Εκτύπωση

Ο "έχων" και ο "είναι"

Συγγραφέας: Μέμη Ιωσηφίδου.... Δημοσίευση στη κατηγορία Άρθρα αναγνωστών

Σας άρεσε το άρθρο?
(4 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)
parelasi

O κόσμος - καρατσεκαρισμένο - χωρίζεται σε δύο κατηγορίες. Σε αυτούς που ΕΧΟΥΝ πρόβλημα, και σε αυτούς που ΕΙΝΑΙ πρόβλημα.

Τάδε έφη Μαλβίνα. Μην αρχίσετε να αναρωτιέστε ποια Μαλβίνα, γιατί δεν είναι καιρός για περισσότερη αγριότητα από αυτήν που ήδη καταπίνουμε. Πώς δε μας έκατσε ακόμη στο λαιμό, δεν αντιλαμβάνομαι, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι ο Έλλην, αντέχει. Αντέχει την κακουχία, την αδικία, τη μαλ@κία...

Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, έλαβα το ραβασάκι από το σχολείο της μικρής, για το τι επιβάλλει η μόδα εφέτος να φορεθεί στην παρέλαση. Καλογραμμένο οφείλω να ομολογήσω. Δεν άφηνε ούτε ένα τόσο δα περιθώριο, για παρερμηνείες.

Δευτέρα. Η αγορά κλειστή. Αύριο το απόγευμα λοιπόν, μιας και στην ντουλάπα μας, δεν είχαμε τίποτα από τα απαιτούμενα. Απαιτούμενα, διότι εφόσον δεν ετίθετο θέμα ερμηνειών, μαύρο φίδι που σε έφαγε, εάν αποφάσιζες να εμφανισθείς με κάτι που δεν περιελάμβανε το ραβασάκι. Πάνω που αρχίζει να σε λούζει κρύος ιδρώτας, και νιώθεις ένα ρίγος στην ραχοκοκαλιά σου, όχι λόγω περηφάνιας και εν όψει της επικείμενης εορτής, για αυτό το περιβόητο ΟΧΙ κάποιων – ποιών;;;; - στους Γερμανούς, που σήμερα εν έτει 2011, μπορείς να αντιστρέψεις σε ένα μεγάλο ΝΑΙ, με τα καλά του όμως, μην είμαστε και αχάριστοι, έρχεται και σφηνώνεται ένα ερώτημα στον εγκέφαλό σου, και δε λέει το φούστικο να ξεκολλήσει με τίποτα.

«Πώς θα τα πληρώσω όλα αυτά;»

Και άντε εσύ αρχίζεις και το σκέφτεσαι. Ο συντάκτης του ραβασακίου, όποιος και αν ήταν – δε μας λένε – σίγουρα δεν το σκέφτηκε.

Σε σένα φίλτατε συντάκτη απευθύνομαι, που μάλλον ζεις σε άλλο κόσμο από τον δικό μας. Και όχι απλά ζεις σε άλλο κόσμο, αλλά οι εκεί συνδέσεις έχουν πρόβλημα. Φωνάξτε έναν τεχνικό καλέ, να του αντικαταστήσει τις οπτικές ίνες, διότι masturbation goes cloud και όλα έχουν τα όριά τους. Καλέ συντάκτη, σου περισσεύουν εσένα 100,00 € και 200,00 € για ένδυση μονοήμερη;;;;;; Εάν ναι, δώσε και σε μας τίποτα. Δώσε στα νοικοκυριά εκείνα (τον πατέρα εκείνο, τη μάνα εκείνη, τη γιαγιά εκείνη, το θείο εκείνο, το γείτονα εκείνο με τη λίγη τσίπα και μπέσα), που δεν έχουν να πληρώσουν το νέο νταβατζιλίκι μέσω της ΔΕΗ, που δεν έχουν να γεμίσουν το ψυγείο τους, που δεν ξέρουν εάν αύριο θα έχουν κάπου να γείρουν την κεφαλή τους…… Υπάρχουν και τέτοιοι καλέ. Δεν το κατάλαβες; Και άντε δεν το κατάλαβες; Δε σου το είπε κανείς; Δε βρέθηκε ούτε ένας καλός χριστιανός να σου επιστήσει την προσοχή την ώρα που με τόση επιμέλεια έγραφες το ραβασάκι σου; Και αν βρέθηκε, έστω και ένας, εσύ φίλτατε τι του είπες; Άσε θα μαντέψω. Του είπες μήπως ότι η παρέλαση είναι προαιρετική; Εάν είπες κάτι τέτοιο, θα είχες δίκιο. Διότι είναι. Ένα παιδί που δε θέλει να λάβει μέρος, δεν μπορείς να το υποχρεώσεις. Ένα παιδί, όμως, που θέλει να λάβει μέρος, αλλά δεν μπορεί, επειδή εσύ με το στανιό του δημιουργείς πρόβλημα, ενώ ταυτόχρονα δημιουργείς μαθητές δύο, τριών, τεσσάρων και δέκα ταχυτήτων, τι πρέπει να κάνει; Ένα πράγμα.

Πρώτα από όλα να μην είναι αχάριστο. Και με την ίδια γενναιοδωρία που εσύ ξεδίπλωσες το ταλέντο σου στη συγγραφή του ραβασακίου, να σου ανταποδώσει το καλό που του έκανες. Να γράψει εσένα – ενδοπαλαμικέ παλινδρομιστή – και όλους τους ομοίους σου κήνσορες, εισαγόμενους και μη, στα παπάρια του. Αλλά πρόσεχε. Όχι να σε αγνοήσει. Να έρθει να το δεις. Ντυμένο όπως του λέει η ψυχούλα του, και η ψυχή της μάνας και του πατέρα του, που ακόμη πονάνε αυτόν τον τόπο, σε αντίθεση με σένα.

Ευχαριστούμε θερμά φίλτατε συντάκτη. Εσένα και τους λοιπούς κήνσορες αυτού του τόπου, αλλά δε ζητήσαμε αποθεραπεία της δυσκοιλιότητας, ούτε και μετατόπιση όλων σχεδόν των σπονδύλων μας, από την με κλίση υπερεργασία μας.

Ευχαριστούμε, που όλοι εσείς που ΕΙΣΤΕ πρόβλημα, υπάρχετε, ώστε εμείς που δεν είμαστε, να ΕΧΟΥΜΕ πρόβλημα...

Υ.Γ. Το παιδί μου το έστειλα με τζην στην παρέλαση.

Share

2009©Kavalacity.net