Η Σουλτάνα Γαλατσίδα γράφει

Εκτύπωση

Ο απεργός

Συγγραφέας: Σουλτάνα Γαλατσίδα.... Δημοσίευση στη κατηγορία Η Σουλτάνα Γαλατσίδα γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

apergia-Αν δεν είχες κάνει παντιέρα την περηφάνεια σου και τον εγωϊσμό σου, αν έπαυες να ονειρεύεσαι για τα παιδιά σου, αν παραδεχόσουνα επιτέλους ότι "αυτή" είναι η ζωή για μας και η "άλλη" είναι ζωή για τους άλλους, τώρα θα γύριζες απ' την δουλειά σου με το μεροκάματο στην τσέπη κι όχι απ΄τους δρόμους, με το πανώ στο μέτωπο ... τον τηλεβόα στο στόμα...

Η γυναίκα είχε σκύψει τόσο πολύ στο πανέρι με τα ρούχα, που παραλίγο θα έπεφτε με το κεφάλι στο πάτωμα. Όπως τα διάλεγε για να τα σιδερώσει, μουρμούριζε με φωνή βαρειά, συρτή. Δεν τον κοίταξε καθόλου στα μάτια, αφ΄ότου εκείνος μπήκε στο σπίτι.

-Και την περηφάνεια μου και τον εγωϊσμό μου, τα όνειρα και την παραδοχή μου να τους κατέθετα στα πόδια, στον δρόμο χωρίς ψωμί θα ήμουνα πάλι...

Share
Εκτύπωση

Οδυσσέας

Συγγραφέας: Σουλτάνα Γαλατσίδα.... Δημοσίευση στη κατηγορία Η Σουλτάνα Γαλατσίδα γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

Odysseas-Sirines-Buffet-Bernard-1993Σήμερα ανέβηκε λαθραία στο κατάστρωμα....

σκυφτά, με τα χέρια ένοχα ν' ακουμπούν γύρω....

Η ανάσα κρατημένη σαν κόμπος σφιχτός στον λαιμό με την καδένα της μνήμης.
Σκοντάφτει στον μαζεμένο κάβο... πέφτει... του ξεφεύγει ένα φοβισμένο ωχ!
Σηκώνεται παρακολουθώντας τεταμένα τριγύρω του....
Τότε η ηλιακτίνα του τρυπάει τα μάτια........

Ω, το καπέλο που το ξέχασε στην κρεμάστρα... φεύγοντας...

Share
Εκτύπωση

Αντιγόνη

Συγγραφέας: Σουλτάνα Γαλατσίδα.... Δημοσίευση στη κατηγορία Η Σουλτάνα Γαλατσίδα γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)
antigoniΈχω ένα παράθυρο στη σκεπή του σπιτιού μου.

Πρώτος φτάνει ο ήλιος το πρωϊ και το ανοίγει. Πρώτο φτάνει το φεγγάρι την νύχτα και το ανοίγει.
Κι εκείνο το άστρο το περίλαμπρο καταμεσίς του ουρανού τα μεσάνυχτα, πρώτο φτάνει και το ανοίγει.

Είναι καρό τώρα γεμάτη από αστρική σκόνη, η σκεπή μου...
μουρμουρητά του γαλαξία και χάχανα.... έστησαν.... στήνουν χορό γύρω από το πυρωμένο μου κεφάλι.

Μπλέκει η πείνα με την δίψα των ταπεινών και καταφρονεμένων. Μ΄ένα σκοινί, χοντρό παλαμάρι κρεμιούνται στα λούκια, κρύσταλλοι χιονιού...
Πότε θα λιώσουν? ........ πώς θα λιώσουν?........ Πού θα στραγγίξει ο λιωμένος πάγος?

Ο κήπος στρώθηκε με τσιμέντο πέρισι...
Χωρίς αυλάκια,
μια ισοπεδωμένη πλατεία για χορούς και πανηγύρια.
Θα πλημμυρίσουν οι χοροί? Θα πνιγούν οι χορευτές?

Share
Εκτύπωση

Όμηρος

Συγγραφέας: Σουλτάνα Γαλατσίδα.... Δημοσίευση στη κατηγορία Η Σουλτάνα Γαλατσίδα γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

omirosΣτις 5΄ το απόγευμα το αποφάσισε!

Ξήλωσε την κουρτίνα απ΄το παράθυρο κι αρπάζοντας το μαχαίρι,
με πρόσωπο χλωμό, με μάτια έτοιμα για δάκρυα,
στάθηκε κατάντικρυ στον τοίχο επιθετικά...
κι άρχιζε να χαράζει πάνω του ζωγραφιές...

Share

2009©Kavalacity.net