Εκτύπωση

Οι αρχηγοί του Δάσους

Συγγραφέας: Ευφραίμ Κεσικιάδης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Άρθρα αναγνωστών

Σας άρεσε το άρθρο?
(4 ψήφοι, μέση τιμή 4.75 από τα 5 αστέρια)

zoaΕκείνο το πρωί επικρατούσε μεγάλη αναταραχή στο δάσος. Ξημέρωσε βλέπετε Κυριακή, άλλα όχι οποιαδήποτε Κυριακή. Ήταν η ημέρα της μεγάλης Ψηφοφορίας.

Όλα τα ζώα ήταν ξύπνια από νωρίς και ετοιμάζονταν για να πάνε στο πράσινο Λιβάδι. Μια από τις πολλές πανέμορφες περιοχές του Ελλαδόδασους, όπου και θα γινόταν η μεγάλη Ψηφοφορία. Το δάσος αυτό ήταν το πιο όμορφο του κόσμου και οι φυσικές του αρετές γνωστές σε όλα τα άλλα δάση. Ο ήλιος άπλωνε τεμπέλικα τις ακτίνες πάνω στο δάσος σχεδόν όλο το χρόνο και τα ομορφότερα αγριολούλουδα του κόσμου φύτρωναν εκεί αλλά και τα νοστιμότερα φρούτα κρέμονταν στα δέντρα του. Να σκεφτείτε ότι τα καλοκαίρια κατέβαιναν από τις παγωμένες θάλασσες φώκιες, αλλά και τάρανδοι από το Χωριό του Αι Βασίλη για να κάνουν διακοπές. Λένε μάλιστα ότι έρχονται

και πολικές αρκούδες για να σκουρύνουν τις Λευκές τους τρίχες τους στον καλοκαιρινό ήλιο. Ο μύθος λέει ότι πήρε το όνομα του από την Φράση που έλεγαν συνέχεια οι τουρίστες στους δικούς τους μαγεμένοι από την ομορφιά του τοπίου «Έλα δω στο δάσος, Έλα δω στο δάσος.» Κάποιοι άλλοι λένε ότι πηρέ το όνομα του από το Αγγλικό L, το ΑΔΩ που σημαίνει τραγουδώ και το ΔΑΣΟΣ. Και κάποιοι πιο πονηροί έλεγαν ότι πήρε το όνομα από το «λάδωμα» όπως λέγετε που είναι η αγαπημένη ασχολία των κατοίκων του δάσους. Κανείς δεν ξέρει.

Το Ελλαδόδασος όμως ήταν γνωστό και για την Μεγάλη του Ιστορία. Οι πολιτικοί λένε ότι εδώ γεννήθηκε η δημοκρατία. Τα ζώα δεν την ξέρουν ούτε και κανέναν συγγενή της αλλά αφού το λένε αυτοί έτσι θα είναι. Και προς τιμή της λένε γίνονται οι εκλογές. Πρέπει να ήταν πολύ δημοφιλής στις μέρες της. Σήμερα λοιπόν μετά από 4 καλοκαίρια όλοι οι κάτοικοι του δάσους θα αποφάσιζαν αν θα ξανά κυβερνούσαν οι αλεπούδες, οι όποιες εδώ που τα λέμε δεν τα πήγαν και πολύ καλά, ή τα τσακάλια που υπόσχονταν ευημερία και καλύτερες μέρες για όλους, έχοντας για κεντρικό σύνθημα το «Καρποί υπάρχουν». Το οποίο έκανε μεγάλη ζημιά στο αντίστοιχο των αλεπούδων που έλεγε «Λιγότεροι καρποί Λεπτότερη γραμμή» δίνοντας έμφαση στην εξωτερική εμφάνιση. Το αποτέλεσμα θα ήταν ντέρμπι για γερά νεύρα και θα παιζόταν μέχρι την τελευταία ψήφο. Υπήρχαν βέβαια και άλλοι υποψήφιοι όπως οι κοκκινολαίμηδες οι οποίοι όμως κατηγορούσαν συνέχεια τις αλεπούδες και τα Τσακάλια, χωρίς ποτέ να παρουσιάσουν ένα δικό τους πρόγραμμα, αλλά και τα άλογα που χρησιμοποιούσαν σαν κεντρικό τους σύνθημα την «πράσινη ανάπτυξη.» Δεν είχαν όμως και μεγάλη πέραση στα ζώα του δάσους και το μόνο που έμεινε από αυτούς ήταν η φράση «Πράσινα άλογα» που χρησιμοποιούσαν όλοι όταν ήθελαν να υπερβάλουν. Υπήρχαν βέβαια και οι σκύλοι τους οποίους συναντούσες σε κάθε κόμμα, και ήταν αυτοί που έκαναν την «βρώμικη δουλειά.» Τα άλλα ζώα τους φώναζαν χαϊδευτικά κομματόσκυλα.

Οι αλεπούδες τώρα εδώ και δυο μέρες ήταν κλεισμένες στη μεγάλη κουφάλα του γέρο πλάτανου και συζητούσαν μεταξύ τους. Φοβόταν ότι τα τσακάλια είχαν τάξει περισσότερα στα ζώα ψηφοφόρους και μετά από πολλά χρόνια θα έχαναν την εξουσία και όλα τα προνόμια που αυτή προσφέρει.

«Εσύ φταις που έδωσες τα βελανίδια της αποθήκης στους αρουραίους της πόλης.» είπε με έντονο ύφος ο Άρης Αλεπουδιάρης αρχηγός των αλεπούδων και ηγέτης του δάσους, δείχνοντας τον Πούλη τον Αλεπούλη τον υπαρχηγό και πιο πονηρό από όλους.
« ξεχνάς μου φαίνετε ότι έπρεπε να πληρώσουμε τις διακοπές που έκανες εσύ και οι κολλητοί σου στο ξενοδοχείο των 5 αστέρων που ζουν οι αρουραίοι.» Απάντησε εκείνος.
«Έλα σταματήστε» πετάχτηκε ο Πάκης Απάτης. « το θέμα δεν είναι τι κάναμε ως τώρα , αλλά τι θα κάνουμε από δω και στο εξής. Αυτά τα ζώα, ...οι ψηφοφόροι δηλαδή, άρχισαν να γίνονται πολύ απαιτητικοί. Άρχισαν να αποθρασύνονται εντελώς. Τις προάλλες μου ζήτησαν να μειώσουμε τις αμοιβές και τα προνόμια που έχουμε. Λες και μείς όλη τη μέρα καθόμαστε και πίνουμε καφέδες.»
«Έχει χαθεί το μέτρο σε αυτό το δάσος» μονολόγησε ο Θράσος Απύθμενος, καθώς θυμήθηκε τα γεγονότα της προηγουμένης μέρας όταν κάποιοι αλητήριοι του πέταξαν ένα χαλασμένο αυγό.
«Έχουν βάλει βέβαια το χεράκι τους και τα Τσακάλια δεν το συζητάω, αλλά και εσείς βρει παιδιά τι τους τάζεται λαγούς με πετραχήλια» είπε αναστενάζοντας ο Άρης Αλεπουδιάρης. Και αφού ξερόβηξε είπε με στόμφο. «Αν χάσω σήμερα θα παραδώσω την εξουσία σε κάποιον από εσάς. Αρκεί βέβαια να με καλύψετε, γιατί τα Τσακάλια θα κάνουν το παν για να με εξορίσουν από το Ελλαδόδασος

Οι υπόλοιποι δεν μίλησαν. Άρχισαν ο κάθε ένας για τον εαυτό του με πρώτο τον Πούλη Αλεπούλη να καταστρώνουν σχέδια για την εξόντωση των υπολοίπων. Τότε ήταν που ο Θράσος Απύθμενος έστειλε τον Φούλι Καρφάκι το πιστό κομματόσκυλο να δει τι γίνεται στο Πράσινο λιβάδι. «πήγαινε βρε καρφάκι να κόψεις την κίνηση» του είπε. Και ενώ αυτά γινόταν στον γέρο πλάτανο στην άλλη μεριά της Κοιλάδας Στη σπηλιά του Κόκκινου βράχου (που πήρε την ονομασία της από ένα σταλακτίτη που αν τον παρατηρούσες πολύ ώρα άρχιζε να κοκκινίζει από την ντροπή του), τα τσακάλια καθόταν σε αναμμένα κάρβουνα.

«Αυτή τη φορά δεν πρέπει να αποτύχουμε,» είπε ο Νάκος Τσακαλάκος και συνέχισε «Δεν πρέπει να χαλαρώσουμε καθόλου τώρα που φτάσαμε μια ανάσα από το θρίαμβο. Έχετε τα μάτια σας ανοιχτά γιατί οι αλεπούδες δεν θα το βάλουν εύκολα κάτω. Όλο και κάτι θα σκεφτούν οι παμπόνηρες. Και μην ξεχνάτε να λέτε πάντα ναι σε όλα όσα σας ζητήσουν τα ζώα σήμερα.»
«Καλά σε αυτό είμαστε καθηγητές» είπε γελώντας ο Φάκης Αρπάχτρας. «Ας πιούμε στην μεγάλη νίκη» είπε και σήκωσε το ξύλινο ποτήρι του.

Και όλοι μαζί ήπιαν στην επερχόμενη νίκη. Το μεγάλο Λιβάδι γέμιζε σιγά σιγά με όλων των ειδών τα ζώα. Στο κλαδί μιας ψηλής ερυθρελάτης μια παρέα Πουλιών συζητούσε δυνατά.

«Επιτέλους πρέπει κάποιος να βάλει μια τάξη σε αυτό το χάος που επικρατεί στο χώρο της απόδοσης δικαιοσύνης. Οι κουκουβάγιες έχουμε το πιο δύσκολο έργο στο δάσος. Έχουν πέσει πολλά πάνω στις πλάτες μας και οι αποδοχές μας είναι ψίχουλα.» είπε ο Θέμης ο Δίκαιος.
« Αμ εμείς...» είπε όλο παράπονο ένα ταχυδρομικό περιστέρι «Πετάμε με ζέστη με κρύο, αποφεύγουμε κυνηγούς, τρώμε καυσαέριο για να παραδώσουμε τα γράμματα στην ώρα τους και μας έχουν κόψει από τα βαρέα και ανθυγιεινά.»
«Είναι αλήθεια, παιδιά δεν λειτουργεί τίποτε σε αυτό το δάσος.» Είπε ένα άνεργο σπουργίτι. Και συνέχισε «Από την ημέρα που απολύθηκα το σκέπτομαι πολύ σοβαρά να μεταναστεύσω.»
« Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι οι αλεπούδες και τα τσακάλια σκέπτονταν μόνο την πάρτη τους και τίποτε άλλο. Πρέπει να τους καταψηφίσουμε.» φώναξε με δύναμη ο Θέμης και όλα τα πουλιά συμφώνησαν χτυπώντας ενθουσιασμένα τις φτερούγες τους.

Ενώ σε μια άλλη άκρη του λιβαδιού στον ίσκιο μιας ακακίας, μια άλλη παρέα ζώων αντάλλασε απόψεις για το θέμα.

«Η κατάσταση στο φράγμα είναι τραγική» είπε ο κάστορας Άκης Πριονάκης και συνέχισε «Οι αποθήκες είναι άδειες και τα τρόφιμα δεν φτάνουν για τον χειμώνα που έρχεται. Δεν μπορώ να καταλάβω τι εννοούσε ό Πούλης Αλεπούλης Όταν μας είπε τις προάλλες ...μαζί τα φάγαμε» είπε ξύνοντας το κεφάλι του.
« Ότι και αν εννοούσε είχε δίκιο. Τόσα χρόνια στην εξουσία κάτι παραπάνω θα ξέρει.» πετάχτηκε ο Φουλις Καρφάκης πίσω από τους θάμνους καμαρωτός καμαρωτός μην αντέχοντας να κρυφακούει και να μην επεμβαίνει.
«Ουστ από δω κομματόσκυλο» του φώναξε ένα αγριογούρουνο και ο Φούλης έγινε καπνός.
«Λοιπόν θα πρέπει να τους δείξουμε ότι έχουμε ξυπνήσει και δεν τρώμε κουτόχορτο. Ήρθε η ώρα να πάρουν το μάθημα τους.» Φώναξε δυνατά το αγριογούρουνο.
«Η ψήφος μας είναι η δύναμη μας. Το έλεγε και η δημοκρατία όταν ζούσε εδώ.» Φώναξε ό Γρηγόρης ο Σφαίρας ο λαγός.
«Σωστά τα λες αν και μιλάς πριν σκεφτείς» του απάντησε ο Σταμάτης ο Αργόστροφος η καλοκάγαθη χελώνα.
«Ήρθε ο καιρός της αλλαγής, τα κορόιδα ξύπνησαν. Εμείς τα χελιδόνια δουλεύουμε συμβασιούχοι το καλοκαίρι και το χειμώνα φεύγουμε λόγο κρύου. Αλλά ως εδώ... πάμε να τους κόψουμε τον βήχα παιδιά.» είπε ένα θυμωμένο χελιδόνι.

Και όλοι μαζί ξεκίνησαν για τη Ψηφοφορία έτοιμοι να δείξουν ότι η κοροϊδία έφτασε στο τέλος. Στο λιβάδι γινόταν το αδιαχώρητο, όλα τα ζώα ήταν εκεί. Παντού η ίδια συζήτηση «Επιτέλους τέλος με τους κλέφτες.»

Ο Φουλης Καρφάκης ήταν έτοιμος να βάλει τα κλάματα. Γύρισε καταϊδρωμένος στον γέρο Πλάτανο.«Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα όλοι είναι σε κατάσταση αμόκ. Πάμε για πανωλεθρία.» Είπε ξαναμμένος.
«Μην αγχώνεσαι φίλε μου τα ζώα πάντα ζώα θα είναι...» είπε ο Άρης Αλεπουδιάρης και φορώντας την τραγιάσκα του συμπλήρωσε «Πάμε και εμείς να ψηφήσουμε.»

Όλοι τότε σηκώθηκαν για να πάνε στο λιβάδι. Η ψηφοφορία γινόταν στην ρεματιά του ποταμού και κάθε ζώο έπαιρνε πέντε διαφορετικά φύλα, ένα για κάθε υποψήφιο. Πουρνάρι για τις αλεπούδες, Δρυς για τα τσακάλια, πλάτανο για τους κοκκινολαίμηδες, σημύδα για τα άλογα και αγριελιά για τα λευκά και άκυρα. Κάθε ένας που ψήφιζε περνούσε στην απέναντι όχθη και περίμενε να τελειώσει η ψηφοφορία. Το κουφάρι ενός πεσμένου δέντρου ήταν η κάλπη και δύο κατάμαυρα κοράκια έλεγχαν την διαδικασία το ένα από κάτω και το άλλο από ψηλά στο κλαδί ενός πεύκου.

Στην όχθη του ποταμού εμφανίστηκε περπατώντας αργά-αργά ο γερό Κούκος και όλοι έτρεξαν να του πουν μια κουβέντα. Ήταν ο πιο σοφός από όλα τα ζώα και όλα όσα είχε πει στο παρελθόν βγήκαν αληθινά.

«Σεβάσμιε γέροντα πες μας τη γνώμη σου για τους πολιτικούς είναι τίμιοι η μας κοροϊδεύουν» τον ρώτησε ένας σκίουρος.
Ο γέρο κούκος σταμάτησε σήκωσε το κεφάλι του και είπε χαμηλόφωνα.
« Η τιμιότητα στους πολιτικούς είναι σαν το οξυγόνο. Όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις, τόσο πιο σπάνιο γίνεται.»

ο σκίουρος έξυσε το κεφάλι του και κοίταξε τριγύρω. Όλοι κοιτούσαν απορριμμένοι.

«Πες μας δάσκαλε είναι σήμερα στο χέρι μας να κάνουμε κάτι για να αλλάξουμε τα πράγματα» ρώτησε με αγωνία ο Άκης Πριονάκης ο κάστορας.
«Εάν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα, θα ήταν παράνομες.» απάντησε ο Γέροντας και κίνησε να φύγει.

Τα υπόλοιπα ζώα κοιτάχτηκαν με απορία.
«Τι έπε τώρα το άτομο» είπε ένας Τζίτζικας ξαπλωμένος σε ένα φύλο τσουκνίδας στον διπλανό του.
«Δε βαριέσαι... ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη» είπε ο άλλος και άπλωσαν τα πόδια του για να ξεπιαστεί.

Είχε πάει απόγευμα και η ψηφοφορία τέλειωσε. Όλοι περίμεναν με αγωνία τα αποτελέσματα. Τα προγνωστικά έδιναν συντριπτική πλειοψηφία στους κοκκινολαίμηδες και τις αλεπούδες και τα τσακάλια σχεδόν τίποτε. Επικρατούσε μεγάλη ένταση. Ο ήλιος έδυε όταν οι δύο κόρακες ήρθαν με τα αποτελέσματα. Ο Ράκης Μαυρίδης ξερόβηξε και ανήγγειλε τα αποτελέσματα:

«Πρώτο κόμμα με 42,8% οι αλεπούδες. Δεύτερο κόμμα με 42,3% τα τσακάλια τρίτο κόμμα με 10,9% οι κοκκινολαίμηδες τελευταία τα άλογα με 3,6% .Άκυρα λεύκα 0,4%.

Για λίγο επικράτησε ησυχία. Μετά από λίγο όλοι άρχισαν να χειροκροτούν. Ο Νάκος Τσακαλάκος Έβγαζε αφρούς από το κακό του. Άλλα 4 χρόνια στην αφάνεια. Προσπαθούσε να χαμογελάσει για να δείξει ανωτερότητα αλλά μέσα του έβραζε.

«Πάλι μας την έφεραν οι παμπόνηρες» σκέφτηκε και χάθηκε μέσα στο σκοτάδι. Ο Άρης Αλεπουδιάρης χαμογέλασε με ικανοποίηση και σηκώθηκε να φύγει. Τον πρόλαβαν όμως τα υπόλοιπα ζώα και αφού τον σήκωσαν στους ώμους φώναζαν ρυθμικά «Ζήτω μας ο αρχηγός μας ο μεγάλος και τρανός μας. Ζήτω-ζήτω ο αλανιάρης ο τρανός Αλεπουδιάρης

Κάπως έτσι τελείωσε εκείνη η μέρα και όλοι άρχισαν να γυρίζουν στα σπίτια τους ικανοποιημένοι που η δημοκρατία αν και απούσα έκανε το θαύμα της. Γέννησε ελπίδα για καλύτερες μέρες. Τι κρίμα να μην ήταν εδώ να την πραγματοποιήσει κιόλας. Δε βαριέσαι από αύριο επιστροφή στην καθημερινότητα. Ο Πούλης Αλεπούλης ο υπαρχηγός δεν μιλιόταν. Πάνε οι ελπίδες του να γίνει αρχηγός. Γυρίζοντας στο σπίτι με κατεβασμένο κεφάλι μονολογούσε συνέχεια:

«Τα ζώα... πάντα Ζώα θα είναι, τα ζώα πάντα ζώα θα είναι...... »

Share

2009©Kavalacity.net