Εκτύπωση

Μετακομίσεις προσδιορισμένες

Συγγραφέας: Χρήστος Γαλατσίδας.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Χρήστος Γαλατσίδας γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(0 ψήφοι, μέση τιμή 0 από τα 5 αστέρια)

xronografima

 Ασύνταχτοι και ανασφαλείς ψυχολογικά οι νέοι μας, δίχως ηθικό στήριγμα, βιώνοντας ένα ουτιδανό εκτροφείο υποτελών, καλούνται να διαγωνιστούν δίχως νάχουν καν την τυπική αξιοπιστία στο όλο σύστημα το διαβλητό -αν το θελήσουν μερικοί ιθύνοντες...... που όλα αυτά που λένε και κάνουν, μόνο κόλαφο αποτελούν για την συνείδηση των νέων, όπως και για όλους τους Έλληνες.

 Οι διαγραφείς δικαστικών τελεσίδικων αποφάσεων....... , απαιτούν υπακοή στην δικαιοσύνη. Οι κατατρομοκράτες ολάκαιρων κοινωνικών τάξεων..., διατυμπανίζουν την πάταξη της τορομοκρατίας.

Αυτοί που αποτελούν την καθαρή εκδοχή των φοροφυγάδων..... , "φροντίζουν" για το κυνήγι της φοροδιαφυγής.

Οι "νομοφάγοι" και οι συνταγματοφάγοι" με στίβες από παραβιάσεις νόμων και κακοποιήσεις του συντάγματος -μετά από κάθε έξωθεν εντολή- απαιτούν από τους πολίτες να μην...... ρέπουν προς την αναρχο-αυτονόμηση.....

Αν όλα αυτά τα προβάλλουν σαν το υπέρτατο καλό της χώρας, τότε το υπέρτατο καλό της χώρας θα εξυπηρετηθεί με την προσδιορισμένη μερακόμιση τους...., ή τον εξοστρακισμό τους.......

Ο ένας πιο ψεύτης, πιο "ελαφρύς", πιο αγύρτης, πιο επιβλαβής, πιο ευτελής από τον άλλον, χωρίς κανείς τους να έχει την στοιχειώδη συγκρότηση που συνιστά έναν σοβαρό άνθρωπο. Χωρίς κανείς τους να παρουσιάζει ένα σύνολο αξιών, για να τον έχει κάποιος νέος σαν "πρότυπο".

Σε τί να τους μιμηθεί ένας νέος; Στο να απαγορέψει στους σχολικούς φύλακες να κυκλοφορούν στην εθνική οδό... για να μην φαίνεται ότι αγωνίζονται για το ψωμί τους;

Στο να ξυλοκοπά τις καθαρίστριες, για να μην φαίνεται ότι αγωνίζονται για τη δουλειά τους; Στο να επιτίθεται... στον άνεργο εαυτό του,..... στον πατέρα του... στον φίλο του, για να μην φαίνεται ότι αγωνίζονται για δικαιώματα αυτονόητα ; Ποιό να θεωρήσει ως μέγεθος της πνευματικής πανωλεθρίας ο νέος της Ελλάδας; Ποιόν απ΄αυτούς να θαυμάσει και να μην τον διακωμωδήσει;

Και τί να κάνει;....... Λίγη υπομονή. Κάποιες σταθερές κρατάνε ακόμη στο βάθρο της, την νεολαία..... και μπορούν και την αναζωογονούν...... Σήμερα ειδικά, είναι πιο επιταχτικές οι σταθερές αυτές και εμφυσούν περηφάνεια κι αγάπη προς την ύπαρξη, αποκλείοντας κάθε είδους υποτέλεια του εαυτού μας. Όμως πάνω απ΄όλα, είναι οι εσωτερικές μας δυνάμεις για θέληση της ελευθερίας, της απαραίτητης για μια ευτυχισμένη ζωή.

 Βρίθουν γύρω, αναλύσεις απογοητευτικές από ικανότατους, πολυμαθέστατους στοχαστές του τύπου: " Ο φόβος της ελευθερίας", "ο φόβος μπροστά στην ελευθερία" και άλλα παρόμοια, άλλοτε ανιδιοτελή και άλλοτε άγνωστων... γνωστικών κινήτρων. Άγνωστων, γιατί αυτό που παρατηρούμε στη ζωή, είναι ο ΦΟΒΟΣ των ανθρώπων στους ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ή στις ΓΕΝΕΣΙΟΥΡΓΕΣ ΑΙΤΙΕΣ, που τους στερούν την ελευθερία και όχι ο φόβος της ελευθερίας. Ας φανταστούμε σαν Έλληνες, κάτι ξεκαρδιστικούς διαλόγους σαν τον παρακάτω:

-- Γεια σου Κλεόβουλε!
--Γειά σου κίμων! Πώς πάει;
--Μια χαρά..! Μια χαρά από τότε που απαλλάχτηκα από την ελευθερία μου και δεν φοβάμαι πια..... !
-- Κι εγώ! Κι εγώ, Κλεόβουλε... Έχασα την ελευθερία μου και ησύχασα...! Μ΄έτρωγε μέρα-νύχτα ο φόβος...... τί θ΄απογίνω με τόση ελευθερία...!!!!

Πριν μερικά χρόνια, είχαμε άλλα τροπάρια... Είχαμε τους τρόπους των υπαρξιστών που δεν έβλεπαν καμιά ελευθερία στην ύπαρξη. Όποιο παράθυρο κι αν άνοιγαν, έβλεπαν με τρόμο, έναν θεό να περιμένει να τον περιγράψουν σε χιλιάδες σελίδες. Και έβλεπαν και περιέγραφαν....... Περιέγραφαν και έβλεπαν...

 Όλα ήταν τόσο πληκτικά, που ο θεός σκέφτηκε: "Ευτυχώς, αυτοί οι καλοί μου ειδικοί επιστήμονες το πρώην ΣΥΜΠΑΝ το ονόμασαν στον πληθυντικό, τα ΣΥΜΠΑΝΤΑ κι έτσι έχω να διαλέξω άλλο σύμπαν για να πάω....".

 Αποσύρθηκε λοιπόν για να ξαποστάσει και για να έχει να ασχοληθεί με πιο ευχάριστα, με πιο ευφάνταστα όντα..... από όλα αυτά τα κλαψιάρικα φιλοσοφάκια, ώστε να μπορέσει να δει και κάποιο ωραίο δικό του δημιούργημα αμόλευτο από κακολογίες και ταπεινές σκέψεις.

 

01-06-2014

galatsidas

Χρήστος Γαλατσίδας

 

 

 

Πώς βρεθήκαμε με τον Γιάννη, δύο γνωστοί δηλαδή και γιατί βρεθήκαμε σ΄ένα χωριό όπου είχε προηγηθεί η βάφτιση παιδιού (κοριτσάκι) του Αντώνη και της Παυλίνας, είναι ιστορία που θα τραβούσε σε μάκρος...... και εδώ προτιμούνται οι συντομότεροι δρόμοι, όταν βέβαια δεν οδηγούν σε αδιέξοδα, ή σε διέξοδα.....εχθρικά.

Share

2009©Kavalacity.net