Εκτύπωση

Το χρυσό πιστόλι του «Βασιλιά»

Συγγραφέας: Γιάννης Προμούσας.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Γιάννης Προμούσας γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(2 ψήφοι, μέση τιμή 4.50 από τα 5 αστέρια)
kantafi

Τι συμβολίζει άραγε ένα χρυσό πιστόλι για τον κάτοχό του; Πλούτο, δύναμη, μοναδικότητα και φυσικά έπαρση και αλαζονεία. Χαρακτηριστικά που ταιριάζουν απόλυτα στον εκκεντρικό χαρακτήρα του εκλιπόντα πλέον Μουαμάρ Καντάφι.

Κι όμως έμελε αυτό το χρυσό πιστόλι να είναι και ο τελευταίος του σύντροφος, λίγα μόλις λεπτά πριν πέσει στα χέρια των μαινόμενων επαναστατών. Τι τραγική ειρωνεία; Δεν πρόλαβε καν να το χρησιμοποιήσει, στην μοναδική ευκαιρία που του δόθηκε. Φαντάζομαι, κάπως αλλιώς τα είχε στο μυαλό, όταν το χάιδευε καθήμενος στο χρυσοποίκιλτο ανάκλιντρο του ή όταν το επιδείκνυε στους καλεσμένους του με περίσσια υπεροψία. Ίσως κάποιο βράδυ σε μια στιγμή έντονης υπαρξιακής ανησυχίας, να είχε υποσχεθεί

στον ανασφαλή εαυτό του ότι θα το έστρεφε προς τον κρόταφό του, σε περίπτωση που θα κινδύνευε να πέσει στα χέρια εχθρού.

Να λοιπόν που η στιγμή έφτασε! Κι αυτός κρυμμένος μέσα σε έναν αγωγό όμβριων υδάτων, μόνος στη μέση της ερήμου, ρακένδυτος, βρώμικος, με χέρι τρεμάμενο να βαστά αυτό το χρυσό πιστόλι. Δεν γυάλιζε, ήταν κόκκινο απ’ το αίμα μια πληγής που αιμορραγούσε ακόμη.

Το περιεργάστηκε λες και το έβλεπε για πρώτη φορά. Ξάφνου από το μυαλό το πέρασαν στιγμές από το παρελθόν. Ήταν κάτι σαν κινηματογραφική ταινία, από στιγμές δόξας, οίησης, χλιδής και ηδονής. Τι αξία είχαν τώρα όλα αυτά; Αλήθεια αν ήταν δυνατόν να χάριζε όλες αυτές τις στιγμές σε όποιον του εξασφάλιζε την ελευθερία του. Αχ! να μπορούσε να βγει από αυτόν τον βρωμερό αγωγό που ήταν χωμένος σαν το ποντίκι! Ξανακοίταξε το χρυσό του πιστόλι. «Ναι αυτό είναι…» σκέφτηκε, «…θα το χαρίσω σε όποιον με βοηθήσει να φύγω από εδώ. Θα του πω ότι είναι χρυσό. Μην το βλέπεις έτσι ματωμένο, είναι ολόχρυσο! Αξίζει πολλά κι εγώ θα σου δώσω άλλα τόσα. Αρκεί να με βγάλεις από εδώ…….» Κόμπιασε ξαφνικά, σκέφτηκε ότι αν έδινε σε κάποιον αυτό το χρυσό πιστόλι, ίσως εκείνος τον σκότωνε με μιας, αδιαφορώντας για όσα του έταζε.

Καθώς το περιεργαζόταν, είδε για λίγο τον εαυτό του να αντικατοπτρίζεται στο μοναδικό σημείο της κάνης που ήταν ακόμη καθαρό. « Πόσο βρώμικος είμαι!…..Θεέ μου πόσο άθλιος…….είμαι!». Ξάφνου ακουστήκαν φωνές από στίφος ανδρών που πλησίαζε, αλαλάζοντας. Κι ύστερα βήματα που ερχόταν προς το μέρος του. Έστρεψε μηχανικά το χρυσό του πιστόλι, προς την έξοδο του αγωγού, έτοιμος να πυροβολήσει όποιον θα τολμούσε να τον πειράξει. Μα ξαφνικά το κατέβασε. «Τι νόημα έχει …»σκέφτηκε, «….θα σκοτώσω έναν, δύο, τρεις, τέσσερεις…..κι ύστερα; Οι υπόλοιποι, εξαγριωμένοι, θα σκοτώσουν εμένα». Τα βήματα όλο και πλησίαζαν προς τον αγωγό. Ξανακοίταξε το χρυσό του πιστόλι. Ανασήκωσε τον καρπό του και το έστρεψε προς τον κρόταφό του. «Όχι δεν θα δώσω σε κανέναν τη χαρά να με σκοτώσει. Θα το κάνω μόνος μου.» Το απασφάλισε και ακούμπησε το ματωμένο του δάκτυλο στη χρυσή σκανδάλη. Το πιστόλι έτρεμε, ενώ κρύος ιδρώτας άρχισε να τρέχει ανάμεσα στα λιγοστά- βαμμένα μαλλιά του. Μάταια προσπαθούσε να κρατήσει ο χέρι του σταθερό, δεν είχε την δύναμη, ούτε το θάρρος να πιέσει την χρυσή σκανδάλη. Κατάλαβε ότι χρειάζεται πολύ γενναιότητα για να αντικρίσεις το θάνατο κατάματα.

Έξω τα βήματα όλο και πλησίαζαν προς την τρύπα του, αργά ή γρήγορα θα τον έβρισκαν. Προσπάθησε και πάλι να πατήσει την σκανδάλη μα του ήταν αδύνατον, το χέρι του έτρεμε ακόμη περισσότερο. Μόνος μέσα σε έναν αγωγό όμβριων υδάτων, φοβισμένος, ρακένδυτος και βρώμικος, «συντροφιά» με το χρυσό πιστόλι κολλημένο στον ιδρωμένο του κρόταφο. Τα βήματα είχαν φτάσει σχεδόν έξω από το λαγούμι του, ενώ οι φωνές των εξαγριωμένων αντικαθεστωτικών του τρυπούσαν τα αυτιά. Ξάφνου μια σκιά στην άκρη του αγωγού σφράγισε το λιγοστό φως και μια βροντερή φωνή ακούστηκε να λέει, « Ο Μουαμάρ! ο Μουαμάρ! βρήκα τον Μουαμάρ…..».

Ο Βασιλιάς πέταξε το χρυσό του πιστόλι στο έδαφος και ανασήκωσε με τρόπο υποτακτικό τα χέρια του. Ο εξαγριωμένος άντρας τον άρπαξε από τον γιακά και τον έσυρε έξω, αλαλάζοντας, « Ο Αλλάχ είναι μεγάλος»!

Share

2009©Kavalacity.net