Εκτύπωση

Η πλατεία που πληγώναμε

Συγγραφέας: Μαρία Παπανικολάου.... Δημοσίευση στη κατηγορία Άρθρα αναγνωστών

Σας άρεσε το άρθρο?
(11 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

plateia1Όσοι περάσατε από την πλατεία είδατε αυτήν την ελεεινή εικόνα. Δεν μας αξίζει. Δεν αρμόζει σε αυτήν την πόλη, στην γοητεία της, στον πολιτισμό που παρήγαγε, στην αισθητική όσων κατοίκων την αγαπούν και την φροντίζουν, στο παρελθόν της, το οποίο αρεσκόμαστε να υπενθυμίζουμε, τώρα, που η λαίλαπα της αντιπαροχής κατέστρεψε την ιστορία και την ταυτότητά της.

Δεν αξίζει σε όσους την αγαπούν, να την βλέπουν να λεηλατείται με ανερμάτιστες λογικές και πρακτικές συνοικιακού μπακάλη. Αξίζει μόνο σε ανθρώπους, που την αντιμετωπίζουν - όπως άλλοτε, επί δικτατορίας -, χωρίς αιδώ, χωρίς γνώση, χωρίς καλλιέργεια, στοιχειώδη συναίσθηση των αισθητικών και πολιτισμικών αναφορών της χώρας και της πόλης, μιμούμενοι πρακτικά όσους την σκύλευαν και την ξεπουλούσαν. Με κυνισμό και έπαρση.

plateia2Αναρωτιέμαι που είναι όλοι αυτοί, που πάντα, οι πρώην ένοικοι του Δημαρχιακού Μεγάρου Καβάλας συμβουλεύονταν... Ο Σύλλογος αρχιτεκτόνων; Άνθρωποι της Διοίκησης του Δήμου Καβάλας που έχουν δώσει άλλα δείγματα γραφής μέχρι τώρα, είναι υπερήφανοι για αυτό; Αυτό το τσίρκο (και τα αντίστοιχα τραγούδια της εμποροπανήγυρης που το συνοδεύουν), το οποίο επετράπη να εγκατασταθεί στην κεντρική πλατεία της πόλης, αντί χριστουγεννιάτικου διακόσμου, δεν τους προσβάλλει προσωπικά;

Αυτές οι άθλιες φτηνιάρικες «ομπρέλες της Χονολουλού» και τα παρεπόμενα, πως ξεφύτρωσαν εκεί; Προσωπικά δεν θυμάμαι πριν, τέτοια εποχή, τέτοιου επιπέδου και έκτασης χυδαιότητα. Άσχετα με τη εικόνα της ίδιας της πλατείας που πιστεύω είναι ένα φιάσκο και οι παρεμβάσεις που έγιναν την έκαναν χειρότερη, κάποια χρόνια, ο διάκοσμος αυτήν την εποχή, την έκανε σχετικά όμορφη…

plateia3Για μένα, που μεγάλωσα σε αυτήν την πόλη και έχω βιώματα από αυτήν, θα έλεγα ότι ήμουν κάποιες φορές υπερήφανη για την εικόνα της τα Χριστούγεννα, μου άρεσε να περπατώ και να κοντοστέκομαι στα μέρη που οι ευφάνταστες κατασκευές, δημιουργούσαν εικόνες ονειρικές, «φώτιζαν» διαφορετικά τις γωνιές που επιλέγηκαν ως χώροι installation, η πόλη λειτουργούσε ως μια μεγάλη θεατρική σκηνή με διάσπαρτες διακοσμητικές ενότητες. Κατασκευές φτιαγμένες με φαντασία, γούστο και μεράκι… Από ανθρώπους του Δήμου…. Έβλεπα κόσμο να στέκεται και να φωτογραφίζεται … Χαιρόμουν την πόλη μου και την χαίρονταν και οι ξένοι φίλοι μου, που διατηρούσαν εικόνες ξεχωριστής γοητείας από αυτήν.

plateia4Τώρα, τα σχόλια είναι διαφορετικά. Άκουσα φίλη, ότι δεν θέλει να περνάει από την πλατεία, θυμώνει με την κατάντια της. ..Ασχήμια, αλαλούμ και βρωμιά. Σε μια πόλη παρατημένη, άναρχη, αφρόντιστη, παρακμασμένη, ... μια παρακμή, που δεν έχει να κάνει με την οικονομική κρίση. Όλο αυτό «δείχνει» ανθρώπους χωρίς σεβασμό και γνώση. Χωρίς επίγνωση ότι οφείλουν να καλλιεργούν άλλης ποιότητας αισθητικές.

Γιατί η αισθητική, είναι παράγωγος της ηθικής μας και της ποιότητάς μας. Και το αντίστροφο.

 

plateia5

Οι φωτογραφίες είναι του Γιώργου Μήτρου. Το άρθρο πρωτοανέβηκε στο 30xronia.blogspot.com
Tweet it
Tweet it