Εκτύπωση

b-side stories

Συγγραφέας: Ηλίας Γιαρματζίδης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Ηλίας Γιαρματζίδης γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(12 ψήφοι, μέση τιμή 4.83 από τα 5 αστέρια)

side-Aside-BΣτο “Χαμένοι στη μετάφραση” (Coppola rules!) ο Bob (Bill Murray) & η Charlotte (Scarlett Johansson) καταφέρνουν να βρουν μια διέξοδο επικοινωνίας, μόνο όταν φτάνουν να φέρουν αντικριστά τους δυο εσωτερικούς κόσμους που ορίζουν η βαθειά και συνειδητή τους μοναξιά. Όλα τα υπόλοιπα καλύπτονται από το πυκνό πέπλο μιας αστικής έκστασης, γραφικά αποτυπωμένης στο γιαπωνέζικο τοπίο της ταινίας.

Από την έννοια b-side μέχρι και την ελληνική μετάφρασή της ως “δεύτερη πλευρά”, υπάρχει μια μικρή ποσότητα ενέργειας εγκλωβισμένη, χαμένη στη μετάφραση. Σ’ αυτήν ακριβώς τη ποσότητα που μένει για πάντα αμετάφραστη, σαν αποσκευή που κόλλησε και δεν έφυγε ποτέ από τα lost & found των αεροδρομίων, βρίσκεται και η πιο ενδιαφέρουσα όψη των b-sides. Απερίγραφτη λόγω κατάστασης, επιβάλλει την αντίληψή της μόνο σε ένα δεύτερο, ενεργειακό επίπεδο.

Ο όρος b-side περιγράφει την βήτα πλευρά των single βινυλίων. Στην άλφα πλευρά

ο παραγωγός ηχογραφούσε το κομμάτι που φιλοδοξούσε να κάνει επιτυχία ενώ στη δεύτερη έμπαινε κάποιο αουτσάιντερ, που πολύ συχνά δεν εμφανιζόταν καν στο άλμπουμ που ακολουθούσε. Βέβαια, οι μουσικές δεν ακολουθούσαν πάντα τις βουλές των παραγωγών. Και ακριβώς σε εκείνες τις περιπτώσεις, μουσικά αποπαίδια κατόρθωναν και κατατρόπωναν τις βιομηχανοποιημένες προσδοκίες των προαγωγών τους για να αποκτήσουν στο δρόμο προς το κοινό τους, τη μοναδική ελευθερία που προσδίδει η αναπάντεχη επιτυχία.

Η εναλλακτική φύση των b-sides προσέλκυσε κατά καιρούς πολλούς από τους νομάδες των παρυφών διάφορων ρευμάτων δημιουργώντας ένα απροσδιόριστο (και ungoogleable μέχρι σήμερα) ιδεολογικό ρεύμα. Η απροσδιοριστία του οφείλεται στο γεγονός ότι η b-side είναι μια αρχικά δευτερεύουσα και επίκτητη ιδιότητα των πραγμάτων, άσχετη τις περισσότερες φορές με την ουσία τους και κυρίως άφατη (το απαραίτητο συστατικό κάθε b-side). Με διαφορετικό και ανόμοιο κάθε φορά σημείο αναφοράς, οι δεύτερες πλευρές των πραγμάτων είναι αδύνατο να στρατεύσουν υποστηρικτές γύρω από αυτή τη δευτερογενή, κοινή τους ιδιότητα. Αυτή τους η ανομοιογένεια είναι που προστατεύει το b-side κίνημα από το να γίνει κάποτε κυρίαρχη ιδεολογία (mainstream) και να καταρρεύσει στη μαύρη τρύπα του ίδιου του εαυτού.

Κάνοντας μια βουτιά στη λίμνη των ιδιοτήτων του b-side movement θα συναντήσουμε την εναλλακτικότητα, την αποκέντρωση, το απερίγραπτο & απροσδιόριστο, το αθέατο, το γοητευτικά σκοτεινό. Το τελευταίο ορίζει το προσωπικό μου σύμβολο των b-sides: τη σκοτεινή πλευρά της σελήνης.

Στην panopticon εποχή όπου τα πάντα (σχεδόν) καταγράφονται, εικονοποιούνται, μορφοποιούνται και γκουγκλάρονται, το απροσδιόριστο διεκδικεί ακόμη μεγαλύτερο μερίδιο γοητείας. Η βιομηχανία του θεάματος που περιοδικά επενδύει στη γοητεία αυτή, σπάνια κατορθώνει να το προσεγγίσει χωρίς να το καταλύσει. Αποτέλεσμα των πρόσφατων ΜΜΕ προσεγγίσεων ήταν η απονεύρωση όρων όπως μεταφυσικός, ανεξήγητος, παράλληλη διάσταση, κτλ. Σαν το μύθο που όταν εξηγείται γίνεται παραμύθι, έτσι και η δεύτερη πλευρά των πραγμάτων σφραγίζει ερμητικά τις πόρτες της σε εκείνον που βιαστικά και στο φως της ημέρας επιχειρεί να την αποκαλύψει.

Την ώρα που χαράζει (κυρίως) αλλά και το σούρουπο, οι δεύτερες πλευρές μαζεύονται στην καθημερινή τους σύναξη, για να ανταλλάξουν ενέργειες. Τότε είναι που προσφέρονται διαθέσιμες στο μύστη να τις προσεγγίσει. Απροσπέλαστες από την τετράγωνη λογική και την αλφανουμερική επικοινωνία, θα φανερωθούν ενίοτε μέσα σε μουσικές, ήχους και εικόνες της φύσης. Αν σου κάνουν την τιμή και σου κλείσουν το μάτι, χαμογέλασε και μείνε ευγενικός, θα σου χαρίσουν αυτό που σου αξίζει. Και να θυμάσαι, η αίσθηση της προσέγγισης είναι μοναδική, δεν επαναλαμβάνεται, οπότε κοίταξε να την χαρείς και μην επιδιώξεις να την επαναλάβεις σαν εργαστηριακό πείραμα. Όπως το ‘πε και η Charlotte στον Bob, “Let's never come here again because it would never be as much fun.”

Share

2009©Kavalacity.net