Εκτύπωση

Το απονενοημένο είναι λύση;

Συγγραφέας: Μιχάλης Σωτηρόπουλος.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Μιχάλης Σωτηρόπουλος γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(4 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

AftoktoniaΗ λύση, δηλαδή, είναι η αυτοκτονία; Αυτό που προτείνει η αντιμνημονιακή πλειοψηφία των blogs σαν αξιοπρεπή στάση είναι να τινάξουμε τα μυαλά μας στον αέρα;

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το απονενοημένο διάβημα του συνανθρώπου μας Δημήτρη, θα γίνει σύμβολο και πρότυπο δράσης σε αυτή την δύσκολη στιγμή. Επίσης βαρέθηκα αυτά τα κλαψουρίσματα που ακούω γύρω μου. Αυτή τη μιζέρια. Όχι πως δεν έχω αντίληψη της οικτρής κατάστασης αλλά δεν μπορώ να πιστέψω ότι τόσο έχει αλλοτριωθεί η φυλή μας, τόσο εύκολα τα παρατάμε. Γιατί για παραίτηση πρόκειται.

Όσο ζούσαμε με δανεικά, όσο μας έβαζαν στα stage τα παιδιά μας, όσο ο βουλευτής μας φρόντιζε για τις διευκολύνσεις μας, εμείς ήμασταν ικανοποιημένοι. Ευχαριστημένοι που ζούσαμε στην εποχή της αστακομακαρονάδας, ευτυχισμένοι που ανταλλάξαμε τον μπανάλ φραπέ μας με fredo-cappuccino.

Ψάχνω να βρω γύρω μου το δαιμόνιο του Έλληνα, ψάχνω να βρω τον καταφερτζή που θα βρει τη λύση στο αδιέξοδο. Ψάχνω να βρω την επιχειρηματικότητα, την ευρεσιτεχνία. Αντί αυτών βλέπω χιλιάδες αιτήσεις για «κοινωφελή εργασία» όπως λέμε σήμερα τα δίμηνα…Βλέπω τα καινούργια φαγάδικα και καφέ σαν τη μόνη επιχειρηματικότητα. Βλέπω την πάταξη της φοροδιαφυγής μόνο με αύξηση του ΦΠΑ. Καμία έμπνευση, καμία πρωτοτυπία. Όλα flat… Τράτζικκκ.

Στον τόπο μας ήρθαν το ’22 χιλιάδες πρόσφυγες που δεν είχαν που να απιθώσουν το κορμί τους, αλλά κανείς από αυτούς τους εξαθλιωμένους και κατατρεγμένους δεν είχε σαν εναλλακτική την αυτοκτονία, την φυγή. Με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο όχι μόνο επιβίωσαν αλλά και πρόκοψαν, χωρίς καν ΕΣΠΑ, χωρίς προγράμματα του ΟΑΕΔ, με μόνο εφόδιο το ισχυρό ένστικτο επιβίωσης. Αντίθετα σήμερα, βλέπω χιλιάδες καταρτισμένους νέους, με μεταπτυχιακά και σπουδές και εφόδια να πνίγουν τον καημό τους στις καφετερίες και να καταριούνται το σύστημα. Άνθρωποι που θα έπρεπε να πιάνουν την πέτρα και να την στύβουν, κλαίνε τη μοίρα τους που δεν πρόλαβαν το πάρτυ…

Δεν ξέρω τι θα έκανα αν ήμουν τώρα 25 χρονών. Δεν ξέρω από πού θα αντλούσα δύναμη. Όμως η παραίτηση δεν είναι λύση. Ούτε η στείρα διαμαρτυρία. Είναι εύκολο και trendy σήμερα να το παίζεις Καραϊσκάκης (αν είσαι δεξιός) ή Τσε Γκεβάρα (αν είσαι αριστερός). Αυτό όμως εκτός από εκτόνωση δεν προσφέρει μακροπρόθεσμα.

Ψάχνω απεγνωσμένα να βρω προτάσεις από ειδικούς. Αυτές εξαντλούνται στην εκτροφή σαλιγκαριών και στην τρούφα. Μάλιστα…Τουλάχιστον δείχνουν την κατεύθυνση στον πρωτογενή τομέα, στη γη, στην καλλιέργεια, στα αχρησιμοποίητα χωράφια του παππού, στην επιστροφή στην ύπαιθρο. Να ξεφύγουμε από την παροχή υπηρεσιών (σε ποιους άραγε) και να ασχοληθούμε με τα λιόδεντρα που τα αφήσαμε στο γείτονα. Να ξαναπάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας. Είναι μια αρχή. Τουλάχιστον μέχρι να αναλάβει ο Τσίπρας με τον Καμμένο και υπουργοποιηθούν ο Καζάκης με το Βαρουφάκη και γλιτώσουμε παίρνοντας πίσω το κατοχικό δάνειο…

Share

2009©Kavalacity.net