Εκτύπωση

Γιάννη μου το καντήλι σου 39

Συγγραφέας: Αλέξανδρος Ταμπάκης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Αλέξανδρος Ταμπάκης γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

giannis-kantili

Θα αρχίσω αυτό το γράμμα κοινότυπα Γιάννη μου. Οι λαοί, όπως λένε οι μορφωμένοι, πρέπει να διαθέτουν μνήμη αν θέλουν να προκόψουν. Να θυμίσω λοιπόν με την σειρά μου, ένα όχι ιδιαίτερα παλιό σύνθημα, που λέει πως αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη.

 

Στις 6 Δεκεμβρίου ο Γρηγορόπουλος Αλέξανδρος δολοφονείται από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα.

Αμέσως μετά την δολοφονία, οι αξιότιμοι δημοσιογράφοι των μεγαλύτερων μέσων πληροφόρησης μετέδιδαν κάθε είδους ανακριβείς πληροφορίες. Άλλοι είπαν ότι υπήρξε πρόκληση ακόμα και επίθεση, άλλοι ότι ο Κορκονέας δεν ήταν σε υπηρεσία (;!), άλλοι ότι η σφαίρα σίγουρα εξοστρακίστηκε, αφού δεν κανένας αστυνομικός δεν πυροβολεί πολίτες.

 

 

Όλες αυτές οι θεωρίες –που βασίζονταν πάντα σε αξιόπιστες όσο και ανώνυμες πληροφορίες- αποδειχθήκαν λανθασμένες. Αυτός είναι ο κομψός τρόπος να πεις όλους αυτούς του επαγγελματίες της πληροφόρησης ψεύτες, χωρίς να θιχτεί κανένα από αυτά τα κουστουμαρισμένα ρεμάλια, που ανερυθρίαστα βυσσοδομούσαν τις μέρες πριν βγει το ιατροδικαστικό πόρισμα. Το οποίο, αδιαφορώντας για την δημοσιογραφική συνισταμένη, απέδιδε δόλο στον ειδικό φρουρό, αφού όπως αποδείχθηκε το όργανο της δικαιοσύνης πυροβόλησε ευθεία, κοινώς στο ψαχνό, πετυχαίνονται την καρδιά του Γρηγορόπουλου.

Ταυτόχρονα πλήθαιναν οι μαρτυρίες που εναντιώνονταν στο άλλοθι που εμφάνισε αρχικά ο Κορκονέας και ο εν υπηρεσία συνάδελφος του, ότι δηλαδή δέχθηκαν επίθεση από ομάδα τριάντα (30) κουκουλοφόρων, πιθανώς του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Οι επόμενες ημέρες ήταν γεμάτες ένταση. Ο τότε πρωθυπουργός, Κωνσταντίνος Καραμανλής, δεν έκανε δεκτές τις παραιτήσεις του υπουργού και υφυπουργού εσωτερικών, ενώ διέταξε τις μονάδες καταστολής να αφήσουν το πλήθος να ξεθυμάνει καταστρέφοντας το κέντρο της Αθήνας, υπερασπιζόμενες όμως θέσεις κλειδιά με ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, όπως η αμερικάνικη πρεσβεία και το κτίριο της βουλής.

Οι ταραχές κορυφώθηκαν την 9η Δεκεμβρίου, με την κηδεία του Γρηγορόπουλου. Αυτές τις 3 μέρες το παρακράτος έδερνε καθημερινά δημοσιογράφους και πολίτες στους δρόμους, μεταμφιεσμένο όχι σε αγανακτισμένους πολίτες αυτή τη φορά, αλλά σε εξεγερμένους νέους. Οι μαρτυρίες πολλές και αναμφισβήτητες, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης όμως ήταν απασχολημένα με το ψυχογράφημα του νεκρού Γρηγορόπουλου και της οικογένειάς του.

Ο γνωστός δικηγόρος Αλέξης Κούγιας, δήλωνε στις 12/10/2008 : Εάν έπρεπε ή όχι να πυροβολήσει ο αστυνομικός, το εάν τελικώς έπρεπε να χαθεί αυτό το παιδί και ποιο αδίκημα θα πρέπει να αποδοθεί στους αστυνομικούς θα το κρίνει η Δικαιοσύνη.

Η σιβυλλική αυτή δήλωση έδωσε μια ξεκάθαρη γραμμή πλεύσης στην αποπροσανατολισμένη ελληνική ενημέρωση. Ο επώνυμος δημοσιογραφικός κόσμος ξεσπάθωνε τις επόμενες μέρες απέναντι στα κακομαθημένα πλουσιόπαιδα των Βορείων προαστίων που με τα καμώματά τους μπλέκουν τίμια παιδιά του αστυνομικού μεροκάματου σε έκρυθμες ενέργειες, που από καμιά φορά καταλήγουν άσχημα. Και ο κόσμος, που έχει κριτήριο, δέχθηκε αυτή την άποψη και την υιοθέτησε.

Και η λογική αποχαιρέτησε για ακόμα μια φορά την χώρα που την γέννησε.

 

 

 

 

Tweet it
Tweet it