Εκτύπωση

Άνθρωποι Δηλητήριο

Συγγραφέας: Κώστας ο Παρείσακτος.... Δημοσίευση στη κατηγορία Άρθρα αναγνωστών

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

kostasΤο δηλητήριο το έχουμε εντός μας και ανάλογα την κουλτούρα, τον ψυχισμό μας και την καλλιέργεια μας το διοχετεύουμε άλλοι ευκολότερα και άλλοι δυσκολότερα.

Μερικές φορές άνθρωποι που είναι ένα απέραντο εγώ, κρύβουν επιμελώς και με μεγάλη επιτυχία το ποιόν τους. Για να διαφυλάξουν αυτό το απέραντο εγώ και να το κάνουν ακόμα μεγαλύτερο, σου πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Άλλοι πάλι άνθρωποι είναι ετερόφωτοι ή παράσιτα ή απλώς άνθρωποι κομπάρσοι. Μπορούμε ακόμα να βρούμε στο δρόμο μας ανθρώπους ανώριμους, ανέτοιμους να δεχτούν μια φιλία ή

ακόμα και λίγους στη ψυχή. Κάθε καρυδιάς καρύδι λοιπόν.
Και τα καρύδια πάνω κάτω όλοι ξέρουμε φαινομενικά ίδια είναι. Και τελικά, αυτό που πολλές φορές ζητώ από τους γύρω μου, να μη στέκονται στο "φαίνεσθαι" και να ανακαλύπτουν  το "είναι", στην ίδια παγίδα έχω πέσει με τα μούτρα και  εγώ.

Λάθος, το παραδέχομαι, προκρίνω δίχως να γνωρίζω και βγάζω ουσιαστικά αβάσιμα συμπεράσματα υποβοηθούμενος από τις δικές μου ανάγκες. Αλλά σε ένα δρόμο δε γλυτώνεις τις λακκούβες όμως, έτσι είναι, όσο προσεχτικά και να νομίζεις ότι οδηγείς θα πέσεις σε κάποιες από αυτές ή σε όλες για συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Τελικά το να  αντιμετωπίζω  πάνορμος εξαρχής το άγνωστο είναι δίκοπο μαχαίρι, αν και όλοι αξίζουν μια πρώτη ευκαιρία καλοπιστίας. Και έρχεται ίσως κάποια στιγμή στη ζωή σου, ίσως στα 30 ή 40 ή και 50 στη χειρότερη, που ανακαλύπτεις πως είσαι άδειος από φίλους. Σίγουρα θα υπάρχουν μια χούφτα ψυχές που σε λατρεύουν, αλλά που δυστυχώς ενδέχεται η ζωή ή η μοίρα ή οι συγκυρίες να τους έχει καταστήσει απόμακρους από τις καθημερινές σου ανάγκες για αγάπη και προσοχή.

Και τελικά όταν έχεις μεγαλώσει, κακά τα ψέματα,  είναι πάρα πολύ δύσκολο να κάνεις νέους στενούς φίλους. Θέλω να βγω μερικές φορές έξω για βόλτα και βγαίνω μόνος. Όχι ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι που θα ήθελαν να μου κάνουν παρέα, αλλά θα είχα ανάγκη να μιλήσω με κάποιον που πραγματικά με ξέρει.
Και πως να σε μάθει κάποιος που θες να προσεγγίσεις, ενώ ο ίδιος ενδέχεται να έχει σφαλιαριστεί επανειλημμένως; O φόβος τρώει τα έρμα. Φαύλος κύκλος.

Άμυνες, αμφιβολίες, κρυφές σκέψεις, παλινδρομήσεις, εσωστρεφισμός, μοναξιά, ένας χορός αρνητισμού σε ένα γκέτο ρουτίνας και κοινωνικών ιδιωματισμών.
Και βλέπω το σκύλο μου τον Spy ώρες ώρες να κυνηγάει την ίδια του την ουρά και σκέφτομαι πως και εγώ ώρες ώρες δεν απέχω από αυτή την κατάσταση.
Και αν περιμένετε να σας γράψω ένα συμπέρασμα αδίκως περιμένετε, ακόμα την ουρά μου κυνηγώ.

Αυτά.

Σας φιλώ στη μούρη,

Για περισσότερα====  http://kostasoutsider.com

 

Share

Σχόλια  

 
#1 ΑΠ: Άνθρωποι ΔηλητήριοΣουλτάνα Γαλατσίδα 02-03-2013 14:22
Αυτά που γράφεις, Κ.Παρ., έχουν τόση αλήθεια που δύσκολα αντέχεται και μας κατακυριεύει σε ηλικία -όπως λες- πενήντα ετών και άνω, όταν έχουμε εισπνεύσει εκατοντάδες σταγονίδια ανιόντα και ανακαλύπτουμε ότι μετά πολλών αγώνων, εισφορών και επαίνων, απομένουμε απλώς δηλητηριασμένοι ερημίτες
 

2009©Kavalacity.net