Εκτύπωση

Στα όνειρα η ζωή

Συγγραφέας: Χρήστος Γαλατσίδας.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Χρήστος Γαλατσίδας γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(0 ψήφοι, μέση τιμή 0 από τα 5 αστέρια)
 ...Στον καπετάνιο μου τον Νικόλα και πάλι για φρέσκο ψάρι και συζήτηση.

xronografima-Καλώς ήρθες! φώναξε εκείνος, αυτή την φορά πρώτος και ευδιάθετος.

-Ευχάριστα νέα πρέπει νά’ χεις σήμερα. Κεφάτος ... και τα μάτια σου αστράφτουν, ενώ συνήθως είναι λίγο θολά.

-Ε! Μετά από αέρα και βροχή, καλά πάνε και τα δίχτυα και τα παραγάδια.

-Και τί θα μου δώσεις σήμερα?

-Περίμενε ... περίμενε πρώτα να σου πω το αστείο ...

-Αστείο?

-Άκου ...Ξέρεις τον Θεόφιλο, ... τον Λιρόφιλο δηλαδή, που ψάχνει για λίρες εδώ και πενήντα χρόνια, με τρεις χάρτες.

-Κάπως τον ξέρω.

-Λοιπόν, συνέχισε ο καπετάν Νικόλας, τις προάλλες είδε στον ύπνο του, την μια βραδιά, λουκάνικα ...

-Τί το παράξενο?

- ...Και βλέπει, που λες, την άλλη βραδιά στον ύπνο του, τον υπουργό οικονομικών να βγάζει λόγο σε μια άδεια τεράστια πλατεία και να εξηγεί:

-Ελληνικέ λαέ! Λουκάνικα αν δεις στον ύπνο σου, μεγάλα κέρδη θα΄χεις!

Έκανα να γελάσω αλλά ο καπετάνιος μ΄ έκοψε.

-Άκου τη συνέχεια. Επειδή ο Λιρόφιλος είναι καλόκαρδος πέρασε και μου πρότεινε να με βοηθήσει να καλαφατίσω το σκάφος και να αγοράσω δίχτυα ... Έμαθε ότι ζοριζόμουνα οικονομικά ... "Θέλω να συμβάλλω κι εγώ τώρα που τα έπιασα"!.

Εδώ γελάσαμε τρανταχτά ...

-Λοιπόν, πρόσθεσε, ... αυτό το όνειρο μοιάζει μ΄εκείνα τα όνειρα που βλέπουν οι ψευδόφιλοι κυβερνήτες μας ... Ακούει κι ο κοσμάκης κι ετοιμάζει τα σεντούκια του ... Κι ακούει για μείωση ανεργίας ... Για την εξόφληση του χρέους ...

Κατακόκκινος ο καπετάνιος από τα γέλια που τον συγκλόνιζαν, βάλθηκε να περιγράφει τα όνειρα του κυβερνητόκοσμου:

-Από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Δράμα, όλ' αυτά τα ερείπια, τα πρώην εργοστάσια που βλέπεις, όπου μπαινοβγαίνουν από τα ρημαγμένα παράθυρα, οι νυχτερίδες ... Σ΄ αυτά τα σκεβρωμένα κουφώματα ... Ναι, σ΄αυτό το ρημαδιό θα ντρέπεσαι να περάσεις μέσα για να πιάσεις δουλειά ... Δουλειά με πληρωμή και ασφάλιση... Ε, αυτοί αδερφέ μου, βλέπουν όνειρα πιο αστεία κι απ΄ του Λιρόφιλου... Αυτοί δεν κοιμούνται. Πέφτουν στα κερεβάτια τους με εγκεφαλοπάθειες ...

-Όνειρα είναι, καπετάνιε ... Κι ένας πολύ μεγάλος ψυχίατρος έλεγε πως τα όνειρα είναι λειτουργία του αυτορρυθμιζόμενου υποσυνείδητου.

-Α, μπα. Αγώ δεν ξέρω τίποτα από αυτορρυθμιζόμενο ... Όλα ρυθμίζονται από γεγονότα ... από καταστάσεις... από τον εξωτερικό κόσμο... Τί σόϊ αυτορρυθμιζόμενος ήμουνα πριν, που δεν μπορούσα να πάρω εργαλεία για τη δουλειά μου ... Τώρα, μ΄ευνοϊκό καιρό και με τύχη, μπορώ ... Και θα τα βολέψω όλα.

-Με τύχη και με την γνώση σου, καπετάνιε μου... Ξέρεις σπιθαμή με σπιθαμή όλες τις γύρω θάλασσες ... βάθη, αμμούδες, ξέρες... Σε θαυμάζω ...

-Εμ, τόσα χρόνια είν΄ αυτά ...

...Στο μεταξύ είχε γεμίσει μια σακούλα...

-Πάρτην, μου είπε. Να πας στο καλό και καλή όρεξη. Να ’σαι καλά... Τα είπα ξανά, με κάποιον που με καταλαβαίνει ...

Πλήρωσα κι έστρεψα να απομακρυνθώ, μουρμουρίζοντας ... -Να ζήσεις καπετάνιε μου... Να ζήσεις κι όλο τέτοια να λες... με τον τρόπο που τα λες.

-Παραμιλάς φίλε μου? Άκουσα μια φωνή.

Ήταν ο Λιρόφιλος δίπλα μου μ΄έναν επιβλητικό χαρτοφύλακα, όπου βρίσκονταν κρυμμένο το πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο, ... οι τρεις μη αναγνώσιμοι χάρτες.

-Ναι ... Του απάντησα με κατανόηση, κοιτάζοντας τον χαρτοφύλακα ... Ώρες-ώρες όλοι μας παραμιλάμε.

 galatsidas
Χρήστος Γαλατσίδας

Share

2009©Kavalacity.net