Εκτύπωση

Default

Συγγραφέας: Ηλίας Γιαρματζίδης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Ηλίας Γιαρματζίδης γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(4 ψήφοι, μέση τιμή 4.75 από τα 5 αστέρια)

1Ο τύπος που παρκάρει στις διαβάσεις αναπήρων. Που αδειάζει το τασάκι του αυτοκινήτου του σε βολικό φανάρι. Που άλλες φορές πετάει μέσα από αυτό αποτσίγαρα, τσίχλες, χαρτιά, σκουπίδια...

Που έφτιαξε μια μεζονέτα με μισό στρέμμα κήπο αλλά τα μπάζα του τα αμόλησε στο διπλανό ρέμα. Που όταν έβρεξε και πλημμύρισε, βγήκε στο ραδιόφωνο να καταγγείλει το δήμαρχο που κοιμάται όρθιος και έχει αφήσει το ρέμα μες στα μπάζα. Ο τύπος που πήρε τα Χριστούγεννα δώρο στο γιο του ένα σκυλάκι. Που όταν μεγάλωσε το αμόλησε στους δρόμους γιατί ήθελε βόλτες, γάβγιζε, γέμιζε τρίχες το σαλόνι. Που προχθές βγήκε στο ραδιόφωνο και κατήγγειλε το δήμαρχο πως δεν κάνει τίποτα για τα αδέσποτα. Ο τύπος που ψώνισε την τζιπάρα και πλέον σκάει στην παραλία παρκάροντας το αμάξι του εκεί που σκάει το κύμα. Που φεύγοντας αφήνει μια περιουσία σε σκουπίδια. Μισοτελειωμένα φρούτα, τσόφλια από σπόρια, εφημερίδες, αποτσίγαρα. Ανακυκλώνονται λέει...

Που όταν επιστρέψει το επόμενο Σαββατοκύριακο και βρει την παραλία σα χωματερή θα χαλαστεί τόσο πολύ που την επόμενη μέρα θα βγει στο ραδιόφωνο να καταγγείλει τον εκεί δήμαρχο που δεν στέλνει έναν άνθρωπο να καθαρίσει την παραλία και μετά θέλει και τουρισμό τρομάρα του. Ο τύπος που κλέβει στην ουρά κάποιας υπηρεσίας ή καμιά φορά, κι αφού έχει κάνει τη δουλειά του, σου πασάρει χαρτάκι με μικρότερο νούμερο και σου κλείνει συνωμοτικά το μάτι για την αφιλοκερδή εκδούλευση που σου προσφέρει. Που ψάχνει το γνωστό για να κάνει τη δουλειά του από πίσω, άλλοτε στα μουλωχτά, άλλοτε περήφανα που σου την έσκασε στα μούτρα του μη προνομιούχου. Που όταν του κάτσει να βρεθεί σε υπηρεσία χωρίς γνωστούς ή συγγενείς και αναγνωρίσει, μυημένος ον, τη λαμογιά σε βάρος του, τα βάζει με θεούς και δαίμονες και το κωλοσύστημα. Ο τύπος που με το που πρασινίζει το φανάρι ξεκινά και κορνάρει, που κορνάρει όταν είσαι από μπροστά του και έχεις σταματήσει  για να περάσει κάποιος σε διάβαση, που ο ίδιος θα σταματήσει μόνο αν του γυαλίσει κάποια στο δρόμο και στήνεται να απολαύσει τη διάβαση σαν πασαρέλα. Φυσικά όταν επιχειρήσει να διασχίσει αυτός το δρόμο και τον κόψεις, διάβαση ή όχι, κατεβάζει καντήλια. Ο τύπος που σε κλείνει διπλοπαρκάρισμα για μία ώρα, κορνάρεις-ξεσηκώνεις όλο τον κόσμο κι όταν επιστρέφει σα βρεγμένη γάτα και αναρωτιέσαι γιατί δεν άφησε έστω ένα τηλέφωνο στο παρμπρίζ, σου λέει για το κωλοπάρκινγκ που έψαχνε μία ώρα (ούτε ένα λεπτό) και για το μπιπ το δήμαρχο που δεν έχειφτιάξει ένα υπόγειο πάρκινγκ της προκοπής να σωθούμε.

Ο τύπος  αυτός είναι η πραγματική μας χρεοκοπία. Είναι η λογική που γεννάει το σύστημα που μας παιδεύει, τον πολιτικό που μας κοροϊδεύει, τη λαμογιά που μας χαλάει, την άναρχη δόμηση που μας πνίγει, το σκουπιδαριό που μας φλομώνει.

Αυτός που  βγαίνει σε πολλά χρώματα και  διαστάσεις, σε έκδοση γνωστού, φίλου, συγγενή και μερικές φορές (έξαποδώ) του ίδιου μας του εαυτού. Τρομάζω στη σκέψη ότι αυτή μπορεί να είναι η default μας κατάσταση ως Έλληνες. Πόσο πίσω να κοιτάξεις για να καταλάβεις πως αυτή η χώρα όσο μας αξίζει τόσο δεν της αξίζουμε με τίποτα…

Share

2009©Kavalacity.net