της Δημόσιας διοίκησης. Ο «συνδικαλισμός» και ο τρόπος που τον εκμεταλλεύονται κάποιοι επιτήδειοι, είναι ο καλύτερος τρόπος παραλλαγής για τους επαγγελματίες τεμπέληδες. Τώρα όσο για την ιδεολογία τους, αρκεί να σας πω ότι ορισμένοι «αγωνιστές», φροντίζουν να βγουν σε άδεια πριν κατέβουν σε απεργία, προκειμένου να μην χάσουν τον μισθό τους.

Το να μην εργάζεται ευσυνείδητα κάποιος στην Ελλάδα, δεν συμβαίνει απαραίτητα με παράτυπο και αντιδεοντολογικό τρόπο, αφού το Ελληνικό κράτος  είναι δομημένο κατά τέτοιο τρόπο ώστε να ανέχεται, να υποθάλπει και να καλλιεργεί από μόνο του, αυτό που αποκαλούμε «λούφα». Η Ελλάδα είναι ο παράδεισος της λούφας!

 Έχετε αναλογιστεί πόσες είναι  οι μέρες που κάθεται ένας εργαζόμενος στην Ελλάδα;

  •  Η Πρωτοχρονιά
  • Τα Θεοφάνεια
  • Η Καθαρά Δευτέρα
  •  Η 25η Μαρτίου
  •  Η Μεγάλη Παρασκευή
  •  Το Μεγάλο Σαββάτο
  •  Το Άγιο Πάσχα Η Δευτέρα του Πάσχα
  •  Η Πρωτομαγιά
  •  Του Αγίου Πνεύματος
  •  Ο Δεκαπενταύγουστος
  •  Η 28η Οκτωβρίου
  •  Τα Χριστούγεννα
  •  Η Επόμενη Χριστουγέννων

 Σε αυτές τις αργίες και ημιαργίες θα πρέπει να προσθέσουμε και τον πολιούχο της κάθε πόλης, λες και δεν μας έφτανα όλες αυτές, θα έπρεπε να ανακαλύψουμε μια ακόμη. Τα πράγματα βέβαια είναι ακόμη χειρότερα σε κάποιες ειδικές κατηγορίες επαγγελμάτων, όπως για παράδειγμα στο χώρο της εκπαίδευσης. Εκεί θα πρέπει να προσθέσουμε 10 μέρες τα Χριστούγεννα, 10 ημέρες το Πάσχα και περίπου 3 μήνες το καλοκαίρι. Θα αναρωτηθεί κανείς,  αν βγάλουμε τα Σαββατοκύριακα, τι μας  μένει;

Δεν έχω τίποτε προσωπικό με τους εκπαιδευτικούς, αντιθέτως τιμώ το έργο τους, ούτε έχω κάποια εμπάθεια με όλους τους Δημόσιους υπαλλήλους, γιατί υπάρχουν  και αρκετοί που εργάζονται συνειδητά. Με το Ελληνικό κράτος τα έχω και τους απαρχαιωμένους νόμους μας, που μας θυμίζουν άλλες εποχές και μας γυρίζουν πολλά χρόνια πίσω.

Μήπως είναι καιρός να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα που έχουν να κάνουν με την δημόσια διοίκηση; Σε αυτούς του δύσκολους καιρούς που ζούμε, μήπως πρέπει να  εκμεταλλευτούμε πιο έξυπνα το εργατικό δυναμικό του Δημοσίου, μήπως πρέπει να αξιοποιήσουμε το χαμένο χρόνο εργασίας, προκειμένου   οι παρεχόμενες υπηρεσίες να είναι ποιοτικότερες και το κόστος εργασίας όλων αυτών, φθηνότερο και πιο ανταποδοτικό;

Λέω μήπως... γιατί  αν δεν το κάνουμε και τώρα που το έχουμε ανάγκη, πότε θα το κάνουμε;

 

 

Share

Σχόλια  

 
#1 ΑΠ: Ελλάδα... ο παράδεισος της λούφας!bigitup 09-04-2011 20:02
Για ενα αρθρο που αναφερεται σε μεγεθη υπαρχει μια χαρακτηριστικη απουσια αριθμων και συγκρισεις με αναλαγες καταστασεις σε πιο οργανωμενα κρατη.
 

2009©Kavalacity.net