Εκτύπωση

Το τουροβιόλι κι η Ζωντανίνα

Συγγραφέας: Τόλης Βουρβουτσιώτης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(4 ψήφοι, μέση τιμή 4.75 από τα 5 αστέρια)

zontaninaΕγώ, η Λιλή Κατραμακούση, από τις νεραϊδοχαϊδεμένες ακρογιαλιές της Αερίας, η αναθρεμμένη με την ευλογία των ανέμων και των πηγών του νησιού μου, δεν μου πρέπει πια να σωπαίνω...

Βούιξαν τα επάρατα σόσιαλ μίντια και ο αχός τους έφτασε μέχρι το λιακωτό μου: Ο Ροβιόλης, ο ξακουστός βιολιστής δεν υπήρξε ποτέ, ότι είναι μια «παρετυμολογία» (κατά Ζωήν Ευαγγέλιον, κφ5, στ12, ), ότι ήταν ένα λάθος στ' αυτιά των πολλών, των αγνοούντων, των αναναζήτητων, σινανάι γαβρούμ, σινανάι..

Ουέ υμίν, αχρείοι, που έχοντες ώτα ού δύνασθε ακούειν την αλήθεια των λόγων μου την προαιώνια, παρά μόνον αν την γράφουν, μισή, ο Δημοκίδης κι ο Σαραντάκος... Ως πότε οι πλανημένοι ειδικοί θα εξαπατούν τον Λαό μου? Πότε θα κάνει ξαστεριά? Τι γυρεύει τέτοιαν ώρα ο ψαράς μέσα στη χώρα? Αιγαίο τιτιριτιτι?

Οι πιστοί σε μένα κι ακόλουθοι των λόγων μου ξέρουν όλη την αλήθεια, η οποία βέβαια καμία σχέση δεν έχει με σαντουροβιόλια κι άλλα τινά δηλητήρια με τα οποία σας ποτίζουν: «Με βιολί σαν ΤΟΥΡΟΒΙΟΛΙ» λέει ο στίχος κι όποιος με αμφισβητεί να καεί στην κόλαση (ή να εξοριστεί στην Θάσο χειμώνα, το ίδιο είναι).

Το "τουροβιόλι" είναι ένας μύθος χαμένος βαθιά στην σκοτεινιά του μεσαίωνα, μαζί με τους δράκους, τους μονόκερους και τους νεφελίμ (άλλες αλήθειες που τις κατασπαράζουν λασπολογώντας τες οι οχθροί μας). Στα χειρόγραφα του Άγ(ρ)ιου Σεραφείμ του Αξμπιμπίλουτου, προστάτη της θασίτικης ελιάς, συναντάμε για πρώτη φορά το «τουροβιόλι». Σε συγκλονιστική περιγραφή διαβάσουμε πως το τουροβιόλι είναι ένα μουσικό όργανο με σκάφος βιολιού και μανίκι βιολιού -αλλά από άλλο, διαφορετικό- που χρησιμοποιείτο στις μυστικιστικές τελετές των μεσαιωνικών ταγμάτων, που ξεκίνησαν από την Δύση για να υποτάξουν την Θάσο. Όταν απέτυχαν παταγωδώς, και με κίνδυνο να γελοιοποιηθούν, έστρεψαν την προσοχή τους στην Ιερουσαλήμ και στην Κωνσταντινούπολη, ονομάζοντάς το «Σταυροφορίες».

Με τους ήχους από τα τουροβιόλια γινόταν η επίκληση των σκοτεινών πνευμάτων, που τα έθεταν στις υπηρεσίες τους προκειμένου, 1ον να κάμψουν την αντίσταση των θασιτών και, 2ον να ξεζαρώσουν τις διάσημες ελιές μας. "Τουροβιόλια" δεν έχουν σωθεί σήμερα αφού τα κατέστρεψε στην πυρά μαζί με τους κατόχους του η Ιερά εξέταση. Λέγεται ότι το μυστικό που φυλάσσεται στα υπόγεια του Βατικανού είναι το τελευταίο "τουροβιόλι", όχι βιβλία και μαλακίες.

Οι Θάσιοι όμως δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια: με την βοήθεια τ' Μήτσου του Πατσέλ' του επονομαζόμενου Ουλουκάτουρτου, μέγα Αλχημιστή και επιστήμονα, κατασκεύασαν ένα μυστικό όπλο κατά δαιμόνων και ντεμέκ ιπποτών: Την Ζωντανίνα!

Η Ζωντανίνα, το πρώτο μουσικό ρομπότ της ιστορίας, τρεφόταν από τους ήχους των τουροβιολιών και γεννούσε ενοικιαζόμενα δωμάτια σε δεκαπενθήμερες προσφορές, κατά μήκος των σμαραγδένιων ακτών, που αποτελούσαν και την καλύτερη γραμμή άμυνας στις οργίλες επιθέσεις τους, και δεν έλεγαν να ξεκουνηθούν από αυτά πριν περάσει η εν λόγω χρονική διάρκεια. Εκεί όμως, με τα μπανιερά και τα αντηλιακά τους, ήταν τελείως ανυπεράσπιστοι στον ανταρτοπόλεμο των Θάσιων, που με χωριάτικες σαλάτες εμποτισμένες με χασισέλαιο, τους αποτελείωναν χωρίς αντίσταση.

Χρόνια μετά την άρον άρον φυγή τους προς υπόταξιν υποδεεστέρων αντιπάλων, οι Θάσιοι έβλεπαν τα δωμάτια τους να παρακμάζουν χωρίς αιρκοντίσιον και δορυφορική. Έστειλαν τότε απεσταλμένους στο Μαντείο των Μαριών, κι η Ιέρεια του Μαντείου Μουρφούλα ή Μουρφουλιώ, έδωκεν χρησμό μέγα:

«Θυσιάστε την Ζωντανίνα και βάψτε με το αίμα της τους τοίχους των δωματίων».

Οι Θάσιοι, στεναχωρημένοι σφόδρα αλλά αναγκασμένοι από τις απαιτήσεις των καιρών, και αντιλαμβανόμενοι την απρόσκοπτη πορεία του κόσμου προς τα τουριστικά θέρετρα για τα μπάνια του λαού (τι να λέμε, ήταν πολύ μπροστά οι άνθρωποι), ενέδωσαν στον θεϊκό χρησμό και ώ μέγα θαύμα: τα δωμάτια εξαφανίστηκαν και στην θέση τους ξεπήδησαν 5άστερα ξενοδοχεία με πισίνες ολυμπιακών (συγνώμη για το βρομόστομα μου) διαστάσεων, και γέμισαν άξαφνα με γερμανίδες, ρωσίδες και άλλων αποχρώσεων μαλλιών, και τους συζύγους με φυτρωμένα κέρατα, ενίοτε βερνικωμένα...

Έτσι πέρασε στην παράδοση η Ζωντανίνα, το αρχαίο μουσικό ρομπότ των Θασίων, που εξυμνεί κι ο μεγάλος μας ποιητής στο στίχο του «Θέλει κι η Ζωντανίνα δίνει το αίμα της...», το οποίο παρείκμασε σε "τους" και κανένας δεν καταλάβαινε το λάθος...

Για να ολοκληρώσω την ιστορία για το «τουροβιόλι», πάντα σύμφωνα με τα γραπτά του Άγ(ρ)ιου Σεραφείμ του Αξμπιμπίλουτου, πολλοί κατασκευαστές μουσικών οργάνων προσπάθησαν να κατασκευάσουν ένα τουροβιόλι ακολουθώντας απόκρυφα έγγραφα αλλά κανένας δεν τα κατάφερε. Εξ ου και ο ποιητής του εν λόγω άσματος γράφει "με βιολί ΣΑΝ τουροβιόλι" όντας βαθύς γνώστης και μελετητής του θησαυρού των Θασιακών κειμένων του Άγ(ρ)ιου, και γνωρίζει καλά την πραγματικότητα όπως σας την μεταφέρω.

Πραγματικά γελάω με την αφέλεια σας να πιστεύετε σε Ροβιόληδες και σαντουροβιόλια (που είναι τόσο αληθινό όσο η αρκουδοπεταλούδα ο Χαρχούδας της Λιλιπούπολης ή ο Αη Βασίλης)

Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχουν φωτισμένοι άνθρωποι σαν και μένα. Αλλιώς θα πλέατε στην θάλασσα της αμάθειας για πάντα...

Share

Σχόλια  

 
#1 Παρασάλαγα.....Μπάμπρας 24-05-2013 20:02
Άειντι βρε γιόκα μ' σαν καλά τα λες. Πλακώσαν ουλ' οι στχοιουπαρμέν' κι αρχινήσαν τα παρασάλαγά ντουν. Μαλάτσα οι ρουφιάν' κι οι γαβανάδις. Άμα ου άλλους το 'χ' κιορ βιλαέτ κι ειν' ντιπ ζντρουφ ....εμ τααα... Ζβήντουνα ν' ανοίχτι κανέ βιβλίου μπελ ξιστραβουθείτι αχμάκ'δις.
 
 
#2 ΑΠ: Το τουροβιόλι κι η ΖωντανίναΣουλτάνα Γαλατσίδα 25-05-2013 08:41
Κάτι συμβαίνει εκεί απέναντι, κάτω από τα βράχια, ανάμεσα στα κύματα, μαζί με τον άνεμο, μπροστά στα απλωμένα ρούχα....... Σαν να πετιούνται μηνύματα ςος (!) από τον φάρο...... Εκτός κι αν είναι πλανημένα τα μάτια μας και ονειρεύονται πλάνες ..... Καλημέρα πολυαγαπημένο και ταλαιπωρημένο φως της Θάσου, της Καβάλας, του Νέστου, που παραληρείς και χαραμίζεσαι πάνω σε κάμπους πεισματικά αφιλόξενους για την μεγαλοσύνη σου.
 
 
#3 ΑΠ: Το τουροβιόλι κι η ΖωντανίναΑλέξανδρος Ταμπάκης 26-05-2013 13:53
Έπος....
Προσκυνώ τη χαρσουλαέ που φαντάζομαι είναι γειτόνισα σου στην Καλιράχη
 
 
#4 ΑΠ: Το τουροβιόλι κι η ΖωντανίναΆρωμα του Τραγουδιού 04-06-2013 21:47
Ενδιαφέρον το κείμενό σας και πολύ καλογραμμένο.
Ρισκάροντας, όμως, «να καώ στην κόλαση (ή να εξοριστώ στη Θάσο χειμώνα, το ίδιο είναι)», αναγνωρίζω πίσω από τις λέξεις το χιούμορ και την περιπαικτική σας διάθεση. Με άλλα λόγια, ότι μάς κάνετε πλάκα!
Μπαίνοντας – όπως είναι λογικό, μετά από ένα τέτοιο κείμενο – στον πειρασμό να ψάξω τα στοιχεία που αναφέρετε, μπορεί να μην κατάφερα να βρω κάτι σχετικό με το τουροβιόλι ή την Ζωντανίνα, μπορώ όμως με σιγουριά να υποστηρίξω ότι σε καμία από τις δύο περιπτώσεις οι προθέσεις του στιχουργού απ΄ τη μία και του ποιητή απ’ την άλλη, δεν αφορούν το ένα ή το άλλο.

Κατ’ αρχάς, οι στίχοι του τραγουδιού «Στου Θωμά», δεν είναι του Νίκου Γκάτσου όπως υπονοείτε (λέτε: «Εξ ου και ο ποιητής του εν λόγω άσματος γράφει "με βιολί ΣΑΝ τουροβιόλι" όντας βαθύς γνώστης και μελετητής του θησαυρού των Θασιακών κειμένων του Άγ(ρ)ιου, και γνωρίζει καλά την πραγματικότητα όπως σας την μεταφέρω»). Οι στίχοι του τραγουδιού είναι του Κώστα Φέρρη και όχι του ποιητή Νίκου Γκάτσου. Δεν γνωρίζω αν ο Γκάτσος ήταν «βαθύς γνώστης και μελετητής του θησαυρού των Θασιακών κειμένων του Άγ(ρ)ιου», πάντως σίγουρα δεν έχει γράψει εκείνος του στίχους του τραγουδιού. Ίσως βέβαια ο στιχουργός του εν λόγω τραγουδιού και σκηνοθέτης Κώστα Φέρρης να είναι ο «βαθύς γνώστης» που αναφέρετε, αν και μου φαίνεται κομμάτι δύσκολο (χωρίς βεβαίως να θέλω να μειώσω τις γνώσεις τού κατά τα άλλα υπέροχου σκηνοθέτη). Όπως και να ‘χει, θεωρώ μάλλον αδύνατον σε ένα τραγούδι που είναι στο κλίμα των παλιών ρεμπέτικων τραγουδιών να υπάρχει αναφορά ενός τόσο εξεζητημένου και ουσιαστικά χαμένου στη λήθη μουσικού οργάνου όπως το τουροβιόλι (εάν πράγματι κι αυτό υπήρξε ποτέ). Σε ένα πράγμα έχετε σίγουρα δίκιο: ότι «Ο Ροβιόλης, ο ξακουστός βιολιστής δεν υπήρξε ποτέ». Πράγματι! Άλλωστε, και στο εσώφυλλο της πρώτης έκδοσης του δίσκου αναφέρεται ολοκάθαρα: με βιολί σαντουροβιόλι / θα χορέψουν κι οι διαβόλοι».

Όσο για την Ζωντανίνα, βεβαίως και δεν έχει καμία σχέση με το απόσπασμα από το Άξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη (λέτε: «…που εξυμνεί κι ο μεγάλος μας ποιητής στο στίχο του «Θέλει κι η Ζωντανίνα δίνει το αίμα της...», το οποίο παρείκμασε σε "τους" και κανένας δεν καταλάβαινε το λάθος...»). Μία απλή ματιά στο κείμενο (όχι στο διαδίκτυο, αλλά στο πρωτότυπο των εκδόσεων Ίκαρος), μπορεί να μάς πείσει ότι ο στίχος λέει το εξής απλό: «Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους». Άρα, δεν τίθεται κι εδώ κανένα θέμα για τις προθέσεις του ποιητή.

Έχοντας πλήρη μεσάνυχτα για το τι εστί τουροβιόλι και Ζωντανίνα, σας εκφράζω τα θερμά μου συγχαρητήριά για το καλογραμμένο σας κείμενο. Ετούτο το υπόγειο χιούμορ σας ήταν που μου έδωσε το θάρρος να σας αφήσω αυτό το σχόλιο.
 
 
#5 @ Άρωμα του ΤραγουδιούΤόλης Βουρβουτσιώτης 04-06-2013 23:00
Καλησπέρα φίλε(η) μου

Αφού ξεκίνησες με ρίσκο, έτσι θα ξεκινήσω κι εγώ:
Θα ρισκάρω να υποθέσω οτι το γνωστό Άρωμα του Τραγουδιού, το καλύτερο και εγκυρότερο blog για τα μουσικά μας πράγματα, αυτό που για ώρες και ώρες διάβαζα τα άρθρα του και βυθιζόμουν, αυτό που του έχω αναπαράγει και κανα-δυο εδώ μέσα πχ kavalacity.net/%CE%91%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF/%CE%91%CF%86%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82/2028-kapote-stin-kerkyra.html (με υπογραφή και ενεργό λινκ φυσικά! κλέφτης ναι, παραχαράκτης ποτέ!), αυτός/ή λοιπόν μπήκε εδώ και με διάβασε και σχολίασε κιόλας!! Οπότε δράττομαι της ευκαιρίας και πέφτω στα γόνατα και προσκυνώ! Με αληθινή ευλάβια!

Για την περίπτωση που κάνω λάθος, δεν τρέχει τίποτα: είναι μια ευκαιρία σε όποιον το διαβάσει, να ανατρέξει και να το βρεί, μόνο κερδισμένος μπορεί να βγεί (toaromatoutragoudiou.blogspot.gr/

Σε ότι αφορά τις απορίες σου είναι εύλογες: Ως Τόλης μπορώ να σας πω με σιγουριά οτι όλα αυτά είναι αποκυήματα μιας καλπάζουσας φαντασίας, αφορμή δε υπήρξε ενα παλιό άρθρο του Σαραντάκου και ένα πρόσφατο του Δημοκίδη (και για τα δύο υπάρχουν link μέσα στο κείμενο), οι αντιδράσεις των σχολιαστών και τα ευτράπελα "ραμόνια" που εξομολογούνται, καθώς και απολαυστικοί σχετικοί διάλογοι με φίλους στο fb.

Ως Λιλή όμως, είμαι υποχρεωμένος να σε καταδικάσω για τις αμφιβολίες σου, στην δίκαιη καταδίκη σου: Χειμώνα στη Θάσο (κι αν θέλεις σε φιλοξενώ κιόλας)

ΥΓ: Μου κάνει εντύπωση η αναφορά σου στον Γκάτσο, που παρεπιπτόντως δεν τον αναφέρω ούτε τον υποννοώ: Την είχα όντως αυτήν την πλάνη, αλλά μου την "έλυσε" στο παλιό κείμενο ο Σαραντάκος (ή κάποιος σχολιαστής). Όταν έγραφα το δικό μου, ήξερα οτι ήταν του Φέρρη. Εσύ, που το κατάλαβες ??
 
 
+1 #6 ΑΠ: Το τουροβιόλι κι η ΖωντανίναΆρωμα του Τραγουδιού 05-06-2013 09:49
Η κακή μου συνήθεια να μην ανοίγω links, παρά μόνο όταν υποθέτω ότι μου είναι χρήσιμα (και στην προκειμένη περίπτωση τα δύο ονόματα δε μου προκάλεσαν κανένα ενδιαφέρον) σε συνδυασμό με μία έμφυτη επιπολαιότητα που με διακρίνει, είχαν σαν αποτέλεσμα για ακόμα μία φορά να εκτεθώ ανεπανόρθωτα (μην ανησυχείτε, έχει συμβεί κι άλλες φορές). Όπως φαντάζεστε, είμαι η χαρά των φίλων μου κάθε πρωταπριλιά… Συνήθως τα παίρνω όλα στα σοβαρά, πολλές φορές με ολέθρια (για μένα) αποτελέσματα. Γι’ αυτό και θα πρότεινα στην Λιλή να επινοήσει μια ακόμα πιο σκληρή τιμωρία, έτσι, μπας και βάλω μυαλό!
Μη γνωρίζοντας λοιπόν τις αφορμές του άρθρου σας, και μη διαθέτοντας λογαριασμό FB ώστε να έχω «ενημέρωση» από πρώτο χέρι, έπεσα στην παγίδα της Λιλής και δε μου μένει τίποτ’ άλλο παρά να παραδεχτώ την ήττα μου.
Πάντως, δεν ξέρω για εσάς, εγώ πραγματικά το απόλαυσα (τόσο το κείμενό σας όσο και την τρικλοποδιά που με έκανε να σωριαστώ φαρδύς – πλατύς στην αποβάθρα περιμένοντας το πλοίο για τη Θάσο).

ΥΓ: όσο για αυτά που λέτε σχετικά με το Άρωμα, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τα εντάξω στα πλαίσια της καλπάζουσας φαντασίας σας και του ευφυούς σας χιούμορ. Παρ’ όλ’ αυτά σας ευχαριστήσω και να σας διαβεβαιώσω ότι μετά το πέρας της ποινής μου, θα φροντίσω να ενεργοποιήσω ξανά το blog γιατί το έχω παραμελήσει και διαμαρτύρεται (ειδικά όταν με βλέπει να την πατάω έτσι, τότε πανηγυρίζει και μου επαναλαμβάνει με τσιριχτή φωνή: τι θέλεις κι ανακατεύεσαι εκεί που δε σε σπέρνουν;).

Καλή συνέχεια
Με εκτίμηση
 
 
+1 #7 Tι πινεις;ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔ 05-06-2013 11:08
Χα χαχαχα τι πίνεις και δε μας δίνεις φίλε (εκτός από νερό Καλλιράχης);
 
 
#8 ΑΠ: Το τουροβιόλι κι η ΖωντανίναΤόλης Βουρβουτσιώτης 05-06-2013 12:18
@Άρωμα του Τραγουδιού

Φίλε Μάκη (μπορώ να σε αποκαλώ φίλο?) σε ότι αφορά το άρωμα και την μουσική δεν μπορώ να γίνεται πλάκα, αυτά που σου γράφω είναι πραγματικά λίγα... Αν το έχεις εγκαταλείψει για κάποιο λόγο το καταλαβαίνω, αν από βαρεμάρα ή έλλειψη ενδιαφέροντος κάνεις μεγάλη ζημιά σε πολύ κόσμο, κι αν μπορείς διόρθωσέ το. Θα σ' ευγνωμονούμε!
Αν τυχόν κάποια στιγμή περάσεις όντως από την εξωτική Καβάλα, με ή χωρίς πρόθεση να σωριαστείς σε αποβάθρες θα είναι μεγάλη χαρά να σε κάνομε να σωριαστείς από τα τσίπουρα -γιατί είναι ορθότερον να υπάρχει λόγος σοβαρός για τα σωριάσματά μας-. Στοιχεία επικοινωνίας θα σου στείλω στο mail σου (είναι κι αυτά τα γυναικεία πλήθη που καραδοκούν να χάσω έστω και για λίγο τον έλεγχο για να βρούν ευκαιρία να με "κατασπαράξουν" , καταλαβαίνεις :lol: ).

@Ανδρέας
Ανδρέα μου, ότι και νά ταν τελειώνει, οπότε, ως ειδικός που είσαι, μελέτησε την συμπτωματολογία και βρες μου υποκατάστατο, ακόμα και γενόσημο, SOS!!!
 
 
#9 ΑΠ: Το τουροβιόλι κι η ΖωντανίναΆρωμα του Τραγουδιού 05-06-2013 12:32
Θα τα πούμε μέσω mail, λοιπόν (φτάνει ως εδώ ο διασυρμός μου).
Και, πιστέψτε με, θα βρούμε και κοινούς «γνωστούς» (έχω τις πληροφορίες μου…)

Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία
 

2009©Kavalacity.net