Εκτύπωση

Γιάννη μου το καντήλι σου 44

Συγγραφέας: Αλέξανδρος Ταμπάκης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Αλέξανδρος Ταμπάκης γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(2 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

giannis-kantili

 Και όχι τόσο ξαφνικά Γιάννη μου, μέσα στο θόρυβο της ανεξάρτητης και έγκυρης ενημέρωσης, κοιτώντας μια οθόνη χωρίς ουσιαστικά να βλέπω, είχα την αποκάλυψη ότι περιστοιχιζόμαστε από τρολ.

Τρολ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που ανακάλυψαν ξαφνικά ότι το χρέος της Ελλάδος είναι μη βιώσιμο και ότι θα πρέπει να κουρευτεί άμεσα σε κάποιο ποσοστό.

Τρολ η αντιπολίτευση, που ενώ επί πέντε χρόνια ψήφιζε άκριτα ότι της έβαζαν μπροστά της φτωχοποιώντας μια χώρα και αποδομώντας όποια έννοια κοινωνικού κράτους δικαίου, ανακάλυψαν ξαφνικά ότι ενδιαφέρονται για τους πολίτες και τις κοινωνικές παροχές.

Τρολ η κυβέρνηση που ενώ προτείνει μια αμεσοδημοκρατική διαδικασία λήψης αποφάσεων, αυτό που ουσιαστικά ζητάει είναι ένα νέο μνημόνιο που θα το αποκαλούμε χαϊδευτικά συμφωνία.

Τρολ οι αντικειμενικοί δημοσιογράφοι που πουλάνε τρομολαγνεία σε τακτικές δόσεις σε τρομοεξαρτημένους τηλεθεατές. Η ραδιοφωνική και ιντερνετική μεθαδόνη, λειτουργεί σαν απεξάρτηση σε κάποιες περιπτώσεις, συχνά όμως καταλήγει στα ίδια και χειρότερα σύνδρομα εξάρτησης.

Τρολ οι διάφοροι επώνυμοι που ξαφνικά θυμήθηκαν ότι έχουν δημοκρατικά δικαιώματα και υποχρεώσεις, ενώ τον περισσότερο καιρό τους απασχολούν σοβαρά ζητήματα όπως να παντρεύονται και να χωρίζουν μεταξύ τους με απαράμιλλο στυλ και αισθητική.

Τρολ οι παρουσιαστές και πανελίστες που αποκτήσαν προσφάτως πολιτική άποψη, ενώ στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν παρουσίαζαν φασίστες σαν παιδιά της διπλανής πόρτας που τυχαίνει να επιδεικνύουν ιδιαίτερη εθνικιστική ευαισθησία.

Τρολ οι πνευματικοί άνθρωποι, που ακολουθούν σαλιαρίζοντας τις προσταγές τις σύγχρονης μαζικής άποψης. Αυτό οι μορφωμένοι το ονομάζουν μόδα.

Τρολ ο κυρίαρχος λαός. Που απαιτεί και ισονομία και ιδιαίτερη μεταχείριση ταυτόχρονα. Και εθνική κυριαρχία και ποδηγεσία σε κάποιο ξένο κυβερνητικό σχηματισμό. Αποφασιστικότητα και δυνατότητα επιλογών, χωρίς διεκδίκηση και ρήξη, ξεχνώντας πως ότι κερδήθηκε οποτεδήποτε σε αυτό το μάταιο κόσμο, κερδήθηκε με πραγματικές θυσίες και πραγματικούς αγώνες, όχι στα λόγια ή στο Playstation.

Και αν νομίζεις ότι πέρασα στη θέση του παθητικού τηλεθεατή, σου γνωστοποιώ ότι έχω πρόταση και μάλιστα δοκιμασμένη. Όπως όλοι οι μεγάλοι στρατηγοί, θα χρησιμοποιήσουμε τα όπλα τους εναντίων τους. Με λίγα λόγια θα τους τρολάρουμε όλους.

Αρχικά θα πάμε να ψηφίσουμε Ναι στο δημοψήφισμα. Σε συντριπτικά νούμερα. Αυτό θα ρίξει στάχτη στα μάτια των δανειστών και της υπόλοιπης υφηλίου που θα νομίσουν ότι κατάφεραν το στόχο τους. Δηλαδή να μετατρέψουν ένα λαό σε παράδειγμα προς αποφυγή, ολοκληρώνοντας παράλληλα ένα πείραμα μαζικής φτωχοποίησης.

Σε γενικές γραμμές, η αποδοχή μας δεν θα τους παραξενέψει. Η σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ελλάδος έχει αποδείξει περίτρανα ότι είμαστε ξενόδουλα σκουλήκια, που περιμένουν ένα λαμπρό ηγέτη από το εξωτερικό να έρθει να τους καθοδηγήσει.

Θα ησυχάσουν οι οίκοι αξιολόγησης, θα μας ανεβάσουν κανένα τέταρτο της μονάδας στο δείκτη φτώχιας, θα ανοίξουν ξανά οι τράπεζες και θα σταματήσουν να ουρλιαζογκρινίαζουν οι ελληναράδες αστοί. Τα κανάλια θα παίζουν εν χορό της σονάτα της νεοφιλελεύθερης χαζομάρας και όλοι θα ζούμε σκλάβοι των αφεντικών σε μια ελεύθερη κοινωνία.

Η παντελονάτη κυβέρνηση θα παραιτηθεί, όπως υποσχέθηκε, και θα προκηρυχθούν εκλογές. Εντωμεταξύ, μια οικουμενική κυβέρνηση που θα αναλάβει μέχρι το αποτέλεσμα των εκλογών, θα υπογράψει συμφωνία παράτασης του τρέχοντος προγράμματος (λέγε με και μνημονίο), μέχρι να ορίσει ο αδάμαστος λαός τον καινούργιο υπάλληλο των παλιών αφεντικών.

Κατεβαίνουμε στις κάλπες σε κλίμα εθνικής ενότητας, και ψηφίζουμε μαζικά ΣΥΡΙΖΑ.

Και τέζα τα τρολ.

 

 

Tweet it
Tweet it