Ένα ποίημα κάθε Κυριακή

poimaΠουλιά-ποιήματα δραπετεύουν από τα κλουβιά των δερματόδετων τόμων, και ταξιδεύουν στα δικά μας μήκη και πλάτη, εκπληρώνοντας όνειρα κι εφιάλτες.

Από την τεράστια πηγή της Ελληνικής και της ξένης ανθολογίας, ένα αριστούργημα κάθε Κυριακή. Μπορείτε να προτείνετε τη δική σας επιθυμία ή το δικό σας αριστούργημα...

Εκτύπωση

Σύσκεψη

Συγγραφέας: Κώστας Αγγελίδης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ένα ποίημα κάθε Κυριακή

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

autheretipoliΈνας ένας μαζεύτηκαν όλοι.

Ο πιο αυθόρμητος -είπε- ήρθαν όλοι;
το δωμάτιο τους υποδέχτηκε
μ' ένα πλατύ χαμόγελο
Τα καθίσματα τους περίμεναν
μέρες τώρα ξέραν γι αυτή τη συνάντηση

Ο παπούς της αντίστασης με μιας
ξαναγέμισε μαύρα μαλλιά στο κεφάλι,

Share
Εκτύπωση

Οι γάτες τ' Αϊ- Νικόλα

Συγγραφέας: Γιώργος Σεφέρης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ένα ποίημα κάθε Κυριακή

Σας άρεσε το άρθρο?
(3 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

seferisΤον δ' άνευ λύρας όμως υμνωδεί
θρήνον Ερινύος
αυτοδίδακτος έσωθεν
θυμός, ου το παν έχων
ελπίδος φίλον θράσος.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ, 990 επ.

«Φαίνεται ο Κάβο-Γάτα...», μου είπε ο καπετάνιος
δείχνοντας ένα χαμηλό γιαλό μέσα στο πούσι
τ' άδειο ακρογιάλι ανήμερα Χριστούγεννα,
«... και κατά τον Πουνέντε αλάργα το κύμα γέννησε την Αφροδίτη·
λένε τον τόπο Πέτρα του Ρωμιού.
Τρία καρτίνια αριστερά!»

Share
Εκτύπωση

Πάψετε πια…

Συγγραφέας: Κώστας Ουράνης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ένα ποίημα κάθε Κυριακή

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

OuranisΠάψετε πια να εκπέμπετε το σήμα του κινδύνου,
τους γόους της υστερικής σειρήνας σταματήστε,
κι αφήστε το πηδάλιο στις τρικυμίας τα χέρια!
Το πιο φριχτό ναυάγιο θα ήταν να σωθούμε!

Τι; Πάλι να γυρίσουμε στην βαρετήν Ιθάκη,
στις μίζερες τις έγνοιες μας και τις φτηνές χαρές μας,
και στην πιστή τη σύντροφο, που σαν ιστόν αράχνης
ύφαινε την αγάπη της γύρω από τη ζωή μας;

Share
Εκτύπωση

Το ταξίδι

Συγγραφέας: Κωστής Παλαμάς.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ένα ποίημα κάθε Κυριακή

Σας άρεσε το άρθρο?
(3 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

palamasΜου σφίγγει ο καημός σαν θηλειά το λαιμό
και μες την καρδιά με δαγκώνει σαν φίδι
παράξενο θέλω ν' αρχίσω ταξίδι
χωρίς μα χωρίς τελειωμό

Το δρόμο μου αργά να τραβώ, να τραβώ
αλλά πουθενά και ποτέ να μη στέκω
ψυχή να μη βρίσκω ή πάντα να μπλέκω

Share
Εκτύπωση

Μοναξιά

Συγγραφέας: Κατερίνα Γώγου.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ένα ποίημα κάθε Κυριακή

Σας άρεσε το άρθρο?
(2 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

gogouΗ μοναξιά...
δεν έχει το θλιμμένο χρώμα στα μάτια
της συννεφένιας γκόμενας.
Δεν περιφέρεται νωχελικά κι αόριστα
κουνώντας τα γοφιά της στις αίθουσες συναυλιών
και στα παγωμένα μουσεία.
Δεν είναι κίτρινα κάδρα παλιών «καλών» καιρών
και ναφθαλίνη στα μπαούλα της γιαγιάς
μενεξελιές κορδέλες και ψάθινα πλατύγυρα.
Δεν ανοίγει τα πόδια της με πνιχτά γελάκια
βοϊδίσιο βλέμμα κοφτούς αναστεναγμούς
κι ασορτί εσώρουχα.
Η μοναξιά.

Share

2009©Kavalacity.net