Εκτύπωση

Μένω εδώ…ακόμη.

Συγγραφέας: Κατερίνα Ελευθεριάδου .... Δημοσίευση στη κατηγορία Άρθρα αναγνωστών

Σας άρεσε το άρθρο?
(4 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)
Σκέψεις που γεννήθηκαν μετά από μια κουβέντα (τι κουβέντα δηλαδή, μαραθώνιος ήταν) με μία φίλη η οποία ήθελε να βάλει τέλος στην πολύ ενδιαφέρουσα – πρέπει να σας πω -ζωή της. Στιγμή αδυναμίας; ή μήπως στάθηκε για πολύ μεγάλο διάστημα δυνατή; Δεν ξέρω...

meno-edoΠριν από 46 χρόνια λοιπόν, ο συμπαθέστατος Κωνσταντάρας ως Μαυρογιαλούρος στην ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο», χάριν αστείου είπε: θα σας εξαφανίσωμεν!!! Σήμερα τα παχύδερμα τέρατα λένε: θα σας αυτοκτονήσωμεν!!!

Και δεν είναι αστείο. Οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα, την τελευταία διετία έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Φαντάζομαι πως η σκέψη αυτή έχει περάσει από πολλών ανθρώπων το μυαλό, έστω κι αστραπιαία. Ρε συ, μήπως είναι καλύτερα; Πηδάς και ξενοιάζεις. Ε; Ή μήπως δεν είναι τόσο απλό.

Αυτό που με προβληματίζει είναι το τελευταίο μετέωρο βήμα. Αυτό που κάνεις στο κενό και τα υπόλοιπα τ’ αναλαμβάνει

η υπέροχη, φανταστική, παλαιόθεν αγαπημένη του πλανήτη μας, η βαρύτητα. Είναι όμως αυτή η λύση; Λύνονται αυτόματα τα προβλήματά μας; τ’ αδιέξοδα του αύριο, λύνονται κι αυτά; Όχι, όχι, όχι! Όλα μεγεθύνονται γι’ αυτούς που αφήνεις πίσω. Το βάρος γίνεται αβάσταχτο κι ο πόνος –αν σ’ αγαπάνε – επίσης. Οπότε μένεις εδώ. Εδώ και αντιστέκεσαι, παλεύεις, προχωράς. Ναι, προχωράς. Κάποιος φίλος θα σου σταθεί, θα σε βοηθήσει. Η επικοινωνία με τους φίλους, η επαφή με τα ζώα (ακόμη κι αυτή και σε πολλές περιπτώσεις κυρίως αυτή) , η ανθρώπινη επαφή (ουσιαστική και ουχί διαδικτυακή) είναι θησαυρός, μοναδικός, ανεκτίμητος! Απλώς αναζητήστε την και ζητήστε την.

Η γιαγιά, που με πολύ αγάπη με μεγάλωσε, μου έλεγε, έχεις λύπη, παιδί μου; στενοχώρια; μοιράσου την και θα δεις, θα γίνει μικρή κι ασήμαντη. Έχεις χαρά; Μοιράσου την κι αυτήν, με ανθρώπους που αγαπάς και σ ’αγαπούν και θα γίνει τεράστια. Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι, είμαι σίγουρη. Όχι πίσω από τις ΣΕΡσεντές και τα καγιένε (σπάνια πίσω απ ‘ αυτά. Ο τρόπος που οδηγούν, μαρτυρά πολλά για το χαρακτήρα τους). Και βέβαια όχι πίσω απ’ τους καλοντυμένους( είδατε τι πάθαμε απ’ αυτούς) -όχι όλους, υπάρχουν κι εξαιρέσεις.

Υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχουν. Συνήθως όχι πίσω από τον πλούτο της τσέπης, μα πίσω από τον πλούτο της ψυχής. Εκεί, έχετε περισσότερες πιθανότητες να βρείτε, ανθρωπιά.

Σας θυμίζει κάτι η λέξη;

Share

2009©Kavalacity.net