Εκτύπωση

Ζήσης Μπρουκάκης : Η Ιστορία ενός Δημοσιογράφου – Η Ιστορία μιας Πόλης

Συγγραφέας: Βαγγέλης Λιβιεράτος.... Δημοσίευση στη κατηγορία Τοπικά

Σας άρεσε το άρθρο?
(2 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

broukakisΚυκλοφόρησε, πρόσφατα, το νέο βιβλίο του παλαίμαχου Δημοσιογράφου Ζήση Μπρουκάκη, υπό τον τίτλο «Παιδιά της Κατοχής και της Προσφυγιάς (Ανεξίτηλες μνήμες της ζωής μου)». Οι παλαιότεροι έχουν γνωρίσει τον συγγραφέα μέσα από τις στήλες της Πρωϊνής και του Ταχυδρόμου, αλλά κι από την συμμετοχή του σε πολυάριθμους συλλόγους της Καβάλας.

Ο Ζήσης Μπρουκάκης υπηρέτησε για πάνω από 55 χρόνια, ενεργά, τον τοπικό τύπο ως Δημοσιογράφος και Εκδότης. Γνώρισε από κοντά πρόσωπα και έζησε γεγονότα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πρόσφατη ιστορία της Καβάλας. Η επαφή και η συνεργασία του με κορυφαίους ανθρώπους της δημοσιογραφίας, όπως ο Περικλής Μπακλαβάς κι ο Γιάννης Πριμικίδης, οδήγησαν έναν νέο με ήθος και πνευματικές ανησυχίες - μέσα από την ρότα της δουλειάς - στο να γίνει ένας καταξιωμένος λειτουργός της δημοσιογραφίας, ο οποίος  συνέβαλε τα μέγιστα στην πρόοδο του τόπου του.

Από τα γεγονότα της ζωής του Ζήση Μπρουκάκη, τις περιπέτειες της προσφυγιάς των γονιών του, τον αγώνα του να στεριώσει και να δημιουργήσει την δική του οικογένεια, την δική του ιστορία εδώ στην Καβάλα - την οποία εξιστορεί στο βιβλίο του -  δεν γνωρίζουμε μόνο τον ίδιο. Ερχόμαστε σε άμεση επαφή με τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της γενιάς του. Ήθος, επιμονή, εργατικότητα, αγάπη για τον συνάνθρωπο, ξεκάθαρη άποψη των πραγμάτων – που στη περίπτωση του κ. Μπρουκάκη προέρχεται από την πολύχρονη δημοσιογραφική εμπειρία του και το ανοιχτό του μυαλό - . Χαρακτηριστικά πολύτιμα και για τις τωρινές, αλλά και για τις επόμενες γενιές. Και για έναν λόγο παραπάνω, αφού η εποχή μας αρχίζει πλέον να θυμίζει τις συνθήκες της εποχής που μεγάλωσε και περιγράφει στο βιβλίο του.

Προπολεμική και μεταπολεμική Καβάλα. Γερμανική και Βουλγαρική κατοχή. Εμφύλιος και αγώνες για την Κύπρο. Οι δεκαετίες του 50 και του 60 μέσα από το γλαφυρό γράψιμο ενός δημοσιογράφου. Σελίδες γεμάτες από εικόνες, γεγονότα και πρόσωπα της Καβάλας. Λιγότερο ή περισσότερο γνωστά. Πάντως υπαρκτά.  Πρόσωπα που όλοι ξέρουμε, γνωρίσαμε ή ακούσαμε απλά τα ονόματά τους.

Και θα μπορούσε να σταματά κάπως έτσι, αυτή η λιτή παρουσίαση ενός βιβλίου που αναμφίβολα αποτελεί μια πολύτιμη ιστορική καταγραφή. Αν το βιβλίο του κ. Μπρουκάκη ήταν μονάχα αυτό. Αλλά, ευτυχώς, είναι και κάτι παραπάνω.

Είναι η ευγνωμοσύνη του για την Καβάλα, για τους ανθρώπους που τον γέννησαν και τον μεγάλωσαν. Που τον αγάπησαν και αγάπησε. Ευγνωμοσύνη που ξεχειλίζει μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του. Αυτή η ευγνωμοσύνη για μία ζωή γεμάτη, μετατρέπει το πειθαρχημένο γράψιμο ενός δημοσιογράφου σε λυρικό ξέσπασμα ενός συγγραφέα. Είναι οι στιγμές όπου τα γεγονότα μετατρέπονται σε συναισθήματα, οι περιγραφές χαρακτήρων σε συμπεράσματα, οι βόλτες στη συνοικία της Παναγίας ή στους παλιούς θερινούς κινηματογράφους της πλατείας Φουάτ σε εικόνες, που δίνουν στο βιβλίο αυτό μια δεύτερη υπόσταση. Πολύτιμα Λογοτεχνική.

Στο βιβλίο του Ζήση Μπρουκάκη, που εξέδωσε το Ιστορικό και Λαογραφικό Αρχείο Καβάλας με την συνδρομή και την υποστήριξη του Δήμου Καβάλας και της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας και κυκλοφορεί, ήδη, στα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία της πόλης, ο αναγνώστης θα μυρίσει την υγρασία από τα παλιά Καπνομάγαζα της δεκαετίας του 50. Το μελάνι από τις κάσες των τυπογραφείων της Πρωϊνής και του Ταχυδρόμου. Θα γίνει μάρτυρας σε σημαντικές συζητήσεις που έλαβαν χώρα πίσω από τις πόρτες των γραφείων σύνταξης, σε μια εποχή όπου η δημοσιογραφία ήταν το ενδιάμεσο ανάμεσα στην εξουσία και την καθημερινή ανάγκη, ανάμεσα στα γεγονότα και τις εντυπώσεις, το φίλτρο που ξεκαθάριζε τα «πρέπει» από την ουσία.

Και είναι αυτές οι στιγμές οι πιο σημαντικές του βιβλίου. Οι στιγμές των συμπερασμάτων. Το σημείο όπου η καταγραφή μετουσιώνεται  σε ιστορία. Την ιστορία ενός ανθρώπου, μιας οικογένειας, μιας γειτονιάς, μιας πόλης ολόκληρης. Κι αυτό πρέπει να είναι το κίνητρο για να διαβάσει κανείς το βιβλίο του Ζήση Μπρουκάκη. Ενός ανθρώπου σαν όλους μας. Που δοκιμάστηκε κι ευτύχησε στη ζωή του.  Που την κέρδισε με την πένα και το ταλέντο του. Και παραμένει ακόμα ένας ζεστός άνθρωπος. Μια «πατρική φιγούρα» που θέλεις να ταυτιστείς μαζί της. Ή τουλάχιστον, να κερδίσεις κάτι από την εμπειρία της ζωής του… Κι αφού δηλώνουμε φανατικοί αναγνώστες του… περιμένουμε εναγωνίως και το δεύτερο πόνημά του το συντομότερο δυνατόν.

Share

2009©Kavalacity.net