Εκτύπωση

Ένα καράβι μεσ΄ την Μεσόγειο

Συγγραφέας: Σουλτάνα Γαλατσίδα.... Δημοσίευση στη κατηγορία Η Σουλτάνα Γαλατσίδα γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(2 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

karaviΣτο σχολείο οι μαθητές και οι δάσκαλοι έχουν διάλειμμα. Στην αυλή, οι φωνές, τα γέλια, τα τρεχαλητά. Στις σχολικές αίθουσες, οι τσάντες στα θρανία, οι ζωγραφιές και ο χάρτης της πατρίδας στους τοίχους. Στο μπαλκόνι του σχολείου οι δάσκαλοι ηρεμούν, ζώντας άλλη μια μέρα που διαβαίνει μέσα σε λογικά πλαίσια, δηλαδή όλα πάνε καλά...

Τα παιδιά παίζουν... " δεν περνάς κυρά Μαρία, δεν περνάς, δεν περνάς (!).... Τα παιδιά τραγουδούν...."ήταν ένα μικρό καράβι, ήταν ένα μικρό καράβι μέσα εις την.. στην... στην ..... Μεσόγειο........, ωε ωε ωε ωε(!).

Στην επόμενη ώρα έχουν γεωγραφία... Μαθαίνουν για μια θάλασσα, που μοιάζει με μεγάλη λίμνη. Πουθενά αλλού στη γη δεν έχει

τόσο απίθανο κλίμα(!). Ένας απίθανος συνδυασμός ηλιοφάνειας, θαλασσινής αύρας, νησιών, ακρογιαλιών και το πιο απίθανο είναι πως η λίμνη αυτή περιβάλλεται από τρεις (!) ηπείρους, γι΄ αυτό και ονομάζεται 'Μεσόγειος'...

Στις ακτές αυτής της απίθανης λίμνης ζουν ένα σωρό απίθανα ωραίοι λαοί, στις απίθανα ωραίες πόλεις τους.

-Πες μου εσύ Λαέρτη, ποιά παιδιά είπαμε ότι ζουν στις ακτές της Μεσογείου?

- Τα Ιταλάκια... τα Ισπανόπουλα... εμείς τα Ελληνόπουλα... τα Τουρκάκια... τα Αιγυπτιόπουλα... τα Ισραηλάκια... τα Λυβιόπουλα.... τα Παλαιστινιάκια...

Ο Λαέρτης ήξερε το μάθημα του. Ήταν επιμελής μαθητής. Πρώτος στις αταξίες αλλά επιμελής και στο σπίτι διάβαζαν πάντα με τη μαμά του, οι δυο τους τα μαθήματα.

Κι η δασκάλα που αγαπάει όλα, μα όλα τα παιδιά του κόσμου, διδάσκει, μιλάει στους μαθητές της για την αλήθεια του κόσμου, για την ειρήνη του κόσμου, για τους ανθρώπους που χαίρονται να αγαπούν τους ανθρώπους και προπαντός τα παιδιά τα λυπημένα.... , αυτά που δεν "δικαιούνται" να γελούν πάντα, ούτε να έχουν φαγητό πάντα, ούτε να έχουν όνειρα πάντα...

Μιλάει στους μαθητές της για τους ανθρώπους-δυνάστες, για τους ανθρώπους-αρωγούς, μιλάει για τους ανθρώπους-ήρωες, όπως στα παραμύθια... και πάντα τελειώνει με την φράση " Αν όλοι εσείς που είστε μέσα σ' αυτήν την αίθουσα, διαβάζετε πολύ για νάχετε το μυαλό σας γεμάτο με γνώσεις, παίζετε πολύ για νάχετε την καρδούλα σας γεμάτη χαρά και αγαπάτε πολύ όλου του κόσμου τα παιδιά και ιδίως τα λυπημένα παιδιά για νάχετε τον ήλιο πάντα φίλο σας, τότε θα γίνετε σπουδαίοι άνθρωποι και ίσως κατορθώσετε να γίνεται και Άθρωποι-Ήρωες!

Tweet it
Tweet it