Εκτύπωση

Δεν σας κοιτάζω... γιατί βουλιάζω

Συγγραφέας: Χρήστος Γαλατσίδας.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Χρήστος Γαλατσίδας γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(3 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)
Χρονογράφημα

theatro-dromouΚάποιες μνήμες επανέρχονται κάθε τόσο..... Αρχική ανάβρα και σε αναζωογονεί η ήρεμη ροή του κρυστάλλινου νερού που περιμένεις στο τέλος, αφού περάσει τις όχθες γλείφοντας την ρίγανη, την αγριομέντα.... τ΄ αγριολούλουδα και γεμάτο με αρώματα έρχεται και πίνεις σκυφτά.... ταπεινά....

Είμασταν περαστικοί από την επίδαυρο, μια χρονιά από γύρο της Πελοποννήσου και είχαμε την τύχη να πέσουμε στην πρώτη της τραγωδίας "Τρωάδες", όπου η μεγάλη -σαν ηθοποιός και σαν άνθρωπος- η Αντιγόνη Βαλάκου υποδύονταν την Εκάβη και ο μεγάλος επίσης Αντρέας Βουτσινάς έδινε τις τελευταίες σκηνοθετικές οδηγίες πριν την παράσταση. Φανερά εκνευρισμένος, ίσως γιατί ήταν τελειομανής, ίσως γιατί θα παρευρίσκονταν και η Μελίνα που γνώριζε τα πάντα γύρω από την θεατρική τέχνη, του φάνηκε υπερβολική η κινητικότητα των ηθοποιών του χορού. Αφού τους πρόσταξε δυο-τρεις φορές να κάνουν ησυχία, στο τέλος ξέσπασε: "Ν τ ρ ο π ή   σ α ς !".

Όλοι ησύχασαν- νεαρά παιδιά άλλωστε- και συνέχισε τις σκηνοθετικές συμβουλές. Αλλά οι νεαροί ηθοποιοί πόσο θα άντεχαν την αυτοσυγκράτηση? Ξανάρχισαν τους ψίθυρους και το άσκοπο πήγαινε έλα. Ο Αντρέας Βουτσινάς ακούστηκε έξαλλος:

-Ε δ ώ   δ ε ν   ε ί ν α ι    Κ α β ά λ α!

Η μοναδική Αντιγόνη Βαλάκου τόλμησε... Με φωνή ανάμεσα καλωσύνης και περηφάνειας, τονισμένη εκφορά του λόγου ανάμεσα ηθοποιού και ανθρώπου, κάλυψε όλον τον χώρο του θεάτρου:

-" Π α τ έ ρ α", τον προσφώνησε... και συνέχισε χαμηλόφωνα την απρόσβλητη συνομιλία της ... όπως επιβάλλεται να συνδιαλέγονται πολιτισμένοι, δημοκρατικοί άνθρωποι...

Σε λίγο ένας άλλος Αντρέας Βουτσινάς, ένας φιλοσοφημένος σκηνοθέτης έδινε τις οδηγίες του ... και μας μετέφερε στον αρχαίο κόσμο...

Αυτά έρχονται και ξανάρχονται στην μνήμη ακατάπαυστα.

Ξαναπέρασαν απ΄τον νου μου και προχθές, βλέποντας μια ομάδα ηθοποιών ν΄αγωνίζονται να μεταδώσουν πολιτισμό σ΄έναν πολυσύχναστο δρόμο της Καβάλας... όπου είχαν συγκεντρωθεί αρκετοί θεατές και παρακολουθούσαν.

ΜΙΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ: Κυρίες μου και κύριοι... Σας έδειξαν ένα χαρτί, το είδατε. Και σας είπαν ότι αυτός είναι ο παπάς. Είδατε, όμως παπά? Άλλο τι νομίσατε ότι βλέπετε...  Άλλο τι σας είπαν! Αυτό που είδατε ήταν ο παπάς?

Αναφέρονταν σ΄έναν τύπο στρωμένον στο πεζοδρόμιο, με τρία χαρτιά τράπουλας μπροστά του ριγμένα ανάποδα κι έναν όρθιο, με σακκάκι στον έναν ώμο- και οι δυο τύποι σαν εκείνους του Ψυρρή. Μόνο που αυτοί προσπαθούσαν να τους μιμηθούν, ενώ εκείνοι, ο ι   π α λ α ι ο ί   ήταν ατόφιοι.

Μια γυναίκα μαυροφόρα ζύγωσε και ρώτησε σιγανά:

-Τί είν΄αυτός με τα χαρτιά? Ποιός είναι?

-Παριστάνει τον πρωθυπουργό... Είναι ο Σαμαράς. Της απάντησε ο πλαϊνός μου απολαμβάνοντας την θέα.

-Α, πα, πα, πα... Ψέλλισε με αποστροφή η γυναίκα και απομακρύνθηκε προς αντίθετη πλευρά... Α, πα, πα, πα... ακούγονταν μέχρι που εξαφανίστηκε σε άλλο δρόμο.

-Ο ΕΝΑΣ ΤΥΠΟΣ: Οι καθαρίστριες θα απολυθούν. Και μερικές χιλιάδες εργαζομένων που... (ψευτοδακρύζει)... που τους λυπόμαστε... (σκουπίζει τα δάκρυα. Ύστερα σθεναρά με ύφος κατακτητή): Αλλά πρέπει να καλυφθεί το χρέος! Του χρέους!... Περάστε κύριοι! Εδώ παπάς, εκεί ο παπάς... πού είναι ο παπάς!?

-Ο ΑΛΛΟΣ ΤΥΠΟΣ: Περάστε! Όσα βάζετε, τόσα κερδίζετε! Περάστε κι εσείς οι   λ α ϊ κ ι σ τ έ ς! (Σε μια ηθοποιό): Ο τρίτος τύπος τί έγινε?

Η ΗΘΟΠΟΙΟΣ: Ο τρίτος τύπος είναι ο φλόμος. Αυτός λοιπόν, με ρίζες σαν σκελετωμένο ανθελληνικό χέρι, υπογράφει... αυτά που αρνείται να υπογράψει.

Ο ΕΝΑΣ ΤΥΠΟΣ: (ρίχνοντας τα χαρτιά): Εγώ... εμείς (με κομπορρυμοσύνη) αγωνιζόμαστε να σας δώσουμε λεφτά κι εσείς... αποφεύγετε. Λ α ϊ κ ι σ τ έ ς    να ΄ο υ μ ! ( Να πούμε)

Ο ΑΛΛΟΣ ΤΥΠΟΣ: ( σαν αντίλαλος): Λ α ϊ κ ι σ τ έ ς     ν α ΄ο υ μ!

(Μένουν ακίνητοι και οι δυο. Ύστερα κινούνται σαν ρομπότ)

Ο ΕΝΑΣ ΤΥΠΟΣ: Περάστε, καλοί μου... Εδώ ο παπάς... εκεί ο παπάς... (Γρήγορα, σαν να ξεχαρβαλώθηκε το ρομπότ): εδώ ο παπας εκει ο παπας που ειναι ο παπας να ουμ?

Ο ΑΛΛΟΣ ΤΥΠΟΣ: Βάλτε τώρα και κερδίστε!

ΜΙΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ: Βάζω το ένα δις απ΄ αυτά που μου έδωσες από την τελευταία δόση σ α ς...

ΕΝΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ: Α! Γι αυτό έγραψε στην πλάτη μου κάποιος "χ ρ έ ο ς   ε ν ό ς   δ ι ς"!

ΑΛΛΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ: Ε! Τυχερά είν αυτά ... ο ένας κερδίζει... ο άλλος χάνει...

ΕΝΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ: Μόνο που από τότε που γενήθηκα , ο ένας είναι ο ένας και ο άλλος είναι ο άλλος... Πάντα οι ίδιοι, δηλαδή κερδίζουν και χάνουν.

Ο ΕΝΑΣ ΤΥΠΟΣ: Εδώ πάει διαφορετικά το πράγμα. Έχουμε εκσυγχρονισμό... έχουμε ανασυγκρότηση... Μην μ ε β λ έ π ε τ ε ... γιατί θα σας δω κι εγώ και θα γ ε λ ά σ ω... Έγινα αντιληπτός? Αν σας κοιτάξω, θα βουλιάξω... καταλάβατε?

(Όλοι οι θεατές γελάνε)

ΓΗΡΑΙΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ: Κυρίες και κύριοι... Οι δυο αυτοί ΤΥΠΟΙ παρουσιάζουν μια συζήτηση παράλογη, σαν εκείνες που οι αρχαίοι μας έλεγαν ότι ο ένας αρμέγει τράγο... και ο άλλος από κάτω κρατάει κόσκινο...

( Εγκάρδια γέλια απ΄ ολους τους ηθοποιούς και τους θεατές)

Ο ΕΝΑΣ ΤΥΠΟΣ: Με βλέπετε με συμπάθεια και γελάτε? Άμα σας απολύσω, θα δείτε πως θα με βλέπετε...

Ο ΑΛΛΟΣ ΤΥΠΟΣ: Να ΄ουμ!

(Ενώ τα γέλια εξακολοθούν)

-ΕΝΑΣ ΘΕΑΤΗΣ: Αυτό να το κάνετε συχνότερα, παιδιά... Διασκεδάζουμε... και ξεδίνουμε!

ΑΛΛΟΣ ΘΕΑΤΗΣ: Ναι... Να σας βλέπουμε συχνότερα...

Έφυγα με τις ανάλογες εντυπώσεις της ατμόσφαιρας που είχε δημιουργηθεί...

15-11-2013
galatsidas
Χρήστος Γαλατσίδας


Share

2009©Kavalacity.net