Εκτύπωση

Ω, Δήμητρα! Ω, Γαία!

Συγγραφέας: Χρήστος Γαλατσίδας.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Χρήστος Γαλατσίδας γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(3 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

xronografima

-- Εεεε...ωπ! .....Εεεεεε....ωπ!

Πέντε άντρες στη σειρά, με μια μακριά ολόχοντρη τριχιά αγωνίζονταν να ανασύρουν έναν τεράστιο κορμό από την πλαγιά και να τον βγάλουν στο γρασίδι που πατούσαν, να τον δουν μπροστά τους νικημένο. Τα κλαδιά όμως του κορμού σκάλωναν σε θάμνους, βάτα, βράχια που εξείχαν και πεισματικά παρέμενε... ακίνητος. Μόνο σαν γύριζε πλάγια και ξέφευγε από τα εμπόδια, ανέβαινε μερικές σπιθαμές και πάλι αντιστέκονταν σφηνωμένος, προκλητικά απειλητικός, με ξεσηκωμένα τα κλαδιά του, σαν πτερύγια αγκιστρωμένου κήτους.

Σ΄αυτούς τους απόμακρους λόφους βρέθηκε μια παρέα τριών φίλων, ψάχνοντας για ηρεμία ........ και για κανένα κάστανο. Κι εδώ στο ξέφωτο του γκρεμού, στο μικρό φαράγγι όπου στην άκρη του, αγωνίζονταν οι πέντε άντρες με αντίπαλο τον κορμό, στάθηκαν συνεπαρμένοι από το θέαμα.

-Εεεεε....ωπ! .....Εεεεεε.....ωπ!... Συνέχιζε ο ένας άντρας τραβώντας την τριχιά με όλη του τη δύναμη και οι υπόλοιποι ακολουθούσαν την προσπάθεια του, συντονισμένοι με την εντολή.

Η παρέα απομακρύνθηκε αθόρυβα, μην ασχοληθούν μαζί τους οι αλύγιστοι χειρώνακτες, αφαιρεθούν και τους ξεφύγει ο κορμός. Προχωρούσαν σιωπηλοί και προπαντός σκεπτικοί... Ο Γεράσιμος ήταν πάντα πρόθυμος να εμβαθύνει σ΄ένα πρωτόφαντο, γι αυτόν θέαμα, συνοδεύοντας την σκέψη του με πληκτικά σφυρίγματα διαφόρων σκοπών, ή σιγοτραγουδώντας σαν δίσκος που σε κάποιο σημείο "κλωτσάει" και επανέρχεται πίσω. Καθώς θαύμαζε τους πέντε εργαζόμενους ανθρώπους και σκέφτονταν δυνατά...., έπιασε πριν λίγο και με την πρώτη και με την δεύτερη δεξιότητα του, το..." μένω σε κάποια γειτονιά, φτωχική γειτονιά πούχει σπίτια χαμηλά... κι όλοι οι άνθρωποι εκεί έχουν πάντα γιορτή .......".

--"Και μοιράζουνε φιλιά....", διέκοψε ο Βασίλης, ο εριστικός και αντιρρησίας της παρέας, αλλά και ρεαλιστής. ..... Άλλη δουλειά δεν έχουν... Δεν κοιτάνε και λίγο την φτώχεια τους, λέω εγώ! Διόρθωσε την μικρή ψησταριά που μετέφερε και του είχε γλυστρίσει από το μπράτσο, συνεχίζοντας...... --Πιάσε τουλάχιστο, το "πήρα τη στράτα κι έρχομαι...", αλλά μόνο σφυρίζοντας, γιατί η φωνή σου θυμίζει μονότονο άψυχο βοριαδάκι.

-Αυτό!.... Ακριβώς αυτό.... Συμφώνησε ο τρίτος της παρέας, ο Αργύρης. Αυτός κρατούσε μια σακούλα με παϊδάκια και την πηγαινοέφερνε σαν θυμιατό...

Κι ο Βασίλης έκανε την δεύτερη επιθεση....: "-Φίλε μου, δεν έχουμε κανέναν στην παρέα μας... Κανέναν του Δήμου, εννοώ, ευεπίφορο στο να καταπίνει με την σέσουλα κολακείες και φτωχοπαινέματα. Σταμάτα αυτό το λιβανιστήρι προς το ....δάσος. Το απεχθάνεται..... Ευλάβεια του πρέπει. Αυτή του αξίζει". Κι άφησε την ψησταριά ανάμεσα σε βράχια όπου έκρινε πως ήταν μέρος κατάλληλο. Εριξε μέσα τα κάρβουνα για άναμα.... κινήσεις που αποτελούσαν μια πολύ αγαπητή του ενασχόληση. Ο Γεράσιμος άλλαξε ...... τρόπο καλλιτεχνικής έκφρασης και βάλθηκε να σιγοτραγουδάει.... "ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά με τα χεράκια της .......".

--Μεγάλε Δροσίνη...... , είπε σκεφτικός τώρα ο Βασίλης.... Μ΄αρέσεις ακόμα κι αν σ΄ακούω από αυτό το παράφωνο έγχορδο.

Ο Αργύρης κρέμασε σ΄ ένα κλαδί την σακούλα κι έστρεψε στον Βασίλη:--Πάμε για κανένα κάστανο;

Έφυγαν κι ο Γεράσιμος αφοσιώθηκε στο φούντωμα της φωτιάς. Δεν πέρασε όμως πολύ ώρα και είδε να τον ζυγώνουν οι δύο από τους πέντε σκληροτράχηλους που τραβούσαν τον κορμό.

--Καλώς τους! Είπε πρόσχαρα ο Γεράσιμος, ελαφρά έκπληκτος για την επίσκεψη... και για

να ξεθαρρέψουν: --Στην ώρα ήρθατε, ..... αλλά οι υπόλοιποι πού είναι;

--Είχανε δουλειά... Έπρεπε να φύγουν. Είπε ο ένας άντρας... Κι εμείς βιαζόμαστε, δε θα μείνουμε. Σας είδαμε κι ήρθαμε για μια καλημέρα και θα πηγαίνουμε.

-Κρίμα... Νόμιζα πως θα μένατε για παρέα...

--Για .... κάστανα; Ρώτησε ο δεύτερος.

-Ναι, πήγανε οι δυο τους για κάστανα.

-Θα βρουν. Έχει πολλά αυτήν την εποχή.

Για τον κορμό δεν είπανε τίποτε. Ερωταποκρίσεις δεν συμπαθούσε ούτε ο Γεράσιμος, ούτε οι επισκέπτες.

-Να κι οι καστανάδες..., ειρωνεύτηκε ο Γεράσιμος βλέποντας τους άλλους δυο να επιστρέφουν μ΄έναν τουρβά γεμάτο κάστανα.

-Γεμίσαμε σε δέκα λεπτά... είπε ο Αργύρης χωρίς να δίνει σημασία στις ειρωνίες. Πώς πάει εδώ; ρώτησε προς τους επισκέπτες... Σας περιποιείται ο Γεράσιμος, ή να βάλω τις φωνές;

--Μια χαρά τα πήγαμε.

--Αλλά...... ακούστηκε ο Βασίλης στρέφοντας την συζήτηση. Ανεβάσατε πάνω κείνο το μεγαθήριο; Βρε θηρία..., γίνονται αυτά;

--Κι άλλο να ήταν.... Εμείς δεν έχουμε ανάγκη, Αλοίμονο στα παιδιά που στέλνουν στην επαρχία, για ν΄ακούγεται πως δήθεν έχουν προγράμματα ανάπτυξης της επαρχίας, οι θεομπαίχτες. Ευτυχώς δεν παρασύρονται τα παιδιά, να πάνε σε ψευτοχώραφα και να καταστραφούν.

--Να... καταστραφούν; Απόρησε ο Αργύρης.

--Να καταστραφούν, είπε ο δεύτερος επισκέπτης. Έχω τριάντα στρέμματα στον αναδασμό, χωράφι άλφα..., πέντε στρέμματα αλλού, πολύ καλό κι εκείνο για μποστάνι... για λιόσπορους... Έχω τέσσερα στρέμματα λιόδεντρα..... Περίπου τα ίδια έχει κι από δω, ο φίλος μου... Βάλε και τα εργαλεία... κι είμαστε και στα σπίτια μας- όσο είναι σπίτια μας..... Ξέρετε πόσα βγάζουμε τον χρόνο, με ευνοϊκό καιρό;

--Ξέρουμε, απάντησε ο Βασίλης. Η πρώην Αγροτική, τώρα..... η Πειραιώς μας το λέει ξεκάθαρα.......

-Τίποτε δεν σας λέει! .... Αντείπε ο συνομιλητής του. Γιατί.... αν στην καρτέλα της είχε περασμένα τα μεροκάματα μας, έστω με την κατώτερη τιμή, θα μας περνούσε για πολυεκατομμυριούχους... Και σε όσους μιλάνε με δίχως γνώση, ας έρθουν να σκάβουμε... να ξεφυλλίζουμε, να κλαδεύουμε... να ποτίζουμε βράδυ μεσ΄τα κουνούπια, να φτυαρίζουμε.. όλον τον χρόνο....δωρεάν! Κι αυτά είναι τα λαφριά... πού να πάμε και στα δύσκολα! Φτυαρίζουμε αγελαδινό λίπασμα.. Η μικρή μου είπε ότι το φτυάρι λέγεται και π τ ύ ο ν .... Αυτό μάλιστα! Π τ ύ ο ν έπρεπε να το λέμε κανονικά.... Ναι, π τ ύ ο ν!

-Άλλοι, είπε ο πρώτος επισκέπτης, ...φαντάζονται να ξεσηκωθεί η ΜΟΜΑ... και νάρθει να οργώνει.... να φρεζάρει.... να σκαλίζει.... Αυτό θα πει μεγάλο κεφάλι.... Θα μου πούνε, έχετε και Αλβανούς, δεν τα κάνετε όλα μόνοι σας... Ωραία, πληρώστε εσείς τους εργάτες κι αφήστε εμάς απλήρωτους... Κι υστερα συγκεντρώστε το σύνολο των εσόδων. .... Όταν το συγκεντρώσετε από τους σεβάσμιους καλοπληρωτές-τέτοιο και το κράτος...-- αφαιρέστε και τα ποσά των λιπασμάτων, φαρμάκων για καμιά δεκαριά ασθένειες διαφόρων καλλιεργιών, φάτε, πληρώστε τα πάντα.... και τα υπόλοιπα γράψτε τα στο βιβλίο Εσόδων και πηγαίνετε ύστερα να τα καταθέσετε στην όποια τράπεζα..... Μόνο μην ζυγώσετε στα τρία χιλιόμετρα από κει, γιατί θα συλληφθείτε......

 galatsidas
Χρήστος Γαλατσίδας

 

Share

2009©Kavalacity.net