Εκτύπωση

Μετά την απομάκρυνση από την κάλπη, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.. *

Συγγραφέας: Πάνος Λεονταράκης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Άρθρα αναγνωστών

Σας άρεσε το άρθρο?
(2 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)
pontiki
*σύνθημα που «κυκλοφορεί» τυπωμένο
σε μπλουζάκια συμπολιτών μας

Από πολλούς αναγνωρίζεται ότι οι εκλογές της 6ης Μάη είναι οι πιο σημαντικές εκλογές μετά τη Μεταπολίτευση. Φαίνεται να ανοίγεται μία δυνατότητα για το λαό (η επόμενη μέρα θα δείξει πραγματικά αν όντως αυτή υπήρξε) να ωθήσει τα πράγματα προς μια διαφορετική κατεύθυνση ώστε ο «Τιτανικός» να αλλάξει ρότα.

Από την άποψη του απρόβλεπτου αποτελέσματος τους και κυρίως, από τις πολιτικές εξελίξεις που είναι πιθανό να πυροδοτηθούν την επόμενη μέρα, είναι από τις εκλογικές διαδικασίες που συμβαίνουν μία φορά κάθε πενήντα χρόνια.

Την 6η Μάη κρίνονται καταρχήν οι πολιτικές δυνάμεις μέσα στο πλαίσιο της νέας κατάστασης που καθορίζεται, κυρίως από τα βάρβαρα μέτρα λιτότητας με τα γνωστά τους αποτελέσματα σε εργασιακές σχέσεις, ανεργία, φτώχεια και βιοτικό επίπεδο, αλλά και από το γεγονός ότι η χώρα περιήλθε σε ένα ειδικό καθεστώς οικονομικής επιτήρησης και κηδεμονίας από τους δανειστές, με τελικό σκοπό την εκποίηση του πλούτου της. Όλα δείχνουν ότι όσες πολιτικές δυνάμεις υποστήριξαν από θέση εξουσίας την εκτέλεση των μέτρων των Μνημονίων, είτε θα γνωρίσουν το χαμηλότερο ιστορικό ποσοστό τους (ΝΔ και κυρίως ΠΑΣΟΚ), είτε θα μείνουν εκτός κοινοβουλίου (ΛΑΟΣ). Αντίθετα, διαφαίνεται ότι όσα κόμματα, «νέα» ή «παλιά», τάσσονται απέναντι στα Μνημόνια, ακόμη και σε επίπεδο λόγου και μόνο, θα ενισχυθούν σημαντικά.

Ωστόσο, στις επερχόμενες εκλογές δεν θα κριθούν μόνο τα κόμματα, αλλά θα κριθεί κυρίως ο ίδιος ο λαός. Γιατί το αποτέλεσμα της κάλπης θα εκφράσει τόσο την οργή, την αγανάκτηση και τη διάθεση για τιμωρία των υπαιτίων, όσο και την σύγχυση αλλά και το φόβο που επικρατεί σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας. Επίσης, θα εκφράσει και ως ένα βαθμό, αν πιάνουν τόπο τα διλήμματα που τίθενται (μνημόνιο, ευρώ και ευρωπαϊκή προοπτική, μεταναστευτικό), αλλά και τα πολιτικά προγράμματα με μοναδικό κριτήριο αν αποτελούν διέξοδο για τη χώρα από τη κρίση.

Στο πλαίσιο αυτό, το παρόν σημείωμα έχει σκοπό να συμβάλλει στην προεκλογική συζήτηση στη λογική «τί ΔΕΝ ψηφίζω».

  • δεν ψηφίζω σίγουρα τα κόμματα του μαύρου μετώπου (που είτε από την αρχή, είτε στο τέλος, είτε ενδιάμεσα) έχουν συμμετάσχει στις κυβερνήσεις των μνημονίων. Δεν τους πιστεύω ότι και αν λένε γιατί 40 χρόνια λένε μόνο ψέματα. Τα διλλήματα τους, είτε είναι ψεύτικα, είτε τρομοκρατικά. Οι πολιτικές τους, άρρηκτα συνδεδεμένες με τα συμφέροντα των τραπεζών και των δανειστών, μας οδηγούν σε ένα μέλλον μιας κοινωνίας φτώχειας και εξαθλίωσης, ζούγκλας και κοινωνικού χάους και μιας χώρας-προτεκτοράτου. Τα κόμματα αυτά χρειάζεται αν είναι δυνατόν αν εξαλειφτούν από τον πολιτικό χάρτη.
  • δεν ψηφίζω ούτε για αστείο τους νοσταλγούς του Γκέμπελς και του Χίτλερ. Συμμορίες που βασίζονται στη φασιστική ιδεολογία πρέπει να μείνουν μακριά από τη Βουλή. Να μην νομιμοποιηθεί η εγκληματική τους δράση απέναντι σε μετανάστες και λαϊκούς αγωνιστές. Η αποδεδειγμένη πλέον χρηματοδότηση τους από μεγάλα κόμματα, η υιοθέτηση των πολιτικών τους θέσεων από το δικομματισμό, αλλά και η πολιτική και αστυνομική «προστασία» τους, έχει θρέψει στον κόρφο της κοινωνίας το αυγό του φιδιού, που τώρα εκκολάφθηκε και απειλεί να δαγκώσει. Η «αντισυστημικότητα» τους αρχίζει και τελειώνει στη βία και στα πογκρόμ. Είναι το μακρύ χέρι του σάπιου πολιτικού συστήματος που θρέφεται από το φόβο, την ανασφάλεια και το αίσθημα επιβίωσης του κόσμου που το ίδιο συστηματικά καλλιεργεί.
  • δεν ψηφίζω τα ψευτο-αντιμνημονιακά (από)κόμματα, γιατί ακροβατούν μεταξύ των συμφερόντων των δανειστών και του λαού και είναι φοβικοί ή μακριά από τους αγώνες του. Το πρόγραμμα τους είναι κομμένο και ραμμένο για αυτούς που χρόνια τώρα λυμαίνονταν το πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι. Θέλουν να παίξουν κεντρικό ρόλο στην (μετα-)Μνημονιακή νέα εποχή, αντικαθιστώντας τους σημερινούς στυλοβάτες του πολιτικού συστήματος, επιδιώκοντας να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη.
  • δεν ψηφίζω άκυρο/λευκό, αλλά δεν «ψηφίζω» και αποχή. Με τους αγώνες μου και τη ψήφο μου συμμετέχω στη διαμόρφωση του μέλλοντος μας.
  • δεν ψηφίζω υπό τον εκβιασμό της «χαμένης ψήφου». Δυνάμεις που στηρίζουν πραγματικά τους αγώνες του λαού αξίζουν τη ψήφο μας, όσο μικρές και αν είναι, γιατί καταγράφονται στο στρατόπεδο που παλεύει, δυστυχώς όχι ενωμένο, για την ανατροπή του σάπιου πολιτικού συστήματος και ένα καλύτερο μέλλον για όλους.

Καλή ψήφο!

Share

2009©Kavalacity.net