Εκτύπωση

Προς φέρελπι πολιτευτή

Συγγραφέας: Μπάμπης Γαμβρέλης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Άρθρα αναγνωστών

Σας άρεσε το άρθρο?
(4 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

gamvrelisΤην περασμένη Παρασκευή, ο Δημοτικός Σύμβουλος και μέλος της ΝΟΔΕ της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Κιοσσές, άνοιξε τους «λογαριασμούς» του με το κοινό, εκθέτοντας δημόσια τις απόψεις του για τον αποκλεισμό της αθλήτριας Βούλας Παπαχρήστου από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.

Με το γνώριμο «ύφος» που διακρίνει εσχάτως τους νεόκοπους πολιτευτές της «κυβερνώσας δεξιάς», και διατηρώντας στο ακέραιο εκείνον τον ιδιάζοντα βερμπαλισμό της νεοελληνικής μαγκιάς, ήγουν: «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω», ο αυτόκλητος υπερασπιστής της αθλήτριας, εξέθεσε εαυτόν και αλλήλους εις τα...μάτια της σοβαρότητας.

Το «πνευματικό μαχαίρι» του κυρίου Κιοσσέ, μοιάζει να «ακονίζεται» ιδανικά πάνω στο «ιδεολογικό μασάτι» του έρποντα ρατσισμού, και στον «λεκτικό τσαμπουκά» των απανταχού «εξεγερμένων και θυμωμένων» ημιμαθών. Το γεγονός δε ότι εξ αρχής χαρακτηρίζει

τους απαράδεκτους σχολιασμούς της Παπαχρήστου (κατατάσσοντας τους μάλιστα και εις το πάνθεον της...ανεκδοτολογίας), ως «δήθεν ρατσιστικού περιεχομένου», δημιουργεί αυτομάτως «κλίμα ταύτισης» με τα... φυλετικά της τσιμπήματα. Όπερ μεθερμηνευόμενο; Να αγιάσει το στοματάκι σου κοριτσάρα μου!

Μέσα σε αυτή την «θερμότητα των αισθημάτων», θα σπεύσει να προσφέρει και το προσωπικό του συγχωροχάρτι, επικαλούμενος την «νεανική της υπερβολή», αλλά και την περιβόητη «συγνώμη» της ! Φευ. Για κακή του τύχη, θα έρθει να τον «ταπώσει» η ίδια η αθλήτρια, στο (αποκαλυπτικό για τις προθέσεις της) σχόλιο στο Twitter, λίγες μόνο ώρες μετά τον σάλο που ξεσήκωσαν τα...κουνουπάκια του Νείλου. Σχόλιο ενδεικτικό του ήθους, της αρετής, της σεμνότητας και του πολιτισμού μιας...μετανοιωμένης. Απολαύστε το: «Έτσι είμαι εγώ. ΓΕΛΑΩ! Δεν είμαι CD ΝΑ ΚΟΛΛΑΩ!!! ΚΙ αν κάνω λάθη, ΔΕΝ ΚΑΝΩ .REPLAY! Συνεχίζω μπροστά ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟ PLAY!!!»...

Και άντε, να δεχθώ ότι ο θυμός και η αγανάκτηση του κυρίου Κιοσσέ, (συμπτώματα που μοιραία τον οδηγούν και στις θεωρητικές του ακρότητες) απορρέουν από τον (άδικο κατ' αυτόν) αποκλεισμό της Παπαχρήστου. Να δεχθώ, ότι καθόλου δεν τον νοιάζουν και δεν τον αφορούν οι επιβητορικές διαθέσεις της πρωταθλήτριας με το άκρως φιλειρηνικό «γαμήσι» που επιφυλάσσει (όποτε και αν) στους «κωλότουρκους». Να «καταπιώ» και την αδιαφορία του για τα χαριεντίσματά της με τον Κασιδιάρη και τις εγχώριες σβάστικες; Να την «καταπιώ». Όμως ο κύριος Κιοσσές, κατορθώνει με ένα άλμα ακραίου πολιτικού σαλτιμπανισμού, να διαγράψει όλους τους κανόνες της λογικής και να βρεθεί (στο ξεκάρφωτο) αντιμέτωπος με τους...θολοκουλτουριάρηδες αριστερούς!

Μόνο που για να φτάσει στο (κατά πως φαίνεται) προσφιλές του θέμα, διανύει μία «πολιτική απόσταση» γεμάτη από ιστορικές και πολιτικές ανακρίβειες μα και νοητικούς ακροβατισμούς. Γράφει: Σε ένα σοβαρό κράτος, το θέμα θα τελείωνε εκεί! Όμως εδώ, το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου, με μπροστάρηδες τους εκπροσώπους της αριστερής υποκουλτούρας, θέλει αίμα. Παρενθετικά να ενημερώσω τον κύριο Κιοσσέ ότι η μόνη πολιτική δύναμη του τόπου που κάνει ευθεία αναφορά στο αίμα (ή και διψάει γι αυτό) είναι η Χρυσή Αυγή. Αν δεν άκουσε ποτέ του το: Αίμα, Τιμή, Χρυσή Αυγή, έφτασε ο καιρός να το μάθει. Έστω και δια της πλαγίας...αριστεράς.

Και πάμε τώρα στα ωραία. Ποιό ελληνικό κράτος (για το «σοβαρό» ας ζητήσει ευθύνες από τους εκλεκτούς του), απέκλεισε την Παπαχρήστου; Δεν γνωρίζει ο περί πολλών τυρβάζων πολιτευτής, ότι «κυρίαρχο κράτος» των Ολυμπιακών Αγώνων, ήταν, είναι και παραμένει η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή; Αγνοεί ότι μόνο αυτή έχει το πρόσταγμα σε όλα όσα (αόρατα και ορατά) συμβαίνουν στους κόλπους της διοργάνωσης και ότι ουδείς άλλος πέραν των...αθανάτων της, μπορεί να διοικεί, να αποφασίζει, να βραβεύει και (ενίοτε) να τιμωρεί; Και στο διά ταύτα: ξεχνά ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες (για τους οποίους δεν τρέφω κανέναν θαυμασμό και καμία εκτίμηση), διέπονται από κανονισμούς που εκ των προτέρων γνωρίζουν (ή οφείλουν να γνωρίζουν) όλοι οι συμμετέχοντες; Έχει διαβάσει ο κύριος Κιοσσές την περίφημη Χάρτα των Αγώνων για να μπορεί να είναι σίγουρος ότι δεν υπήρξε παραβίαση αυτών των κανόνων από την προστατευόμενη του; Άρα όλα τα περί «ελευθερίας έκφρασης» και «να λες αυτό που πιστεύεις χωρίς να μπορούν να σε τιμωρήσουν για τις απόψεις σου», έρχονται από...άλλο (χαριτωμένο) ανέκδοτο.

Τούτων λοιπόν (των αδιαμφισβήτητων) λεχθέντων, ξαναρωτώ: που ακριβώς εμπλέκεται ο «κρατικός δάκτυλος» και ο «πολιτικός κόσμος» που εις το φαντασιακό του κυρίου Κιοσσέ, λαμβάνει μορφή «αριστερής υποκουλτούρας»; Προφανώς η απάντηση θα ομοιάζει με το γνωστό βήχα του (εικάζω δεξιού) ψάλτη.

Όμως, αν οι ανακρίβειες του κειμενογράφου, μπορούν και (μεγαλοψύχως) να...συγχωρεθούν ένεκα της «πολιτικής του εφηβείας», ή έστω να ερμηνευτούν ως αποτέλεσμα μιας αγχώδους βιασύνης που απορρέει από την ιδιαίτερη ροπή του προς...ανέλιξη, εν τούτοις, οι ιδεολογικοπολιτικές του αναφορές, απαιτούν την ανάλογη...μόχλευση.

Με δεδομένους τους «εχθρούς της αθλήτριας», ο κύριος Κιοσσές «κτίζει» τις δικές του ιστορίες συνωμοσίας, συμπληρωματικές θαρρώ της Λιακοπουλικής εποποιίας. Με μία ουσιώδη διαφορά στην...δράση. Την θέση των υποχθόνιων Νεφελίμ, θα «αρπάξουν» (διά κονσερβοκουτίου;), οι «σκερβελέδες, απνευμάτιστοι, αδίστακτοι, κακομαθημένοι υποκριτές που κατέστρεψαν την πατρίδα»...Και αυτοί (ω ναι) δεν μπορεί παρά να ανήκουν (αποκλειστικά) στην απεχθέστατη...φυλή των Αριστερών.

Προφανώς σε αυτή η «φυλή» θα πρέπει να «χρεωθούν» και όλοι οι «πουλημένοι, απάτριδες πολιτικοί, δημοσιογράφοι, εκπαιδευτικοί, γιατροί, δικηγόροι, επιχειρηματίες και άλλοι που έχουν φέρει την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού οικονομικά, γεωπολιτικά και, κυρίως, πολιτισμικά». Γιατί, λησμόνησα να σας πω ότι πέραν των άλλων λοιμών, σεισμών και καταποντισμών, η «αποτρόπαια φυλή» τα τελευταία χρόνια είναι «μες τη τρελή χαρά» γιατί λειτουργεί στην εντέλεια (εκτός των άλλων) και το σχέδιο της για την «διάλυση της χώρας από την εισβολή των λαθρομεταναστών».

Ναι, μπορεί για πολλούς οι απόψεις του κυρίου Κιοσσέ να φαντάζουν απλοϊκές, γραφικές και ξεπερασμένες, μπορεί για άλλους να αποτελούν μέρος ενός αφελούς λαϊκισμού, εν τούτοις, δεν μπορεί κανείς να τις αγνοήσει, να τις προσπεράσει και (κυρίως) να τις υποτιμήσει. Διότι πίσω από τις ανακρίβειες και τις υπερβολές τους, πίσω από την προχειρότητα και το ιδεολογικοπολιτικό τους vertigo, εν τέλει πίσω από αυτό το ανεμομάζωμα και το ανεμοσκόρπισμα των σκέψεων και των συλλογισμών του, ξεπηδάει ένα νέο είδος «εμφυλίου» που βασίζεται στη «αγριάδα», την «ξερολιά» και το ένστικτο. Στοιχεία ικανά για να επαναφέρουν τον λόγο και τις πρακτικές του εφαρμογές στην «λίθινη εποχή» της μεταπολεμικής περιόδου.

Ειλικρινά, δεν γνωρίζω αν το έδαφος της ελληνικής κοινωνίας είναι ώριμο για να δεχτεί αυτή την «σπορά», γνωρίζω όμως καλά, πως τελευταία περισσεύουν οι...επίμονοι καλλιεργητές του.

Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε σήμερα στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας "Νέα Εγνατία".

Share

2009©Kavalacity.net